Zakończenie sprawy karnej za granicą samo w sobie nie chroni przed postępowaniem w Polsce o ten sam czyn. Kodeks przyjmuje regułę odwrotną do potocznego przekonania, że raz osądzonej sprawy nie można prowadzić ponownie, a odstępstwa od niej wylicza w zamkniętym katalogu.

### Najważniejsze punkty
- Zasada podstawowa: orzeczenie zapadłe za granicą nie stanowi przeszkody do wszczęcia ani prowadzenia postępowania o ten sam czyn przed sądem polskim.
- Jeżeli dojdzie do skazania w Polsce, sąd zalicza na poczet orzeczonej kary okres rzeczywistego pozbawienia wolności za granicą oraz karę tam wykonaną, uwzględniając różnice między tymi karami.
- Reguła nie działa, gdy zagraniczne skazanie przejęto do wykonania w Polsce albo gdy wcześniej nastąpiło przekazanie ścigania lub wydanie sprawcy z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
- Wyłączone są też orzeczenia międzynarodowych trybunałów karnych oraz prawomocne rozstrzygnięcia kończące postępowanie karne za granicą, jeżeli tak stanowi wiążąca Polskę umowa międzynarodowa.
- Przy przejęciu do wykonania kary wobec obywatela polskiego sąd sam określa według prawa polskiego kwalifikację czynu oraz karę lub środek do wykonania, z uwzględnieniem różnic na korzyść skazanego.

### W praktyce
Znaczenie ma nie tyle sam fakt zagranicznego rozstrzygnięcia, ile podstawa prawna, na której zapadło, i to, czy Polska jest związana umową obejmującą takie orzeczenia. Od tego zależy, czy sprawa może toczyć się od nowa, czy tylko dochodzi do zaliczenia odbytej kary.

Międzynarodowy Trybunał Karny

Międzynarodowy Trybunał Karny w przepisach

Kodeks karny1 przepis

Kodeks karny wykonawczy1 przepis

Kodeks postępowania karnego (kpk)2 przepisy