Międzynarodowy transport kombinowany

Międzynarodowy transport kombinowany to, w rozumieniu ustawy „Transport drogowy”, taki rodzaj transportu kombinowanego, w ramach którego przewóz obejmuje przekroczenie granicy Rzeczypospolitej Polskiej. O międzynarodowym charakterze decyduje więc nie obywatelstwo przewoźnika, miejsce siedziby przedsiębiorcy ani samo użycie zagranicznego środka transportu, lecz fakt, że realizowany przewóz ma element transgraniczny.

Podstawą tego pojęcia są dwa elementy. Po pierwsze, musi występować transport kombinowany, czyli przewóz organizowany z wykorzystaniem połączonych sposobów transportu. Po drugie, w czasie takiego przewozu musi dojść do przekroczenia polskiej granicy. Granica może zostać przekroczona przy przewozie z Polski za granicę albo w kierunku przeciwnym. Istotne jest rzeczywiste powiązanie danego przewozu z przekroczeniem granicy państwowej, a nie wyłącznie jego planowany międzynarodowy charakter.

W praktyce pojęcie to służy do odróżnienia krajowego transportu kombinowanego od jego odmiany międzynarodowej. Ma ono znaczenie przy ustalaniu, jakie przepisy dotyczą danego przewozu i jak należy go zakwalifikować na potrzeby stosowania ustawy. Sama nazwa wskazuje zarówno na organizację przewozu w formule kombinowanej, jak i na jego zasięg obejmujący co najmniej jedno przekroczenie granicy Rzeczypospolitej Polskiej.

Tak rozumiane pojęcie może obejmować przewozy, w których poszczególne etapy odbywają się przy użyciu różnych rodzajów transportu, na przykład transportu drogowego połączonego z innym sposobem przewozu. Dla kwalifikacji jako międzynarodowego transportu kombinowanego nie wystarczy jednak sam fakt wykorzystania kilku rodzajów transportu. Konieczne jest również wystąpienie elementu transgranicznego wskazanego w definicji ustawowej. Dla uczestników przewozu oznacza to potrzebę prawidłowego rozpoznania charakteru całej operacji, a nie tylko jej poszczególnych odcinków.