Międzynarodowy transport drogowy

Międzynarodowy transport drogowy to, w rozumieniu ustawy „Transport drogowy”, działalność gospodarcza polegająca na przewozie osób albo rzeczy przy użyciu pojazdów samochodowych, jeżeli przejazd między miejscem rozpoczęcia a miejscem docelowym wiąże się z przekroczeniem granicy Rzeczypospolitej Polskiej. O międzynarodowym charakterze transportu decyduje więc nie samo miejsce prowadzenia działalności, pochodzenie przewoźnika czy rodzaj ładunku, lecz przebieg konkretnej jazdy i jej transgraniczny zakres.

Pojęcie obejmuje dwa podstawowe rodzaje przewozu:

• przewóz osób,
• przewóz rzeczy.

Środkiem transportu musi być pojazd samochodowy. Za taki środek, na potrzeby tej definicji, uznaje się również zespół pojazdów, czyli pojazd samochodowy połączony z przyczepą albo naczepą. Definicja odnosi się zatem zarówno do przejazdu pojedynczym pojazdem, jak i do transportu wykonywanego zestawem pojazdów.

Istotne jest także, aby przewóz był elementem podejmowania lub wykonywania działalności gospodarczej. Nie chodzi więc o sam fakt fizycznego przemieszczenia się pojazdu przez granicę, lecz o działalność przewozową dotyczącą osób lub rzeczy. Przekroczenie granicy musi występować na trasie pomiędzy punktem początkowym i docelowym przejazdu. To właśnie ten element odróżnia transport międzynarodowy od przewozu wykonywanego wyłącznie na terytorium Polski.

W ustawie pojęcie to służy wyznaczeniu zakresu regulacji dotyczących drogowego przewozu osób i rzeczy wykonywanego w relacjach transgranicznych. Ma znaczenie praktyczne przy ustalaniu, czy dany przewóz należy kwalifikować jako międzynarodowy, a tym samym czy odnoszą się do niego przepisy posługujące się tym określeniem. Przy ocenie konkretnego przypadku należy uwzględnić jednocześnie rodzaj przewozu, gospodarczy charakter działalności, użyty pojazd lub zespół pojazdów oraz fakt przekroczenia granicy Polski na trasie przejazdu.