Miara ryzyka

Miara ryzyka to sposób matematycznego przeliczenia prognozowanego ryzyka na wartość wyrażoną w pieniądzu. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „Działalność ubezpieczeniowa i reasekuracyjna.” i odnosi się do oceny ryzyka na podstawie przewidywanego rozkładu prawdopodobieństwa.

Podstawą miary jest prognoza rozkładu prawdopodobieństwa, czyli opis możliwych wyników danego zdarzenia oraz prawdopodobieństwa ich wystąpienia. Taka prognoza może dotyczyć sytuacji związanej z ryzykiem, którego poziom stanowi punkt wyjścia dla obliczenia miary. Następnie funkcja matematyczna przypisuje tej prognozie określoną kwotę pieniężną. Oznacza to, że miara ryzyka nie jest samym zdarzeniem ani jego opisem, lecz wynikiem zastosowania określonej reguły obliczeniowej do informacji o możliwych rezultatach i ich prawdopodobieństwie.

Istotną cechą tej funkcji jest monotoniczność względem poziomu ekspozycji na ryzyko. Jeżeli zwiększa się poziom ryzyka będący podstawą prognozy, przypisana kwota nie powinna się zmniejszać. Dzięki temu wyższa ekspozycja na ryzyko znajduje odzwierciedlenie w wartości miary, co pozwala zachować zgodność między oceną ryzyka a jej pieniężnym wynikiem.

Elementy pojęcia obejmują:

• funkcję matematyczną, czyli określony sposób obliczania wyniku,
• prognozę rozkładu prawdopodobieństwa, opisującą możliwe wyniki i ich prawdopodobieństwo,
• kwotę pieniężną przypisaną do tej prognozy,
• poziom ekspozycji na ryzyko, który stanowi podstawę prognozy i wpływa na wysokość wyniku.

W praktyce miara ryzyka służy do uporządkowanego i porównywalnego przedstawiania ryzyka w ujęciu finansowym. Pozwala przełożyć informacje o niepewności i prawdopodobnych skutkach na wartość pieniężną, a następnie wykorzystywać ją w analizach oraz obliczeniach związanych z działalnością ubezpieczeniową i reasekuracyjną. W ustawie pojęcie to zapewnia jednolite, techniczne rozumienie sposobu wyrażania ryzyka, zwłaszcza tam, gdzie konieczne jest powiązanie prognozy prawdopodobieństwa z konkretną wartością pieniężną.