Matryca

Matryca w rozumieniu ustawy „Prawo wodne” to składnik środowiska wodnego, który może być przedmiotem opisu, rozpoznania lub oceny na potrzeby stosowania przepisów. Nie oznacza więc formularza, wzoru ani narzędzia technicznego, lecz konkretną część środowiska związaną z wodą.

Zakres tego pojęcia obejmuje cztery podstawowe kategorie:

• wodę, rozumianą jako sam zasób lub element środowiska wodnego,
• osady, czyli materiały gromadzące się w środowisku wodnym,
• florę, a więc rośliny występujące w tym środowisku,
• faunę, czyli zwierzęta związane ze środowiskiem wodnym.

Aby dany składnik można było uznać za matrycę w tym znaczeniu, musi należeć do jednej z wymienionych grup. Definicja wyznacza zatem zamknięty zakres pojęcia, wskazując zarówno jego przyrodniczy charakter, jak i rodzaje elementów, które mogą się w nim mieścić. Matryca nie jest nazwą całego środowiska wodnego, lecz jego określonym elementem.

Znaczenie tego terminu polega na uporządkowaniu sposobu, w jaki przepisy „Prawa wodnego” odnoszą się do różnych części środowiska. Dzięki jednej nazwie można łącznie wskazywać wodę, osady, florę i faunę, bez konieczności każdorazowego wymieniania wszystkich tych składników. Jednocześnie definicja pozwala odróżnić poszczególne rodzaje matryc, gdy znaczenie ma to, czy analizowana lub opisywana jest woda, osad, roślinność czy organizmy zwierzęce.

W praktyce pojęcie to pomaga precyzyjnie określić, czego dotyczy dany opis lub działanie związane ze środowiskiem wodnym. Jeżeli przepis posługuje się terminem „matryca”, należy szukać jego odniesienia w jednym z czterech wskazanych elementów. Znaczenie nie wynika więc z samego miejsca występowania, lecz z tego, czym jest dany składnik środowiska. Terminem tym mogą być objęte zarówno elementy nieożywione, czyli woda i osady, jak i elementy żywe, czyli flora i fauna.