Mapa topograficzna

Mapa topograficzna to rodzaj opracowania kartograficznego, którego treść służy przedstawieniu powierzchni Ziemi oraz znajdujących się na niej elementów środowiska geograficznego. Istotne jest nie tylko pokazanie poszczególnych obiektów, lecz także odwzorowanie ich wzajemnego położenia i przestrzennych zależności. Mapa pozwala więc odczytać, jakie elementy występują na danym obszarze oraz jak są względem siebie rozmieszczone.

W rozumieniu ustawy „Prawo geodezyjne i kartograficzne” pojęcie to obejmuje opracowanie o określonym charakterze i zakresie treści. Jego podstawowymi cechami są:

• kartograficzna forma przedstawienia informacji,
• odniesienie do powierzchni Ziemi,
• ujęcie elementów środowiska geograficznego,
• pokazanie przestrzennych związków między tymi elementami.

Mapa topograficzna nie jest zatem wyłącznie dowolnym rysunkiem terenu ani pojedynczym przedstawieniem wybranego obiektu. Jej znaczenie wynika z całościowego, przestrzennego ujęcia informacji o obszarze. Może być wykorzystywana do rozpoznawania i porównywania cech terenu, planowania działań wymagających znajomości położenia obiektów oraz porządkowania danych przestrzennych.

Ustawowa definicja wyznacza zakres tego pojęcia na potrzeby przepisów geodezyjnych i kartograficznych. Ma to znaczenie praktyczne, ponieważ pozwala odróżnić mapy topograficzne od innych opracowań kartograficznych i stanowi punkt odniesienia przy ich sporządzaniu, organizowaniu oraz wykorzystywaniu. Pojęcie jest także stosowane w regulacjach dotyczących cyfrowego tworzenia map topograficznych w państwowym systemie odniesień przestrzennych oraz zasad dzielenia ich na arkusze. Występuje również w przepisach związanych z przygotowywaniem dokumentacji dotyczącej kąpielisk.