Art. 306h Ordynacji podatkowej reguluje kwestie związane z wydawaniem zaświadczeń o wysokości zaległości podatkowych podatnika przez organy podatkowe. Przepis ten określa, kto może wystąpić z żądaniem wydania takiego zaświadczenia oraz w jakich okolicznościach zgoda podatnika jest wymagana.

### 1. Podmioty uprawnione do żądania zaświadczenia

Zgodnie z § 1 art. 306h, organy podatkowe mogą wydać zaświadczenie o wysokości zaległości podatkowych podatnika na żądanie następujących podmiotów:
- jednostek organizacyjnych uprawnionych do udzielania kredytów (pożyczek) na podstawie ustaw regulujących zasady ich funkcjonowania,
- kontrahentów podatników prowadzących działalność gospodarczą,
- dzierżawców i użytkowników nieruchomości w zakresie opodatkowania dzierżawionej lub użytkowanej nieruchomości,
- małżonka podatnika, rozwiedzionego małżonka w zakresie zaległości powstałych w czasie trwania wspólności majątkowej oraz innych osób wymienionych w art. 111,
- wspólnika spółek wymienionych w art. 115 § 1.

### 2. Zgoda podatnika

Zgoda podatnika na wydanie zaświadczenia jest generalnie wymagana, z wyjątkiem sytuacji, gdy z żądaniem występuje małżonek podatnika pozostający z nim we wspólności majątkowej (§ 2). W takim przypadku małżonek składa oświadczenie o pozostawaniu we wspólności majątkowej pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania. Jest to istotne zabezpieczenie mające na celu zapobieganie nadużyciom.

### 3. Zaświadczenia dla byłych wspólników spółki cywilnej

Organy podatkowe są również zobowiązane do wydania zaświadczenia o wysokości zaległości podatkowych rozwiązanej spółki cywilnej na żądanie byłego wspólnika tej spółki. Jest to istotne z punktu widzenia odpowiedzialności wspólników za zobowiązania podatkowe spółki.

### 4. Zaświadczenia dotyczące hipotek przymusowych i zastawów skarbowych

Przepis przewiduje również możliwość wydania zaświadczenia o wysokości zobowiązania podatkowego, zaległości podatkowych, kosztów upomnienia, kosztów egzekucyjnych zabezpieczonych hipoteką przymusową lub zastawem skarbowym na żądanie właściciela przedmiotu hipoteki lub zastawu. Dodatkowo, właściciel przedmiotu hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego, który zapłacił należności zabezpieczone tą hipoteką lub zastawem, może wystąpić o zaświadczenie o wysokości zapłaconej należności.

### 5. Znaczenie praktyczne

Art. 306h ma istotne znaczenie praktyczne, ponieważ umożliwia różnym podmiotom uzyskanie informacji o zaległościach podatkowych podatnika, co może być kluczowe w kontekście oceny ryzyka kredytowego, zawierania umów handlowych, czy też w procesach związanych z zarządzaniem nieruchomościami. Przepis ten wprowadza również mechanizmy zabezpieczające przed nadużyciami, co jest istotne z punktu widzenia ochrony interesów podatników.

### Podsumowanie

Art. 306h Ordynacji podatkowej w sposób kompleksowy reguluje zasady wydawania zaświadczeń o wysokości zaległości podatkowych, określając zarówno podmioty uprawnione do wystąpienia z żądaniem, jak i sytuacje, w których zgoda podatnika jest wymagana. Przepis ten ma na celu zapewnienie transparentności w obrocie gospodarczym oraz ochronę interesów podatników i ich kontrahentów.

Ordynacja podatkowa

Art. 62b Ordynacji podatkowej wprowadza istotne ułatwienia w zakresie regulowania zobowiązań podatkowych przez osoby inne niż sam podatnik. Przepis ten określa, kto może dokonać zapłaty podatku w imieniu podatnika oraz w jakich okolicznościach taka zapłata jest uznawana za pochodzącą ze środków podatnika.

#### § 1 pkt 1: Krąg osób uprawnionych do zapłaty podatku

Przepis ten rozszerza krąg osób, które mogą dokonać zapłaty podatku, na:

1. Małżonka podatnika,
2. Zstępnych (dzieci, wnuki),
3. Wstępnych (rodzice, dziadkowie),
4. Pasierba,
5. Rodzeństwo,
6. Ojczyma i macochę.

Rozszerzenie to jest korzystne dla podatników, ponieważ umożliwia uregulowanie zobowiązań podatkowych przez osoby bliskie, co może być szczególnie użyteczne w sytuacjach kryzysowych lub w przypadku braku dostępu do własnych środków finansowych.

#### § 1 pkt 2: Aktualny właściciel przedmiotu hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego

Przepis ten umożliwia również zapłatę podatku przez aktualnego właściciela przedmiotu hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego, jeżeli podatek jest zabezpieczony w ten sposób. Jest to logiczne rozwiązanie, ponieważ właściciel takiego przedmiotu ma bezpośredni interes w uregulowaniu zobowiązania, aby uniknąć egzekucji z przedmiotu zabezpieczenia.

#### § 1 pkt 3: Inny podmiot, gdy kwota podatku nie przekracza 1000 zł

Przepis ten wprowadza możliwość zapłaty podatku przez dowolny podmiot, jeżeli kwota podatku nie przekracza 1000 zł. Jest to praktyczne rozwiązanie, które upraszcza procedury administracyjne i pozwala na szybkie uregulowanie niewielkich zobowiązań podatkowych.

#### § 2: Uznanie wpłaty za pochodzącą ze środków podatnika

W przypadkach, o których mowa w § 1 pkt 1 i 3, jeżeli treść dowodu zapłaty nie budzi wątpliwości co do przeznaczenia zapłaty na zobowiązanie podatnika, uznaje się, że wpłata pochodzi ze środków podatnika. Jest to istotne z punktu widzenia formalności, ponieważ eliminuje konieczność dodatkowego udowadniania pochodzenia środków, co mogłoby komplikować proces zapłaty.

#### § 3: Stosowanie przepisów dotyczących zapłaty podatku przez podatnika

Przepis ten stanowi, że w przypadkach, o których mowa w § 1 pkt 1-3, przepisy dotyczące zapłaty podatku przez podatnika stosuje się odpowiednio. Oznacza to, że wszystkie regulacje i procedury związane z zapłatą podatku przez podatnika mają zastosowanie również do osób trzecich dokonujących zapłaty w jego imieniu.

### Podsumowanie

Art. 62b Ordynacji podatkowej wprowadza elastyczne i praktyczne rozwiązania, które ułatwiają regulowanie zobowiązań podatkowych przez osoby inne niż sam podatnik. Przepis ten jest korzystny zarówno dla podatników, jak i dla administracji podatkowej, ponieważ upraszcza procedury i umożliwia szybsze uregulowanie zobowiązań. Warto jednak pamiętać, że w przypadku zapłaty podatku przez osoby trzecie, konieczne jest zachowanie odpowiednich formalności, aby uniknąć wątpliwości co do przeznaczenia wpłaty.

Art. 92 Ordynacji Podatkowej reguluje kwestie odpowiedzialności solidarnej podatników za zobowiązania podatkowe oraz zasady dotyczące wierzytelności o zwrot nadpłaty podatku. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych paragrafów tego artykułu.

#### § 1
Zgodnie z tym paragrafem, jeżeli podatnicy ponoszą solidarną odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe, a zobowiązania te powstają w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji Podatkowej (tj. na podstawie decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego), odpowiedzialność solidarna dotyczy podatników, którym doręczono taką decyzję. Oznacza to, że odpowiedzialność solidarna nie powstaje automatycznie, lecz wymaga doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego każdemu z podatników.

#### § 2
Paragraf ten wyłącza stosowanie § 1 do zobowiązań podatkowych pobieranych w formie łącznego zobowiązania pieniężnego. W takim przypadku zasady odpowiedzialności solidarnej stosuje się z chwilą doręczenia decyzji (nakazu płatniczego) osobie, na którą, zgodnie z odrębnymi przepisami, wystawia się decyzję (nakaz płatniczy). Oznacza to, że odpowiedzialność solidarna w przypadku łącznego zobowiązania pieniężnego powstaje z chwilą doręczenia decyzji jednej osobie, a nie wszystkim podatnikom.

#### § 3
Ten paragraf wprowadza zasadę, że małżonkowie, którzy są opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów na podstawie odrębnych przepisów, ponoszą solidarną odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe. Ponadto, solidarna jest również ich wierzytelność o zwrot nadpłaty podatku od sumy dochodów małżonków. Oznacza to, że zarówno zobowiązania podatkowe, jak i prawo do zwrotu nadpłaty podatku są wspólne dla obojga małżonków.

#### § 3a
W razie śmierci jednego z małżonków, drugi z małżonków ponosi odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe oraz przysługuje mu wierzytelność o zwrot nadpłaty podatku. Oznacza to, że odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe oraz prawo do zwrotu nadpłaty przechodzi na żyjącego małżonka.

#### § 4
Zajęcie wierzytelności z tytułu nadpłaty dokonane przez organ egzekucyjny wobec jednego z małżonków obejmuje również wierzytelność o zwrot nadpłaty, o której mowa w § 3. Oznacza to, że jeżeli organ egzekucyjny zajmie wierzytelność z tytułu nadpłaty podatku jednego z małżonków, zajęcie to obejmuje również wierzytelność wspólną małżonków.

#### § 5
Do wierzytelności o zwrot nadpłaty, o której mowa w § 3, stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego o wierzytelnościach cywilnoprawnych. Oznacza to, że w zakresie nieuregulowanym w Ordynacji Podatkowej, do wierzytelności o zwrot nadpłaty stosuje się odpowiednie przepisy Kodeksu cywilnego.

### Podsumowanie
Art. 92 Ordynacji Podatkowej wprowadza szczegółowe zasady dotyczące odpowiedzialności solidarnej podatników za zobowiązania podatkowe oraz wierzytelności o zwrot nadpłaty podatku. Kluczowe jest, że odpowiedzialność solidarna powstaje z chwilą doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego, a w przypadku małżonków opodatkowanych łącznie, odpowiedzialność ta jest wspólna. Ponadto, przepisy te uwzględniają sytuacje szczególne, takie jak śmierć jednego z małżonków oraz zajęcie wierzytelności przez organ egzekucyjny.

Małżonek podatnika

Małżonek podatnika w przepisach

Ordynacja podatkowa3 przepisy