Przepis określa, co standardowo obejmuje zlecenie pośredniczenia. Makler jest umocowany nie tylko do doprowadzenia do zawarcia umowy, lecz także do jej zawarcia w imieniu osoby, która udzieliła zlecenia, oraz do odebrania zapłaty w jej imieniu. Zakres ten może zostać wyraźnie ograniczony. Ograniczenie jest skuteczne wobec drugiej strony tylko wtedy, gdy wiedziała ona o jego istnieniu.

Kodeks morski

Makler otrzymuje wynagrodzenie za pośrednictwo tylko wtedy, gdy jego działania doprowadziły do zawarcia umowy. Samo podejmowanie czynności lub kontaktowanie stron nie wystarcza, jeśli umowa nie została zawarta w wyniku jego działań. Wysokość prowizji strony powinny określić w umowie. Jeżeli tego nie zrobiły, maklerowi przysługuje kwota zwyczajowo stosowana przy umowach tego rodzaju.

Przepis nakłada na maklera obowiązek rozliczenia pieniędzy, które zostały mu powierzone w związku ze zleceniem. Rozliczenie powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, gdy tylko zlecenie zostanie wykonane. Oznacza to, że makler nie może odkładać przedstawienia rozliczenia na później, jeśli jego zadanie zostało już zakończone. Obowiązek dotyczy każdej przekazanej kwoty, niezależnie od jej wysokości.

Przepis wyznacza dwuletni termin przedawnienia roszczeń powstających w relacji między maklerem a osobą, która zleciła mu działanie. Termin zaczyna biec nie od zawarcia umowy ani od wykonania zlecenia, lecz od dnia, w którym dane roszczenie stało się wymagalne, czyli od chwili, gdy można żądać jego spełnienia. Po upływie dwóch lat roszczenie ulega przedawnieniu. Dla obliczenia terminu trzeba więc ustalić jego wymagalność i dokładny upływ dwóch lat.

Makler

Makler w przepisach

Kodeks morski4 przepisy