Mak niskomorfinowy

Mak niskomorfinowy to, w rozumieniu ustawy „o przeciwdziałaniu narkomanii”, roślina maku lekarskiego należąca do odmiany charakteryzującej się bardzo niską zawartością morfiny. O tym, czy dana roślina spełnia ustawowe kryterium, decyduje nie sama nazwa odmiany ani ogólna ocena rośliny, lecz wynik oznaczenia morfiny w określonej części maku.

Badanie obejmuje torebkę nasienną, czyli makówkę, po usunięciu nasion, a także przylegający do niej odcinek łodygi o długości do 7 cm. Zawartość morfiny w tak wyodrębnionym materiale musi być niższa niż 0,06%. Wynik ustala się w przeliczeniu na zasadę morfiny oraz na suchą masę badanych części rośliny. Oznacza to, że znaczenie ma ilość morfiny po uwzględnieniu jej właściwej postaci chemicznej i po odniesieniu wyniku do masy materiału pozbawionego wody.

Najważniejsze elementy definicji:

• chodzi o roślinę gatunku mak lekarski,
• roślina musi należeć do odmiany o zawartości morfiny poniżej ustawowego progu,
• analizie podlegają makówka bez nasion i przylegająca łodyga o długości do 7 cm,
• zawartość jest oceniana dla suchej masy i wyrażana jako zasada morfiny,
• granica wynosi mniej niż 0,06%, a więc wartość równa temu progowi nie spełnia opisanego warunku.

Definicja służy do jednoznacznego określenia, jakie rośliny mogą być uznane za niskomorfinowe na potrzeby stosowania ustawy. Ma więc znaczenie przy kwalifikowaniu konkretnego maku, zwłaszcza gdy trzeba odróżnić odmianę o ograniczonej zawartości morfiny od innych odmian tego samego gatunku. W praktyce nie wystarczy stwierdzenie, że roślina jest makiem lekarskim. Konieczne jest także uwzględnienie właściwej odmiany, wskazanych części rośliny, sposobu przeliczenia oraz ustawowego poziomu zawartości morfiny. Pojęcie to odnosi się zatem do ściśle określonego kryterium biologicznego i pomiarowego, a nie do potocznego określenia wyglądu lub przeznaczenia maku.