Przepis dotyczy roszczeń małżonka osoby upadłej, jeżeli wynikają one z umowy majątkowej małżeńskiej. Chodzi więc o sytuacje, w których źródłem roszczenia jest zawarta między małżonkami umowa dotycząca ich majątku. Sama możliwość uwzględnienia takiego roszczenia zależy od tego, kiedy umowa została zawarta. Warunkiem jest zawarcie umowy co najmniej dwa lata przed dniem złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Jeżeli od zawarcia umowy do dnia złożenia wniosku nie upłynęły pełne dwa lata, roszczenie małżonka wynikające z tej umowy nie może zostać uwzględnione na podstawie tego przepisu. Upływ co najmniej dwóch lat oznacza natomiast, że roszczenie może być uwzględnione, ale przepis nie stanowi, że zostanie uwzględnione automatycznie.

Prawo upadłościowe

**Przepis nie obowiązuje.** Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. - Prawo upadłościowe utraciło moc z dniem 1 października 2003 r. Obowiązującym dziś aktem o upadłości jest [ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe](/prawo-upadlosciowe). Poniższe omówienie opisuje stan prawny z okresu, w którym przepis obowiązywał, i służy do czytania dawnych akt oraz starszego orzecznictwa.

Przepis przewidywał ograniczenie dotyczące roszczeń wynikających z majątkowej umowy małżeńskiej zawartej przez małżonków w czasie trwania małżeństwa. Takie roszczenia mogły zostać uwzględnione tylko wtedy, gdy umowa została zawarta wcześniej niż na dwa lata przed dniem ogłoszenia upadłości. Oznaczało to, że znaczenie miał moment zawarcia umowy oraz moment ogłoszenia upadłości. Między tymi zdarzeniami musiały upłynąć ponad dwa lata. Jeżeli umowa została zawarta w okresie dwóch lat poprzedzających ogłoszenie upadłości albo później, roszczenia z niej wynikające nie mogły zostać uwzględnione na podstawie tego przepisu. Regulacja odnosiła się wyłącznie do majątkowych umów małżeńskich zawieranych przez małżonków w trakcie trwania związku małżeńskiego. Przepis nie określał dodatkowych warunków uwzględnienia roszczeń ani nie wskazywał, w jaki sposób należało ustalać ich wysokość. Ustanawiał jedynie ograniczenie czasowe związane z datą zawarcia umowy i datą ogłoszenia upadłości.

**Przepis nie obowiązuje.** Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. - Prawo upadłościowe utraciło moc z dniem 1 października 2003 r. Obowiązującym dziś aktem o upadłości jest [ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe](/prawo-upadlosciowe). Poniższe omówienie opisuje stan prawny z okresu, w którym przepis obowiązywał, i służy do czytania dawnych akt oraz starszego orzecznictwa.

Przepis przewidywał szczególną zasadę na wypadek upadłości jednego z małżonków. Jeżeli między małżonkami istniała wspólność majątkowa albo wspólność dorobku, majątek wspólny należał do masy upadłości. Oznaczało to, że dla celów postępowania upadłościowego obejmowano nim także składniki majątku należące wcześniej wspólnie do obojga małżonków, a nie tylko składniki przypisane osobie, wobec której ogłoszono upadłość. Ta sama zasada miała odpowiednie zastosowanie wtedy, gdy małżonkowie zawarli majątkową umowę małżeńską, a następnie ograniczyli wspólność do oznaczonej części majątku. W takim przypadku do masy upadłości należała ta część majątku, którą umowa obejmowała jako wspólną. Przepis nie rozstrzygał natomiast o składnikach, które pozostawały poza zakresem wspólności określonej w umowie. Znaczenie przepisu polegało więc na powiązaniu skutków upadłości jednego małżonka z zakresem majątkowej wspólności istniejącej między małżonkami.

Majątkowa umowa małżeńska

Majątkowa umowa małżeńska w przepisach

Prawo upadłościowe1 przepis

Prawo upadłościowe2 przepisy