Przepis ustanawia podstawowy zakaz wprowadzania gatunków obcych do środowiska oraz ich przemieszczania w środowisku. W przypadku IGO stwarzającego zagrożenie dla Polski zakres zakazów jest szerszy. Obejmuje także przywóz i wywóz, transport, z wyjątkiem transportu związanego z działaniami zaradczymi, przetrzymywanie, chów i hodowlę, rozmnażanie i uprawę, wprowadzanie do obrotu, wykorzystywanie oraz wymianę.

Ustęp 3 przewiduje wyjątki od podstawowego zakazu z ust. 1. Dotyczą one określonych działań z wykorzystaniem organizmów wodnych, wprowadzania do środowiska zwierząt łownych zgodnie z odrębnymi przepisami oraz wykorzystywania roślin przy zakładaniu i utrzymywaniu terenów zieleni, w gospodarce leśnej i rolnej, przy czasowej rekultywacji gruntów, a także w badaniach naukowych i ochronie ex situ prowadzonej w określonych miejscach. Wyjątki te nie obejmują organizmów, zwierząt ani roślin będących IGO stwarzającymi zagrożenie dla Unii lub dla Polski.

Szczególne obowiązki dotyczą roślin objętych ust. 3 pkt 3. Ich wprowadzenie lub przemieszczenie musi odbywać się tak, aby gatunek obcy nie wydostał się poza używany teren. Po zakończeniu użytkowania podmiot, który go wprowadził lub przemieścił, musi usunąć go ze środowiska w sposób zapobiegający dalszemu rozprzestrzenianiu.

Ustęp 5 wyłącza określone zakazy wobec IGO stwarzających zagrożenie dla Unii lub Polski, jeżeli są przetrzymywane w Centralnym Azylu dla Zwierząt albo w azylu dla zwierząt i ujęte w odpowiednim wykazie. Przepis wyznacza więc zarówno szeroki katalog zakazanych działań, jak i ściśle określone wyjątki oraz zabezpieczenia przed rozprzestrzenianiem gatunków obcych.

o gatunkach obcych

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2021/1718/text/U/D20211718Lj.pdf

Przepis wprowadza dwie zmiany do ustawy zmieniającej przepisy Prawa łowieckiego. Pierwsza dotyczy finansowania odszkodowań oraz kosztów wykonywania zadań związanych ze szkodami łowieckimi. **Środki Funduszu Odszkodowawczego** przeznaczone na odszkodowania za szkody wyrządzone na obszarach obwodów łowieckich mają pochodzić z dotacji z budżetu państwa. To samo źródło finansowania obejmuje koszty związane z realizacją zadań dotyczących tych szkód.

Reguła ta nie obejmuje szkód wyrządzonych przez zwierzęta łowne objęte całoroczną ochroną. Przepis odsyła przy tym do kategorii szkód określonej w art. 46 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, oraz do Funduszu Odszkodowawczego, o którym mowa w art. 50a tej ustawy.

Druga zmiana odnosi się do wejścia w życie ustawy zmieniającej. Ustalono zasadę ogólną oraz wyjątki obejmujące regulacje dotyczące wpisu na listę rzeczoznawców prowadzoną przez izbę rolniczą, a także przepisy art. 46b ust. 5-9. Dla tych wyjątków przewidziano odrębny, wcześniejszy termin, liczony od ogłoszenia. W praktyce oznacza to rozdzielenie momentu rozpoczęcia obowiązywania poszczególnych części ustawy, a także wskazanie publicznego źródła finansowania określonych odszkodowań i kosztów związanych z ich obsługą.

o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2018

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2017/2371/text/U/D20172371Lj.pdf

Przepis określa zasady wydzierżawiania obwodów łowieckich oraz tworzenia i prowadzenia ośrodków hodowli zwierzyny. Podstawową formą zagospodarowania obwodu jest jego wydzierżawienie kołu łowieckiemu Polskiego Związku Łowieckiego. Polski Związek Łowiecki może wydzierżawić obwód tylko wtedy, gdy żadne koło łowieckie nie jest zainteresowane dzierżawą, i tylko do czasu złożenia oferty przez takie koło.

Wyjątek dotyczy obwodów wyłączonych z wydzierżawiania decyzją ministra właściwego do spraw środowiska. Przed wydaniem decyzji minister zasięga opinii Polskiego Związku Łowieckiego, a przekazanie obwodu w zarząd może nastąpić na okres nie krótszy niż 10 lat. Obwód ma wtedy służyć ośrodkowi hodowli zwierzyny, w którym, poza polowaniem, realizowane są określone cele, między innymi wzorcowe zagospodarowanie łowisk, wdrażanie nowych osiągnięć łowieckich, badania naukowe, odtwarzanie zanikających gatunków, hodowla zwierząt przeznaczonych do zasiedlania łowisk, ochrona pożytecznych gatunków dla biocenoz leśnych oraz szkolenia z zakresu łowiectwa.

Prowadzenie ośrodka wymaga zgody ministra. Uprawnienie to może być przyznane Lasom Państwowym, Polskiemu Związkowi Łowieckiemu, instytucjom naukowo-dydaktycznym oraz innym jednostkom, które prowadziły takie ośrodki przed wejściem w życie ustawy. Prawo do prowadzenia ośrodka jest niezbywalne. Szczegółowy tryb przekazywania obwodów w zarząd ma określić minister w rozporządzeniu, po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego.

Prawo łowieckie.

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/1995/713/text/U/D19950713Lj.pdf

Przepis określa zasady wydzierżawiania obwodów łowieckich, wskazując właściwe organy, wymagane opinie oraz skutki podziału obwodu albo zmiany jego granic. Wydzierżawienie następuje na wniosek Polskiego Związku Łowieckiego, po zasięgnięciu opinii wójta, burmistrza albo prezydenta miasta oraz właściwej izby rolniczej.

Właściwość organu zależy od rodzaju i położenia obwodu. Obwody leśne wydzierżawia dyrektor regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, obwody polne starosta wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, a obwody położone na terenie więcej niż jednego powiatu starosta powiatu, na którego terenie znajduje się największa część obwodu. Obwód obejmujący grunty pozostające w zarządzie organów wojskowych lub przydzielone im do wykorzystania może zostać wydzierżawiony kołom łowieckim za zgodą tych organów.

Umowa dzierżawy powinna obejmować okres co najmniej 10 lat. Jeżeli obwód zostanie podzielony, dotychczasowy dzierżawca lub zarządca ma prawo wybrać dzierżawę albo zarządzanie jednym z nowo powstałych obwodów. Podział lub zmiana granic powoduje również rozliczenie z dotychczasowym dzierżawcą lub zarządcą. Obejmuje ono nadpłacony czynsz oraz nakłady na zagospodarowanie poniesione w ostatnich 2 latach. Kwotę tę wypłaca dzierżawca lub zarządca nowo utworzonego obwodu. Takie rozliczenie stosuje się również przy wyłączeniu obwodu z wydzierżawienia w trakcie umowy. Odrębnie uregulowano rozliczenie przy przekazaniu obwodu kołu łowieckiemu w sytuacji określonej w art. 28 ust. 1a.

Przepis określa strukturę organizacyjną Polskiego Związku Łowieckiego, zadania jego organów, sposób ich obsadzania oraz zasady dotyczące kadencji. Wśród organów wymienia zarówno władze centralne, jak i organy terenowe oraz organy związane z postępowaniem dyscyplinarnym i przyznawaniem odznaczeń.

Najwyższą władzą jest Krajowy Zjazd Delegatów, który ustala kierunki działania Związku i wykonuje zadania przewidziane statutem. Naczelna Rada Łowiecka nadzoruje Zarząd Główny, natomiast Zarząd Główny zarządza Związkiem, reprezentuje go na zewnątrz i nadzoruje zarządy okręgowe. Główny Sąd Łowiecki i okręgowe sądy łowieckie orzekają w postępowaniu dyscyplinarnym, a rzecznicy dyscyplinarni prowadzą w tych sprawach dochodzenia. Kapituła Odznaczeń Łowieckich nadaje odznaczenia łowieckie.

**Kadencja** organów wskazanych w ust. 1 pkt 1, 2 i 4-7 trwa 5 lat. Członkostwo w tych organach jest ograniczone do dwóch rozpoczętych kadencji. Objęcie funkcji na drugą kadencję powoduje utratę prawa do ponownego wyboru albo powołania do tego samego organu.

Przepis wskazuje również sposób tworzenia poszczególnych władz. Krajowy Zjazd Delegatów tworzą przedstawiciele kół łowieckich i członków niezrzeszonych, wyłonieni w wyborach pośrednich, a okręgowe zjazdy delegatów powstają w wyniku wyborów bezpośrednich. W Naczelnej Radzie Łowieckiej zasiada po jednym członku wybranym przez każdy okręgowy zjazd delegatów.

Istotne znaczenie ma udział ministra właściwego do spraw środowiska w obsadzaniu Zarządu Głównego. Powołuje on i odwołuje Łowczego Krajowego oraz, na jego wniosek, od 2 do 4 członków Zarządu Głównego. Łowczy Krajowy powołuje i odwołuje łowczego okręgowego po uzyskaniu pozytywnej opinii tego ministra. Naczelna Rada Łowiecka powołuje 11 członków Kapituły Odznaczeń Łowieckich.

Przepis określa zasady nadzoru ministra właściwego do spraw środowiska nad działalnością Polskiego Związku Łowieckiego. Nadzór obejmuje przede wszystkim wykonywanie przez Związek zadań określonych w art. 34 oraz zgodność działalności jego organów z prawem i statutem.

Zarząd Główny przekazuje ministrowi roczne sprawozdanie z wykonania tych zadań w poprzednim łowieckim roku gospodarczym. Sprawozdanie musi być wcześniej zatwierdzone przez Naczelną Radę Łowiecką i złożone do 31 lipca. Jeżeli dokument jest niepełny albo budzi zastrzeżenia, minister może zażądać jego uzupełnienia lub dodatkowych wyjaśnień, wyznaczając termin na ich przedstawienie.

W razie braku uzupełnienia sprawozdania lub wyjaśnień, a także wtedy, gdy mimo ich złożenia nadal istnieją zastrzeżenia, minister może zlecić kontrolę Polskiego Związku Łowieckiego imiennie upoważnionym pracownikom obsługującego go urzędu. Kontrola jest prowadzona na zasadach określonych w przepisach o kontroli w administracji rządowej i dotyczy legalności działalności Związku. Polski Związek Łowiecki ma obowiązek wykonać zalecenia pokontrolne.

Przepis wprowadza również obowiązek przekazywania ministrowi, w terminie 7 dni od podjęcia, uchwał Krajowego Zjazdu Delegatów oraz Naczelnej Rady Łowieckiej. Jeżeli działalność tych organów lub ich uchwały są niezgodne z prawem albo statutem, minister może w drodze decyzji administracyjnej uchylić uchwałę statutową, stwierdzić nieważność uchwały niezgodnej z prawem albo udzielić upomnienia i zażądać działań przywracających zgodność z prawem. Wszczynając takie postępowanie, może także wstrzymać wykonanie uchwały. Ma ponadto prawo żądać innych wyjaśnień od wskazanych organów Związku.

Przepis określa zadania i uprawnienia strażników Państwowej Straży Łowieckiej na terenach obwodów łowieckich polnych i leśnych. Ich działania obejmują ochronę zwierzyny i mienia dzierżawców oraz zarządców, a także zwalczanie przestępstw i wykroczeń związanych ze szkodnictwem łowieckim i przyrodniczym. Czynności te są wykonywane na zasadach określonych w Kodeksie postępowania karnego i Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia.

Zakres uprawnień strażników jest szeroki. Mogą między innymi legitymować osoby podejrzane, nakładać i ściągać grzywny w drodze mandatu, kontrolować środki transportu oraz ich ładunki, a w uzasadnionych przypadkach przeszukiwać osoby, pomieszczenia i inne miejsca. Mogą także ująć sprawcę na gorącym uczynku lub w bezpośrednim pościgu, odebrać i zabezpieczyć przedmioty związane z przestępstwem albo wykroczeniem oraz prowadzić określone dochodzenia i postępowania w sprawach o wykroczenia. Kontrolują również podmioty zajmujące się obrotem zwierzyną, jej skupem, przerobem i sprzedażą, a także chów, hodowlę zwierząt łownych oraz sprzedaż usług obejmujących polowania wykonywane przez cudzoziemców, w zakresie źródeł pochodzenia.

Przepis reguluje również wyposażenie strażników, możliwość żądania pomocy oraz użycia środków przymusu bezpośredniego i broni palnej. Do wykonywania czynności stosuje się odpowiednio przepisy o Policji, a sposób ich przeprowadzenia można zaskarżyć do prokuratora. Strażnik korzysta ponadto z uprawnień dotyczących ochrony przyrody, kontroli połowu i zwalczania szkodnictwa leśnego oraz z ochrony prawnej przewidzianej dla funkcjonariusza publicznego. W ust. 2a wskazano także administratorów danych osobowych przetwarzanych w określonym celu.

Przepis określa uprawnienia i obowiązki strażników, o których mowa w art. 36 ust. 3 pkt 2, podczas wykonywania zadań związanych z ochroną zwierzyny. Strażnicy współdziałają z Państwową Strażą Łowiecką, a w przypadkach wskazanych w art. 11 pkt 1-3, 8 i 10-14 ustawy o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej mogą użyć albo wykorzystać środki przymusu bezpośredniego wymienione w art. 12 ust. 1 pkt 1 i pkt 12 lit. a tej ustawy. Przy wykonywaniu czynności służbowych obowiązują ich również przepisy art. 39 ust. 2 pkt 1, 5, 6, 9 i 11 oraz ust. 5 i 11.

**Broń myśliwska** może być noszona i używana przez strażnika wyłącznie w celu ochrony zwierzyny przed drapieżnikami znajdującymi się na liście zwierząt łownych, zgodnie z rocznym planem łowieckim. Dodatkowym warunkiem jest członkostwo w Polskim Związku Łowieckim. Oznacza to, że przepis wiąże to uprawnienie zarówno z określonym celem, jak i z planem oraz statusem strażnika.

Podczas wykonywania czynności strażnik ma obowiązek nosić odznakę strażnika i na żądanie okazywać legitymację służbową. Broń, o której mowa w ust. 1 pkt 2, mogą nabywać dzierżawcy lub zarządcy obwodów łowieckich. Jej używanie, ewidencjonowanie i przechowywanie podlega zasadom określonym w przepisach o broni i amunicji. Przepis wyznacza więc zarówno zakres działań strażników, jak i formalne warunki identyfikacji oraz zasady gospodarowania bronią.

Przepis określa zasady ustalania okresów polowań na zwierzęta łowne oraz warunki wykonywania odstrzału lub odłowu poza tymi okresami. Co do zasady okresy polowań dla całego terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo jego części określa, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw środowiska. Działanie to wymaga porozumienia z ministrem właściwym do spraw rolnictwa oraz zasięgnięcia opinii Państwowej Rady Ochrony Przyrody i Polskiego Związku Łowieckiego. W uzasadnionych przypadkach sejmik województwa może skrócić okresy polowań na terenie województwa, podejmując uchwałę po uzyskaniu wymaganych opinii.

Minister może również zezwolić na odstrzał lub odłów zwierzyny w okresach ochronnych. Jest to dopuszczalne w celach naukowych, edukacyjnych, związanych z odbudową populacji, zasiedlaniem i reintrodukcją gatunków albo w koniecznych działaniach hodowlanych. Warunkiem jest brak innego zadowalającego rozwiązania oraz brak szkodliwego wpływu na zachowanie populacji w stanie sprzyjającym ochronie.

Wniosek o zezwolenie musi wskazywać między innymi wnioskodawcę, cel, liczbę i gatunki zwierząt, sposób, miejsce i czas czynności, zagrożenia oraz podmiot, który je wykona. Samo zezwolenie precyzuje zakres i warunki działań, dozwolone środki, podmioty wykonujące i kontrolujące czynności oraz termin przekazania informacji o jego wykorzystaniu.

Przepis ustanawia także kontrolę realizacji zezwoleń. Upoważnione osoby mogą wejść na teren kontrolowanego podmiotu, żądać informacji, przeglądać i zabezpieczać dokumenty, a z kontroli sporządzają protokół. Kontrola odbywa się w obecności podmiotu kontrolowanego, a odmowa podpisania protokołu zostaje w nim odnotowana. Zezwolenie cofa się, gdy jego posiadacz nie spełnia określonych w nim warunków.

Przepis określa sposób przeprowadzania oględzin szkody w uprawie oraz dokumentowania ich wyników. Oględziny służą ustaleniu pięciu podstawowych elementów: gatunku zwierzyny, która wyrządziła szkodę, rodzaju, stanu i jakości uprawy, obszaru całej uprawy, przybliżonego obszaru uszkodzeń oraz szacunkowego procentu zniszczenia na tym obszarze.

Oględziny powinny odbyć się niezwłocznie, jednak nie później niż w ciągu 7 dni od otrzymania wniosku, o którym mowa w art. 46 ust. 3. Dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego musi zawiadomić o ich terminie właściciela albo posiadacza gruntów rolnych oraz właściwy miejscowo wojewódzki ośrodek doradztwa rolniczego. Zawiadomienie powinno nastąpić nie później niż przed upływem 3 dni od otrzymania wniosku.

Po zakończeniu oględzin sporządza się protokół. Powinien on obejmować między innymi dane osób uczestniczących w oględzinach, datę sporządzenia i datę oględzin, wszystkie ustalenia wymagane w ust. 1, szkic sytuacyjny uszkodzonej uprawy oraz czytelne podpisy uczestników. Członkowie zespołu, o którym mowa w art. 46 ust. 2, mogą zgłosić do protokołu zastrzeżenia wraz z uzasadnieniem. Protokół musi wskazywać, czy zastrzeżeń nie zgłoszono, czy też zostały wniesione. Sporządza się go w trzech jednobrzmiących egzemplarzach, po jednym dla każdego członka zespołu. Dzięki temu przepis porządkuje terminy, zakres ustaleń i sposób utrwalenia przebiegu oględzin.

Przepis określa sposób przeprowadzenia szacowania ostatecznego szkody w uprawie lub płodzie rolnym oraz zasady dokumentowania tego czynności. Szacowanie ma doprowadzić do ustalenia zarówno rozmiaru szkody, jak i wysokości należnego odszkodowania.

W toku szacowania ustala się w szczególności:

- gatunek zwierzyny, która wyrządziła szkodę;
- rodzaj oraz stan i jakość uprawy albo płodu rolnego;
- obszar całej uprawy lub szacunkową masę zgromadzonego płodu rolnego;
- obszar uszkodzonej uprawy lub masę uszkodzonego płodu;
- procent zniszczenia na uszkodzonym obszarze i plon z 1 ha;
- wysokość odszkodowania.

Co do zasady szacowanie przeprowadza się najpóźniej w dniu sprzętu, ale przed rozpoczęciem sprzętu uszkodzonej uprawy. W przypadkach wskazanych w art. 46 ust. 7 obowiązuje termin 7 dni od otrzymania wniosku, o którym mowa w art. 46 ust. 3.

Właściciel albo posiadacz gruntów rolnych musi pisemnie zawiadomić dzierżawcę albo zarządcę obwodu łowieckiego o planowanym terminie sprzętu, co najmniej 7 dni wcześniej. Następnie dzierżawca albo zarządca zawiadamia o terminie szacowania właściciela albo posiadacza oraz właściwy wojewódzki ośrodek doradztwa rolniczego. Zawiadomienie powinno nastąpić nie później niż w ciągu 3 dni od otrzymania informacji o planowanym sprzęcie, a w określonych przypadkach, w ciągu 3 dni od otrzymania wniosku.

Po zakończeniu czynności sporządza się protokół zawierający między innymi ustalone dane, szkic uszkodzonej uprawy, informacje o uczestnikach oraz ich podpisy. Członkowie zespołu mogą zgłosić do niego umotywowane zastrzeżenia, które również odnotowuje się w protokole. Dokument sporządza się w trzech jednobrzmiących egzemplarzach. Odszkodowanie wypłaca dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego w terminie 30 dni od sporządzenia protokołu, od którego nie wniesiono odwołania.

Przepis reguluje procedurę odwoławczą dotyczącą oględzin lub ostatecznego oszacowania szkody. Uprawnienie do wniesienia odwołania przysługuje właścicielowi albo posiadaczowi gruntów rolnych, na terenie których wystąpiła szkoda, a także dzierżawcy albo zarządcy obwodu łowieckiego. Odwołanie kieruje się do nadleśniczego Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkody. Należy je wnieść w terminie 7 dni od podpisania protokołu sporządzonego na podstawie art. 46a ust. 4 albo art. 46c ust. 5.

W ramach rozpatrywania odwołania nadleśniczy albo jego przedstawiciel przeprowadza odpowiednio oględziny lub szacowanie ostateczne. Czynności te powinny zostać wykonane niezwłocznie, nie później niż w ciągu 7 dni od otrzymania odwołania. Mają w nich prawo uczestniczyć członkowie zespołu, o którym mowa w art. 46 ust. 2. Na pisemny wniosek członka tego zespołu może również uczestniczyć przedstawiciel właściwej izby rolniczej.

O terminie czynności zawiadamia się członków zespołu, a w razie złożenia odpowiedniego wniosku także przedstawiciela izby rolniczej. Zawiadomienie powinno nastąpić nie później niż przed upływem 3 dni od otrzymania odwołania. Nieobecność zawiadomionych osób nie wstrzymuje oględzin ani szacowania.

Po zakończeniu czynności sporządza się protokół zawierający w szczególności dane wskazane w art. 46a ust. 4 albo art. 46c ust. 5, z wyłączeniem informacji o wysokości odszkodowania. Jeżeli uczestniczył przedstawiciel izby rolniczej, jego opinię o oszacowaniu szkody dołącza się do protokołu. Przepis określa więc zarówno uczestników i terminy postępowania, jak i sposób jego udokumentowania.

Przepis zmienia treść art. 22b ustawy - Prawo łowieckie. Jego zasadniczym celem jest wskazanie, jakie regulacje należy stosować w sytuacjach, których nie obejmuje dany rozdział tej ustawy. W takich sprawach zastosowanie znajdują przepisy ustawy - Prawo przedsiębiorców.

Art. 35 nie określa samodzielnie szczegółowych praw ani obowiązków. Wprowadza regułę uzupełniającą, która ma zastosowanie dopiero wtedy, gdy dana kwestia nie została uregulowana w „niniejszym rozdziale”, czyli w rozdziale, do którego odnosi się art. 22b. Odesłanie obejmuje przepisy ustawy - Prawo przedsiębiorców, a więc pozwala sięgnąć do nich w zakresie nieuregulowanym w przepisach tego rozdziału.

Znaczenie praktyczne tej zmiany polega na wyznaczeniu sposobu postępowania przy rozstrzyganiu spraw, których nie regulują przepisy rozdziału ustawy - Prawo łowieckie. W pierwszej kolejności należy uwzględnić regulację zawartą w tym rozdziale, natomiast w razie jej braku zastosowanie znajduje wskazana ustawa. Przepis łączy więc regulację dotyczącą spraw objętych prawem łowieckim z zasadami wynikającymi z ustawy - Prawo przedsiębiorców, ograniczając jednocześnie zakres odesłania do spraw nieuregulowanych w konkretnym rozdziale.

Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2018/650/text/O/D20180650.pdf

w sprawie szczegółowych zasad ustalania czynszu dzierżawnego oraz udziału dzierżawców obwodów łowieckich w kosztach ochrony lasu przed zwierzyną

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2018/2085/text/O/D20182085.pdf

w sprawie wskaźników i czynników służących kategoryzacji obwodu łowieckiego

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2019/536/text/O/D20190536.pdf

Łowieckie prawo

Łowieckie prawo w przepisach

o gatunkach obcych1 przepis

o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 20181 przepis

Prawo łowieckie.10 przepisów

Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej1 przepis

w sprawie szczegółowych zasad ustalania czynszu dzierżawnego oraz udziału dzierżawców obwodów łowieckich w kosztach ochrony lasu przed zwierzyną1 przepis

w sprawie wskaźników i czynników służących kategoryzacji obwodu łowieckiego1 przepis