Linia bezpośrednia

Linia bezpośrednia to szczególny rodzaj linii elektroenergetycznej, służący do dostarczania energii elektrycznej z pominięciem typowego modelu, w którym energia trafia do odbiorcy za pośrednictwem ogólnej sieci. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „Prawo energetyczne” i obejmuje określone połączenia między wytwórcą energii a odbiorcą lub innym przedsiębiorstwem energetycznym.

Aby dane połączenie można było uznać za linię bezpośrednią, musi ono:

• łączyć wydzieloną jednostkę wytwórczą z wydzielonym odbiorcą i służyć bezpośredniemu dostarczaniu energii temu odbiorcy;
• albo łączyć jednostkę wytwórczą z przedsiębiorstwem energetycznym, które nie wytwarza energii w tej jednostce, lecz zajmuje się obrotem energią elektryczną.

W drugim przypadku energia może być dostarczana bezpośrednio do własnych obiektów tego przedsiębiorstwa, w tym jego urządzeń lub instalacji. Może również trafiać do obiektów, urządzeń lub instalacji podmiotów będących jego jednostkami podporządkowanymi w rozumieniu przepisów o rachunkowości. Definicja obejmuje także dostarczanie energii odbiorcom przyłączonym do sieci, urządzeń lub instalacji takiego przedsiębiorstwa.

Istotne są zatem zarówno strony połączone linią, jak i cel jej wykorzystania. Linia musi łączyć konkretną jednostkę wytwórczą z określonym odbiorcą albo z przedsiębiorstwem energetycznym wykonującym obrót energią, a jej funkcją ma być bezpośrednie dostarczenie energii do wskazanych obiektów lub odbiorców. W praktyce pojęcie to pozwala odróżnić takie wyspecjalizowane połączenie od innych linii elektroenergetycznych oraz prawidłowo zakwalifikować je na potrzeby stosowania ustawy.