Licznik zdalnego odczytu to szczególny rodzaj przyrządu pomiarowego używanego w energetyce. Pojęcie to jest zdefiniowane w ustawie Prawo energetyczne i obejmuje urządzenie, które służy do ustalania ilości zużytej energii elektrycznej oraz do rozliczeń za tę energię, a jednocześnie może komunikować się z systemem zdalnego odczytu.

Aby urządzenie można było uznać za licznik zdalnego odczytu, muszą być spełnione łącznie określone przesłanki:

- powinno być przyrządem pomiarowym w rozumieniu przepisów Prawa o miarach,
- powinno mierzyć energię elektryczną,
- jego wskazania powinny służyć do rozliczania tej energii,
- musi być wyposażone w funkcję komunikacji z systemem zdalnego odczytu.

Nie chodzi więc wyłącznie o urządzenie pokazujące zużycie energii. Istotne jest także jego przeznaczenie rozliczeniowe oraz techniczna możliwość współpracy z systemem, który pozwala na zdalne pozyskiwanie danych pomiarowych. Funkcja komunikacji odróżnia taki licznik od tradycyjnego przyrządu, którego wskazania trzeba odczytywać bezpośrednio na miejscu.

W praktyce licznik zdalnego odczytu pozwala przekazywać informacje o zużyciu energii bez konieczności każdorazowego dostępu do urządzenia. Ułatwia to pozyskiwanie danych potrzebnych do rozliczeń i ogranicza potrzebę wykonywania odczytów bezpośrednich. W ustawie Prawo energetyczne pojęcie to służy określeniu urządzenia, które łączy funkcję pomiaru energii i podstawy rozliczeń z możliwością komunikacji w ramach systemu zdalnego odczytu.

Art. 3 tworzy słownik podstawowych pojęć używanych w ustawie. Definiuje zarówno towary i nośniki energii, jak i czynności, infrastrukturę oraz uczestników rynku. Dzięki temu rozróżnia zakres takich pojęć jak „energia”, „ciepło”, „paliwa”, „paliwa gazowe” i „paliwa ciekłe”. W przypadku paliw ciekłych wskazuje przykładowe rodzaje, między innymi LPG, benzyny, oleje napędowe, biopaliwa ciekłe i smary.

Przepis odróżnia **przesyłanie** od **dystrybucji**. Przesyłanie oznacza transport paliw gazowych i energii elektrycznej sieciami przesyłowymi, paliw ciekłych rurociągami oraz ciepła siecią ciepłowniczą. Dystrybucja obejmuje dostarczanie tych mediów sieciami dystrybucyjnymi lub ich rozdział do odbiorców przyłączonych do odpowiednich sieci. Oba pojęcia nie obejmują sprzedaży. Osobno zdefiniowano „obrót”, „sprzedaż”, „sprzedaż rezerwową” oraz „sprzedaż rezerwową energii elektrycznej”, a także umowę z ceną dynamiczną i umowę na czas oznaczony z gwarancją stałej ceny.

Art. 3 porządkuje również nowe sposoby działania na rynku energii elektrycznej. „Agregacja” polega na łączeniu mocy lub energii oferowanej przez odbiorców, wytwórców albo posiadaczy magazynów, natomiast „agregator” jest podmiotem zajmującym się taką działalnością. „Niezależny agregator” nie może być powiązany ze sprzedawcą energii elektrycznej odbiorcy ani z jego grupą kapitałową.

Dalsze definicje obejmują procesy energetyczne i procesy rynku energii, urządzenia, instalacje, magazyny energii, infrastrukturę paliw ciekłych, stacje paliw i stacje ładowania, a także sieci przesyłowe i dystrybucyjne. Przepis wyznacza więc znaczenie terminów, którymi posługują się dalsze regulacje ustawy.

Licznik zdalnego odczytu

Licznik zdalnego odczytu - definicja

Licznik zdalnego odczytu w przepisach

Prawo energetyczne1 przepis