Licznik konwencjonalny

Licznik konwencjonalny to urządzenie pomiarowe używane do określania ilości zużytej energii elektrycznej oraz do rozliczania należności za tę energię. Pojęcie to jest zdefiniowane w ustawie „Prawo energetyczne”, która odwołuje się przy tym do rozumienia przyrządu pomiarowego określonego w przepisach ustawy „Prawo o miarach”.

Aby dane urządzenie można było uznać za licznik konwencjonalny, muszą być spełnione łącznie określone przesłanki:

• jest ono przyrządem pomiarowym w rozumieniu właściwych przepisów metrologicznych,
• służy do pomiaru energii elektrycznej,
• jego wskazania mogą być wykorzystywane przy rozliczeniach za tę energię,
• nie ma funkcji komunikowania się z systemem zdalnego odczytu.

Najważniejszą cechą odróżniającą licznik konwencjonalny od urządzeń przystosowanych do zdalnego odczytu jest brak funkcji komunikacji z takim systemem. Oznacza to, że sam licznik nie przekazuje danych pomiarowych do systemu zdalnie. Nadal jednak pełni podstawową funkcję pomiarową i może stanowić podstawę ustalenia ilości energii przyjmowanej do rozliczeń.

W praktyce określenie „konwencjonalny” opisuje tradycyjny sposób realizacji pomiaru, bez wyposażenia licznika w rozwiązanie umożliwiające zdalną wymianę danych. Ma to znaczenie dla kwalifikacji danego urządzenia na potrzeby stosowania przepisów Prawa energetycznego, zwłaszcza tam, gdzie regulacja rozróżnia liczniki według ich możliwości technicznych. Samo przeznaczenie do pomiaru energii nie wystarcza więc do uznania urządzenia za licznik konwencjonalny, ponieważ konieczny jest również brak funkcji komunikacji z systemem zdalnego odczytu.