Przepis określa, jakie informacje musi zawierać wniosek o wpis do rejestru składany przez lekarza zamierzającego wykonywać zawód w ramach działalności leczniczej. Wniosek kieruje się do organu prowadzącego rejestr, o którym mowa w art. 106 ust. 1. W przypadku indywidualnej działalności leczniczej należy podać między innymi imię i nazwisko lekarza, numer dokumentu potwierdzającego prawo wykonywania zawodu, formę działalności oraz zakres udzielanych świadczeń zdrowotnych.

Zakres wymaganych danych obejmuje także miejsce udzielania świadczeń albo, gdy praktyka jest wykonywana wyłącznie w miejscu wezwania, miejsce przyjmowania wezwań i przechowywania dokumentacji medycznej. Wniosek powinien zawierać również numer NIP, adres do korespondencji oraz informacje o posiadanych specjalizacjach. Przepis uwzględnia przy tym świadczenia wskazane w art. 30 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty.

Odrębne wymagania dotyczą grupowej praktyki lekarskiej. Wniosek powinien zawierać listę lekarzy wspólników albo partnerów spółki, ich imiona i nazwiska oraz miejsca zamieszkania, a także imię i nazwisko osoby uprawnionej do reprezentowania spółki. Dołącza się ponadto dane określone w ust. 1 pkt 2 do 7. Wniosek podpisuje osoba uprawniona do reprezentowania spółki, z podaniem jej imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na wskazaniu zakresu informacji potrzebnych do identyfikacji lekarza lub grupowej praktyki, określenia rodzaju i miejsca działalności oraz ustalenia danych kontaktowych i zawodowych. Przepisy art. 100 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio w sprawach objętych tym przepisem. Pkt 8 w ust. 1 oraz pkt 3 w ust. 2 są uchylone.

o działalności leczniczej

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2011/654/text/U/D20110654Lj.pdf

Przepis określa, w jakich ramach lekarze, pielęgniarki, fizjoterapeuci i diagności laboratoryjni mogą wykonywać zawód jako działalność leczniczą. Warunkiem jest wpis do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą, o którym mowa w art. 100, a także przestrzeganie zasad ustawy i przepisów odrębnych.

Podstawową formą jest **praktyka zawodowa**, czyli działalność wykonywana przez przedstawiciela danego zawodu samodzielnie albo wspólnie z innymi osobami. Lekarz i pielęgniarka mogą prowadzić indywidualną lub specjalistyczną praktykę, także wyłącznie w miejscu wezwania albo wyłącznie w zakładzie leczniczym na podstawie umowy z podmiotem prowadzącym ten zakład. Fizjoterapeuta może wykonywać działalność w formie indywidualnej praktyki, w tym w miejscu wezwania lub w zakładzie leczniczym. W przypadku diagnosty laboratoryjnego przepis przewiduje indywidualną praktykę, także wyłącznie w zakładzie leczniczym. Każdy z tych zawodów może być również wykonywany w formie grupowej praktyki prowadzonej w spółce cywilnej, jawnej albo partnerskiej. Szczegółowe warianty zależą więc od zawodu oraz sposobu organizacji pracy.

Istotne jest wyraźne rozróżnienie między praktyką zawodową a podmiotem leczniczym. Wykonywanie zawodu w ramach praktyki zawodowej nie oznacza prowadzenia podmiotu leczniczego.

Przepis wprowadza także szczególne rozwiązanie na czas stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii. Wskazani lekarze, lekarze dentyści, pielęgniarki i położne mogą wykonywać zawód w zakładzie leczniczym na podstawie umowy podmiotu leczniczego z agencją zatrudnienia. Za szkody związane z udzielaniem świadczeń albo bezprawnym zaniechaniem ich udzielania odpowiada cywilnie podmiot leczniczy. Do usług realizowanych na podstawie takiej umowy nie stosuje się przepisów o zamówieniach publicznych.

Przepis określa zasady kadencji, wyborów oraz ciągłości działania organów izb lekarskich. Kadencja trwa 4 lata, a dotychczasowe organy wykonują swoje zadania do pierwszego posiedzenia organów nowo wybranych. Zastępca rzecznika odpowiedzialności zawodowej jest wybierany na okres kadencji rzecznika i pełni funkcję do wyboru następcy. Mandat prezesa rady lekarskiej oraz rzecznika odpowiedzialności zawodowej wygasa dopiero z chwilą wyboru ich następców.

Ustanowiono także limit pełnienia najważniejszych funkcji. Prezesa, wiceprezesa, sekretarza i skarbnika rady lekarskiej, rzecznika odpowiedzialności zawodowej, przewodniczącego sądu lekarskiego oraz przewodniczącego komisji rewizyjnej można pełnić nieprzerwanie przez najwyżej 2 następujące po sobie kadencje. Jeżeli funkcję objęto w związku z wcześniejszym wygaśnięciem mandatu, a nastąpiło to przed upływem 24 miesięcy kadencji, okres do jej końca traktuje się jako pełną kadencję.

**Czynne prawo wyborcze** przysługuje członkom izb lekarskich, z wyjątkiem lekarzy ukaranych karą wskazaną w art. 83 ust. 1 pkt 6 albo objętych prawomocnym środkiem karnym pozbawienia praw publicznych lub zakazu wykonywania zawodu. **Bierne prawo wyborcze** jest wyłączone między innymi wobec lekarzy z zawieszonym prawem wykonywania zawodu, objętych określonymi środkami karnymi lub zapobiegawczymi, prawomocnie skazanych za umyślne przestępstwo lub przestępstwo skarbowe albo ukaranych karami wskazanymi w art. 83 ust. 1 pkt 1-6. Ograniczenia te obowiązują do upływu odpowiednich terminów.

Kandydaci na rzecznika, jego zastępcę i członka sądu lekarskiego muszą wykonywać zawód co najmniej 10 lat. Przepis zapobiega również łączeniu niektórych funkcji oraz wskazuje, kto tymczasowo przejmuje obowiązki prezesa, rzecznika lub przewodniczącego sądu, gdy mandat wygaśnie albo funkcja nie może być wykonywana.

o izbach lekarskich

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2009/1708/text/U/D20091708Lj.pdf

Przepis określa podstawowe zasady organizacji i działania samorządu zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów. Wskazuje, że jego członkowie tworzą samorząd, który reprezentuje osoby wykonujące oba te zawody. Reprezentacja obejmuje więc zarówno lekarzy, jak i lekarzy dentystów, a samorząd występuje jako ich wspólna struktura zawodowa.

Do samorządu należy także sprawowanie pieczy nad należytym wykonywaniem zawodów lekarza i lekarza dentysty. Zadanie to ma być realizowane w granicach interesu publicznego i dla jego ochrony. Przepis łączy zatem funkcję reprezentacyjną z odpowiedzialnością za prawidłowe wykonywanie zawodów, przy czym wyznacza tej odpowiedzialności publiczny cel.

Samorząd jest niezależny w wykonywaniu swoich zadań. Jednocześnie podlega tylko przepisom prawa, co określa ramy jego działania i wskazuje, że niezależność nie oznacza swobody wykraczającej poza obowiązujące przepisy.

Przepis opisuje również, kto tworzy poszczególne izby. **Okręgową izbę lekarską i Wojskową Izbę Lekarską** stanowią lekarze wpisani na odpowiednią listę członków. O przynależności do tych izb decyduje więc wpis na właściwą listę. Odmiennie ukształtowano Naczelną Izbę Lekarską, którą tworzą członkowie jej organów. W praktyce regulacja wyznacza podstawowy zakres reprezentacji samorządu, jego zadanie związane z ochroną interesu publicznego, zasadę niezależności oraz sposób ustalenia składu trzech wskazanych izb.

Przepis określa zasady członkostwa lekarza w izbie lekarskiej w zależności od miejsca i sposobu wykonywania zawodu, a także obowiązki związane z podjęciem lub wznowieniem pracy.

Lekarz, któremu okręgowa rada lekarska przyznała prawo wykonywania zawodu, o którym mowa w art. 5 pkt 3-3c, zostaje równocześnie wpisany na listę członków tej izby. Jeżeli wykonuje zawód na obszarze co najmniej dwóch okręgowych izb lekarskich, uzyskuje wpis w jednej, wybranej przez siebie izbie. Dodatkowe wykonywanie zawodu przez co najmniej pół roku na obszarze innej izby wiąże się z obowiązkiem powiadomienia rady lekarskiej tej izby.

Szczególny obowiązek informacyjny dotyczy lekarza, który był wpisany na listę członków, lecz przez okres dłuższy niż 5 lat nie wykonywał zawodu albo miał zawieszone prawo wykonywania zawodu. Przed podjęciem wykonywania zawodu powinien on powiadomić o tym właściwą okręgową radę lekarską.

Lekarz posiadający prawo wykonywania zawodu, ale niewykonujący zawodu, może na własny wniosek zostać wpisany do izby właściwej ze względu na miejsce zamieszkania. Odrębne reguły dotyczą lekarzy w czynnej służbie wojskowej, którzy na czas służby podlegają wpisowi do Wojskowej Izby Lekarskiej. Po zwolnieniu ze służby mogą pozostać jej członkami, jeżeli są oficerami rezerwy lub oficerami w stanie spoczynku. Wobec lekarzy pełniących zawodową służbę wojskową, wpisanych do tej izby, nie stosuje się art. 5 pkt 12 oraz art. 11.

Przepis reguluje obowiązki związane z przekazaniem lekarzowi sądowemu dokumentacji medycznej dotyczącej leczenia osoby ubiegającej się o zaświadczenie. Obowiązek ten spoczywa zarówno na uczestniku postępowania, jak i na podmiotach oraz osobach posiadających dokumentację.

**Uczestnik postępowania** musi przedstawić lekarzowi sądowemu dokumentację medyczną, którą posiada i która dotyczy przebiegu jego leczenia. Zakres tego obowiązku jest więc wyznaczony przez dwa elementy: dokumentacja musi pozostawać w posiadaniu uczestnika oraz odnosić się do jego leczenia. Przepis nie nakłada na niego obowiązku przedstawiania dokumentów, których nie posiada.

Odrębny obowiązek mają zakłady opieki zdrowotnej oraz lekarze udzielający świadczeń zdrowotnych. Na żądanie lekarza sądowego muszą oni niezwłocznie udostępnić dokumentację medyczną z przebiegu leczenia osoby ubiegającej się o zaświadczenie. Udostępnienie następuje zatem na żądanie lekarza sądowego, a adresatem żądania jest podmiot lub lekarz, który dysponuje dokumentacją związaną z leczeniem tej osoby.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na określeniu dwóch źródeł dostępu do dokumentacji. Osoba uczestnicząca w postępowaniu przekazuje dokumenty, które ma u siebie, natomiast zakład opieki zdrowotnej lub lekarz udostępnia dokumentację znajdującą się w jego dyspozycji. Obowiązek udostępnienia po żądaniu lekarza sądowego ma być wykonany niezwłocznie, co wskazuje na potrzebę szybkiego przekazania dokumentacji w toku ubiegania się o zaświadczenie.

o lekarzu sądowym

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2007/849/text/U/D20070849Lj.pdf

Przepis określa, kto może być lekarzem podstawowej opieki zdrowotnej, oraz jakie warunki musi spełnić lekarz wykonujący świadczenia w tym zakresie. Podstawową kategorię stanowi lekarz, który posiada specjalizację w dziedzinie medycyny rodzinnej, odbywa takie szkolenie albo ma specjalizację II stopnia w dziedzinie medycyny ogólnej. Lekarzem POZ może być również pediatra posiadający odpowiednią specjalizację lub tytuł specjalisty, jeżeli ukończył kurs w dziedzinie medycyny rodzinnej. W każdym przypadku znaczenie ma także wykonywanie zawodu u świadczeniodawcy związanego umową z Narodowym Funduszem Zdrowia albo bezpośrednie zawarcie takiej umowy. Lekarz jest wybierany przez świadczeniobiorcę zgodnie z art. 9.

Przepis przewiduje również rozwiązania dla lekarzy posiadających specjalizację I stopnia w dziedzinie medycyny ogólnej albo specjalizację w dziedzinie chorób wewnętrznych. Mogą oni być lekarzami POZ pod warunkiem spełnienia wymagań dotyczących kursu i udzielania świadczeń w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej. Obowiązek ukończenia kursu nie dotyczy lekarzy, którzy przez co najmniej dziesięć lat udzielali takich świadczeń jako lekarze podstawowej opieki zdrowotnej. Lekarz będący pediatrą na podstawie ust. 1 pkt 4 może sprawować opiekę wyłącznie nad świadczeniobiorcą, który nie ukończył 18. roku życia.

Kurs organizują wskazane w przepisie podmioty. Jego ukończenie wymaga uczestnictwa oraz zaliczenia końcowego sprawdzianu testowego. Pozytywny wynik jest potwierdzany zaświadczeniem zawierającym określone dane. Koszty kursu mogą ponosić lekarz, świadczeniodawca, organizator kursu albo mogą być pokrywane z dofinansowania ze środków europejskich. Minister właściwy do spraw zdrowia określa program kursu i wzór zaświadczenia.

o podstawowej opiece zdrowotnej

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2017/2217/text/U/D20172217Lj.pdf

Przepis określa zasady nadzoru nad wytwarzaniem, obrotem i stosowaniem produktów leczniczych oraz nad obrotem wyrobami medycznymi w określonych podmiotach i jednostkach. Rozdziela przy tym kompetencje między organy wojskowe, organy nadzoru weterynaryjnego oraz ministra właściwego do spraw zdrowia.

W podmiotach leczniczych nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej nadzór nad wytwarzaniem i obrotem produktami leczniczymi i wyrobami medycznymi sprawują wyznaczone przez niego podległe jednostki organizacyjne. Ich działania powinny uwzględniać zasady Dobrej Praktyki Wytwarzania i Dobrej Praktyki Dystrybucyjnej. Minister Obrony Narodowej wyznacza organy wojskowe właściwe w tym zakresie również w jednostkach wojskowych, określając ich zadania, kompetencje i wymagania fachowe.

W odniesieniu do produktów leczniczych weterynaryjnych nadzór nad obrotem i stosowaniem sprawują Główny Lekarz Weterynarii oraz wojewódzcy lekarze weterynarii. Główny Lekarz Weterynarii, w ramach państwowych badań jakości, nadzoruje także jakość tych produktów znajdujących się w obrocie. Szczegółowy sposób sprawowania nadzoru przez wojewódzkich lekarzy weterynarii ma określić rozporządzenie, obejmujące między innymi kontrole, pobieranie próbek, badania, kontrolę przyjmowania i wydawania produktów, ich transport oraz prowadzenie książki kontroli.

Minister właściwy do spraw zdrowia koordynuje wykonywanie zadań przez organy wskazane w ust. 1 i 2 i może żądać informacji w tym zakresie. Przepis przewiduje również współpracę organów wojskowych z Inspekcją Farmaceutyczną, w tym przekazywanie informacji, wspólne działania oraz szkolenia. Szczegółowe formy tej współpracy zostaną określone w rozporządzeniu, z wyłączeniem produktów leczniczych weterynaryjnych.

Prawo farmaceutyczne.

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2001/1381/text/U/D20011381Lj.pdf

w sprawie rejestru podmiotów prowadzących ustawiczny rozwój zawodowy lekarzy i lekarzy dentystów

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2024/637/text/O/D20240637.pdf

w sprawie wykazu specjalizacji uprawniających lekarza do samodzielnego wykonywania czynności diagnostyki laboratoryjnej w medycznym laboratorium diagnostycznym

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2012/1420/text/O/D20121420.pdf

w sprawie wysokości zasadniczego wynagrodzenia miesięcznego lekarzy i lekarzy dentystów odbywających specjalizacje w ramach rezydentury

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2026/856/text/O/D20260856.pdf

Lekarze

Lekarze w przepisach

o działalności leczniczej2 przepisy

o izbach lekarskich3 przepisy

o lekarzu sądowym1 przepis

o podstawowej opiece zdrowotnej1 przepis

Prawo farmaceutyczne.1 przepis

w sprawie rejestru podmiotów prowadzących ustawiczny rozwój zawodowy lekarzy i lekarzy dentystów1 przepis

w sprawie wykazu specjalizacji uprawniających lekarza do samodzielnego wykonywania czynności diagnostyki laboratoryjnej w medycznym laboratorium diagnostycznym1 przepis

w sprawie wysokości zasadniczego wynagrodzenia miesięcznego lekarzy i lekarzy dentystów odbywających specjalizacje w ramach rezydentury1 przepis