Lekarz ubezpieczenia zdrowotnego

„Lekarz ubezpieczenia zdrowotnego” to określenie używane w ustawie „o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych” wobec lekarza albo lekarza dentysty, którego działalność jest związana z udzielaniem świadczeń finansowanych przez Fundusz. Samo wykonywanie zawodu nie wystarcza do uzyskania tego statusu. Konieczne jest spełnienie jednej z dwóch przesłanek określonych w ustawie.

Lekarzem ubezpieczenia zdrowotnego jest:

• lekarz lub lekarz dentysta, który sam jest świadczeniodawcą i ma zawartą z Funduszem umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej;
• lekarz lub lekarz dentysta zatrudniony u świadczeniodawcy mającego taką umowę albo wykonujący zawód w ramach działalności tego świadczeniodawcy.

Istotne są więc dwa elementy: wykonywanie zawodu lekarza lub lekarza dentysty oraz powiązanie z podmiotem, który zawarł z Funduszem umowę dotyczącą udzielania świadczeń. Powiązanie to może mieć bezpośredni charakter, gdy lekarz sam występuje jako świadczeniodawca, albo pośredni, gdy lekarz pracuje u świadczeniodawcy lub wykonuje u niego zawód.

Pojęcie służy ustaleniu, którzy lekarze uczestniczą w systemie świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w ramach umowy zawartej z Funduszem. Ma znaczenie praktyczne, ponieważ odróżnia lekarzy działających w tym systemie od osób, które wykonują zawód, ale nie spełniają ustawowych warunków związanych z umową z Funduszem. Status lekarza ubezpieczenia zdrowotnego nie wynika z samego posiadania prawa wykonywania zawodu ani z każdej formy zatrudnienia, lecz z dodatkowego związku z konkretnym świadczeniodawcą objętym umową z Funduszem. Terminem tym posługują się przepisy ustawy, gdy wskazują lekarza uprawnionego do działania w ramach tak zorganizowanego systemu udzielania świadczeń.