Lekarz systemu

„Lekarz systemu” to ustawowo określona kategoria lekarzy związana z funkcjonowaniem Państwowego Ratownictwa Medycznego. Pojęcie wskazuje, jakie kwalifikacje musi posiadać lekarz, aby zostać uznanym za lekarza systemu, przy czym definicja obowiązuje z zastrzeżeniem art. 57 ustawy.

Podstawą uznania za lekarza systemu może być:

• posiadanie specjalizacji albo tytułu specjalisty w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii, medycyny ratunkowej lub neurologii;
• odbywanie specjalizacji w jednej z tych dziedzin po ukończeniu jej drugiego roku, jeżeli lekarz nadal kontynuuje szkolenie specjalizacyjne;
• posiadanie specjalizacji albo tytułu specjalisty w dziedzinie chorób wewnętrznych, kardiologii, chirurgii ogólnej, chirurgii dziecięcej, ortopedii i traumatologii narządu ruchu, ortopedii i traumatologii lub pediatrii;
• ukończenie w ramach szkolenia specjalizacyjnego modułu podstawowego z chorób wewnętrznych, pediatrii albo chirurgii ogólnej, a następnie kontynuowanie lub zakończenie szkolenia specjalizacyjnego oraz uzyskanie tytułu specjalisty.

Definicja obejmuje więc zarówno lekarzy, którzy mają już określoną specjalizację lub tytuł specjalisty, jak i w ściśle wskazanym zakresie lekarzy będących jeszcze w trakcie szkolenia. Nie wystarcza samo wykonywanie zawodu lekarza. Konieczne jest spełnienie jednej z wymienionych przesłanek dotyczących dziedziny specjalizacji, etapu szkolenia oraz, w określonych przypadkach, uzyskania tytułu specjalisty.

W praktyce pojęcie służy do ustalenia, którzy lekarze mogą być kwalifikowani jako lekarze systemu w ramach organizacji Państwowego Ratownictwa Medycznego. Ma znaczenie przy określaniu personelu spełniającego wymagania związane z udzielaniem świadczeń w tym systemie. Jest to zatem termin o znaczeniu formalnym, którego zakres wynika bezpośrednio z ustawy, a nie potoczne określenie lekarza zajmującego się stanami nagłymi.