Lek recepturowy

Lek recepturowy to produkt leczniczy przygotowany w aptece dla konkretnego zastosowania, na podstawie recepty wystawionej przez lekarza. O uznaniu danego preparatu za lek recepturowy decydują więc trzy elementy: jego leczniczy charakter, sporządzenie w aptece oraz istnienie recepty lekarskiej, która stanowi podstawę wykonania preparatu.

Nie jest to po prostu każdy lek wydawany w aptece. Pojęcie odnosi się do produktu, który apteka przygotowuje, a nie tylko przekazuje pacjentowi w postaci wcześniej wytworzonej przez producenta. Recepta określa podstawę wykonania takiego leku, natomiast apteka odpowiada za jego sporządzenie zgodnie z jej treścią. Dzięki temu możliwe jest przygotowanie produktu odpowiadającego indywidualnym potrzebom pacjenta, w zakresie wynikającym z recepty i właściwości zastosowanych składników.

Definicja pochodzi z ustawy „o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych”. W tej ustawie służy wyznaczeniu, jakie produkty są objęte określeniem leku recepturowego, gdy przepisy dotyczą świadczeń zdrowotnych lub zasad ich finansowania. Ma to znaczenie praktyczne, ponieważ pozwala odróżnić lek przygotowany w aptece na podstawie recepty od innych produktów leczniczych oraz prawidłowo stosować przepisy posługujące się tym terminem.

Pojęcie występuje również w regulacjach dotyczących produktów leczniczych, świadczeń zdrowotnych przysługujących żołnierzom zawodowym oraz obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi. W tym ostatnim obszarze może mieć znaczenie dla obowiązków związanych z dokumentacją recepty, jeżeli przygotowany lek zawiera substancje podlegające kontroli.