Leczenie onkologiczne

„Leczenie onkologiczne” to, w rozumieniu ustawy o Krajowej Sieci Onkologicznej, świadczenia opieki zdrowotnej ukierunkowane na chorobę nowotworową. Chodzi więc o takie działania medyczne, których celem jest osiągnięcie jednego z dwóch rezultatów: wyleczenie choroby nowotworowej albo zapewnienie leczenia paliatywnego.

Elementem tego pojęcia jest przede wszystkim charakter świadczeń, muszą one należeć do opieki zdrowotnej i pozostawać związane z chorobą nowotworową. Nie decyduje sama nazwa świadczenia ani miejsce, w którym jest udzielane, lecz jego cel. Aby można było mówić o leczeniu onkologicznym w znaczeniu ustawowym, świadczenie powinno służyć bezpośrednio leczeniu nowotworu, a nie jedynie pozostawać z nim luźno związane.

Definicja obejmuje dwa możliwe kierunki postępowania. Pierwszym jest dążenie do wyleczenia, czyli usunięcia choroby nowotworowej. Drugim jest leczenie paliatywne, stosowane wtedy, gdy celem świadczeń jest pomoc osobie chorej poprzez postępowanie ukierunkowane na łagodzenie skutków choroby i zapewnienie opieki odpowiedniej do jej sytuacji. Ustawa nie ogranicza więc tego pojęcia wyłącznie do działań prowadzących do całkowitego wyleczenia.

W ustawie o Krajowej Sieci Onkologicznej definicja porządkuje znaczenie używanego w niej terminu. Pozwala określić, jakie świadczenia są traktowane jako element postępowania onkologicznego, gdy przepisy odnoszą się do organizacji i funkcjonowania opieki w tym obszarze. Ma to znaczenie praktyczne, ponieważ wskazuje, że leczenie onkologiczne powinno być rozumiane przez pryzmat celu świadczenia, a więc wyleczenia choroby nowotworowej lub leczenia paliatywnego. Dzięki temu pojęcie obejmuje zarówno działania nakierowane na pokonanie choroby, jak i świadczenia związane z opieką paliatywną.