Przepis określa, kiedy urządzenia radiowe mogą być używane bez pozwolenia. Najszersze zwolnienie dotyczy urządzeń przeznaczonych wyłącznie do odbioru. W przypadku urządzeń nadawczych lub nadawczo-odbiorczych zwolnienie obejmuje tylko wskazane sytuacje i urządzenia spełniające określone warunki.

Bez pozwolenia mogą działać między innymi urządzenia używane przez zagraniczne statki powietrzne, morskie i żeglugi śródlądowej, jeżeli zostały dopuszczone przez właściwy organ i są używane zgodnie z międzynarodowymi przepisami radiokomunikacyjnymi. Dotyczy to także określonych przypadków służby amatorskiej, gdy cudzoziemiec albo obywatel polski stale mieszkający za granicą przebywa w Polsce nie dłużej niż 90 dni.

Zwolnienie obejmuje również niektóre urządzenia końcowe, w tym dołączane do zakończenia sieci telekomunikacyjnej, z wyłączeniem urządzeń stosowanych w służbie lotniczej, morskiej lub żeglugi śródlądowej. Dotyczy także urządzeń trwale przytwierdzonych do zagranicznych pojazdów lub statków, używanych do łączności w międzynarodowo uzgodnionych zakresach częstotliwości.

Kolejna podstawa zwolnienia wiąże się z wykorzystaniem częstotliwości objętych rezerwacją. Rezerwacja musi przewidywać brak obowiązku uzyskania pozwolenia i określać warunki korzystania z częstotliwości, a także nie może być wydana decyzja, o której mowa w art. 96 ust. 5. Bez pozwolenia mogą być również używane urządzenia klasy 1, o których mowa w art. 274 ust. 3. Nie korzystają one jednak z ochrony przed szkodliwymi zakłóceniami powodowanymi przez inne urządzenia.

Minister właściwy do spraw informatyzacji może rozszerzyć katalog takich urządzeń w rozporządzeniu, określając warunki ich używania i rodzaje służb radiokomunikacyjnych, z uwzględnieniem przepisów międzynarodowych oraz harmonijnego gospodarowania częstotliwościami.

Prawo komunikacji elektronicznej

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2024/1221/text/U/D20241221Lj.pdf

Przepis określa, jakie obowiązki Prezes UKE może nałożyć w drodze decyzji na podmioty działające w obszarze komunikacji elektronicznej. Celem tych obowiązków jest zapewnienie użytkownikom końcowym dostępu do usług, możliwości komunikowania się oraz odpowiednich udogodnień.

Wobec przedsiębiorcy telekomunikacyjnego mogą zostać nałożone obowiązki niezbędne do zapewnienia łączności z użytkownikiem końcowym. Obejmują one w szczególności obowiązek połączenia sieci, jeżeli nie zostało ono jeszcze zrealizowane, oraz obowiązek zapewnienia interoperacyjności usług. Drugi z tych obowiązków może zostać nałożony także na dostawcę usługi komunikacji interpersonalnej niewykorzystującej numerów, jeżeli usługa osiągnęła znaczny poziom zasięgu i upowszechnienia. Jest to dopuszczalne wyłącznie wtedy, gdy brak interoperacyjności zagraża możliwości komunikowania się użytkowników końcowych, a zagrożenie zostało stwierdzone przez Komisję Europejską. Charakter i zakres obowiązku wynikają wówczas z właściwych środków wykonawczych Komisji Europejskiej.

Przepis przewiduje również możliwość zobowiązania operatora do zapewnienia dostępu do interfejsu programistycznego aplikacji oraz elektronicznego przewodnika po programach. Ma to służyć korzystaniu z cyfrowych usług radiowych i telewizyjnych oraz z udogodnień ułatwiających osobom z niepełnosprawnościami zapoznanie się z treścią. Wymieniono wśród nich napisy dla niesłyszących, audiodeskrypcję i tłumaczenie na język migowy.

Ponadto dostawca usługi komunikacji głosowej może zostać zobowiązany do udostępniania innym dostawcom niezbędnych danych do prowadzenia spisów abonentów i informacji o numerach, także w ramach usługi obejmującej wszystkich abonentów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Przepis porządkuje podstawowe pojęcia używane w ustawie i nadaje im określone znaczenie. Obejmuje zarówno uczestników rynku, jak i elementy sieci, urządzenia, usługi oraz rodzaje połączeń. Dzięki temu wskazuje, jak należy rozumieć te terminy w dalszych regulacjach.

Wśród najważniejszych definicji znajdują się **abonent**, **konsument**, **dostawca usług komunikacji elektronicznej** oraz **przedsiębiorca komunikacji elektronicznej**. Przepis rozróżnia także dostarczanie sieci telekomunikacyjnej, dostęp telekomunikacyjny i dostęp do lokalnej pętli abonenckiej. Dostęp telekomunikacyjny może obejmować między innymi sieci, nieruchomości, systemy oprogramowania, bazy danych, interfejsy, usługi sieci wirtualnych i multipleks.

Definicje techniczne dotyczą między innymi infrastruktury telekomunikacyjnej, infrastruktury technicznej, interfejsu, interoperacyjności usług, kolokacji, lokalnej pętli abonenckiej, fal radiowych i częstotliwości zharmonizowanych. Osobno określono znaczenie urządzeń związanych z telewizją cyfrową i radiofonią cyfrową, elektronicznego przewodnika po programach, multipleksu, operatora multipleksu oraz operatora sieci nadawczej.

Przepis wyjaśnia również pojęcia związane z komunikowaniem się, takie jak **komunikat elektroniczny**, **połączenie**, **połączenie głosowe** i **połączenie sieci**, a także rozróżnia numer geograficzny, numer niegeograficzny i numer alarmowy. Obejmuje ponadto powiązane usługi i zasoby, nadużycie w komunikacji elektronicznej, kalkulację kosztów oraz instrukcję rachunkowości regulacyjnej.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na ujednoliceniu terminologii. Przy stosowaniu kolejnych przepisów ustawy wskazane pojęcia należy rozumieć zgodnie z ich definicjami, co pozwala precyzyjnie ustalić zakres obowiązków, uprawnień i analizowanych rozwiązań technicznych.

Przepis określa zasady pobierania opłat za prawo do dysponowania częstotliwością. Podstawową należność uiszcza co roku podmiot, który uzyskał takie prawo w rezerwacji częstotliwości. Opłata może zostać pomniejszona o kwotę wynikającą z umowy, o której mowa w art. 257 ust. 1. Obowiązek ten nie obejmuje podmiotów, którym częstotliwości wydzierżawiono lub przekazano do użytkowania zgodnie z art. 96, ani podmiotu upoważnionego, o którym mowa w art. 138 ust. 4. Opłatę roczną ponosi również podmiot korzystający z częstotliwości na podstawie pozwolenia radiowego albo decyzji wskazanych w ust. 4, nawet jeśli nie posiada rezerwacji.

Przepis przewiduje także opłaty jednorazowe. Przy rezerwacji uzyskanej w postępowaniu, o którym mowa w art. 104 ust. 3, jest to kwota zadeklarowana w postępowaniu, płatna w terminie 14 dni od doręczenia decyzji. Przy rezerwacji na kolejny okres opłata zależy od wartości 1 MHz, szerokości rezerwacji i wskaźników cen, a przy innym czasie trwania jest ustalana proporcjonalnie. Jeżeli przeprowadzono więcej niż jeden przetarg, aukcję albo konkurs, wartość 1 MHz uśrednia się. Gdy brak wcześniejszego rozstrzygniętego postępowania, wysokość opłaty ustala Prezes UKE na podstawie opinii biegłego, której koszt ponosi wnioskodawca.

Znaczenie praktyczne mają również **limity i obniżki**. Maksymalne stawki zależą od służby radiokomunikacyjnej, rodzaju stacji, zakresu i szerokości częstotliwości oraz obszaru wykorzystania. Limity obniża się o połowę w przypadkach określonych w ust. 11, między innymi przy ratowaniu życia, działaniach przeciw skutkom klęsk i katastrof, bezpieczeństwie żeglugi, łączności kolejowej ERTMS oraz rozpowszechnianiu programów bez przekazów handlowych. Ust. 12 wskazuje ponadto przypadki, w których opłat za prawo do dysponowania częstotliwością się nie pobiera.

Przepis określa zakres informacji, które dostawca usług komunikacji elektronicznej powinien przekazać konsumentowi przed zawarciem umowy. Zasadą jest doręczenie ich na trwałym nośniku. Regulacja nie obejmuje usług transmisji danych używanych do świadczenia usług komunikacji maszyna-maszyna.

Informacje przedumowne powinny przedstawiać najważniejsze cechy usługi, w tym minimalne lub gwarantowane poziomy jakości, a także pełne zasady odpłatności. Obejmują między innymi opłaty aktywacyjne, abonamentowe, okresowe i zależne od zużycia. Muszą również wskazywać czas trwania umowy, zasady jej przedłużenia i zakończenia, warunki zmiany dostawcy, rozliczenia usług przedpłaconych oraz ewentualne odszkodowania.

Dla usług dostępu do internetu i usług komunikacji interpersonalnej zakres informacji jest szerszy. Obejmuje między innymi parametry jakości i sposoby ich pomiaru, warunki korzystania z wydanego urządzenia końcowego, szczegóły pakietów taryfowych, zasady monitorowania wykorzystania usługi, opłaty za usługi dodatkowe, warunki obsługi posprzedażnej oraz możliwość rezygnacji z oferty wiązanej. Przekazuje się także informacje o przetwarzanych danych osobowych, udogodnieniach dla osób z niepełnosprawnościami i pozasądowym rozwiązywaniu sporów.

W przypadku usług komunikacji interpersonalnej wykorzystujących numery trzeba dodatkowo wskazać ograniczenia połączeń alarmowych i dostępu do lokalizacji oraz zasady umieszczania danych w spisie abonentów. Dla dostępu do internetu dochodzą informacje wynikające z przepisów wskazanych w ust. 5, a także informacje wymagane ustawą o prawach konsumenta.

Przy usługach przedpłaconych lub braku możliwości przekazania dokumentu na trwałym nośniku informacje udostępnia się jako łatwe do pobrania dokumenty. Zaakceptowane informacje stają się częścią umowy i co do zasady nie mogą być zmienione bez wyraźnego uzgodnienia stron.

Przepis określa obowiązek przekazania konsumentowi zwięzłego podsumowania warunków umowy przed zawarciem umowy o świadczenie usług komunikacji elektronicznej. Obowiązek ten dotyczy usług innych niż usługi transmisji danych używane do świadczenia usług komunikacji maszyna-maszyna. Podsumowanie jest doręczane bezpłatnie, na trwałym nośniku, i powinno być zgodne ze wzorem określonym w akcie wykonawczym, o którym mowa w art. 102 ust. 3 EKŁE.

Zakres podsumowania obejmuje w szczególności:
- nazwę, adres i dane kontaktowe dostawcy oraz dane do składania reklamacji, jeżeli są inne,
- główne cechy każdej usługi,
- cenę, w tym opłatę za aktywację, opłatę abonamentową lub inną opłatę okresową oraz cenę jednostki rozliczeniowej,
- czas trwania umowy oraz zasady jej przedłużenia i zakończenia,
- informacje o udogodnieniach i usługach dla użytkowników końcowych z niepełnosprawnościami,
- podsumowanie informacji dotyczących dostępu do otwartego internetu i opłat detalicznych za regulowane usługi łączności wewnątrzunijnej, wymaganych na podstawie wskazanego w przepisie rozporządzenia.

Jeżeli z obiektywnych przyczyn technicznych przekazanie podsumowania przed zawarciem umowy nie jest możliwe, dostawca przedstawia je niezwłocznie. Oświadczenie konsumenta o zawarciu umowy staje się wówczas skuteczne dopiero po potwierdzeniu go po otrzymaniu podsumowania. Zaakceptowane podsumowanie staje się integralną częścią umowy, o której mowa w art. 288 lub art. 289. Co do zasady nie może być później zmienione, chyba że strony wyraźnie postanowią inaczej. Rozwiązanie to porządkuje najważniejsze warunki umowy w jednym dokumencie i wiąże je z treścią zawieranej umowy.

Przepis określa zakres tajemnicy komunikacji elektronicznej oraz zasady przetwarzania informacji objętych tą tajemnicą. Obejmuje ona dane dotyczące użytkownika, komunikat elektroniczny, dane transmisyjne, dane o lokalizacji oraz dane o próbach uzyskania połączenia między zakończeniami sieci, w tym o połączeniach nieudanych.

Dane transmisyjne to informacje przetwarzane w celu przekazywania komunikatów elektronicznych albo naliczania opłat za usługi komunikacji elektronicznej. Mogą one obejmować dane lokalizacyjne wskazujące położenie geograficzne urządzenia końcowego użytkownika. Odrębnie wskazano dane o lokalizacji, które wykraczają poza informacje niezbędne do transmisji komunikatu lub wystawienia rachunku. Dane o próbach połączenia obejmują zarówno połączenia zestawione i nieodebrane przez użytkownika końcowego, jak i połączenia, których zestawianie zostało przerwane.

Co do zasady osoby inne niż nadawca i odbiorca nie mogą przetwarzać informacji wymienionych w ust. 1 pkt 2-5. Zakaz nie obowiązuje, gdy przetwarzanie jest przedmiotem usługi lub jest niezbędne do jej wykonania, następuje za zgodą nadawcy albo odbiorcy, służy rejestrowaniu komunikatów i danych transmisyjnych w zgodnej z prawem praktyce handlowej albo jest konieczne z innych powodów przewidzianych ustawą lub przepisami odrębnymi.

Poza przypadkami określonymi w ustawie przetwarzanie tych informacji narusza obowiązek zachowania tajemnicy komunikacji elektronicznej. Ust. 2 i 3 nie stosuje się jednak do informacji z natury jawnych, przeznaczonych do publicznego ujawnienia lub ujawnionych na podstawie wskazanego w przepisie postanowienia albo odrębnych przepisów. Dzięki temu przepis wyznacza zarówno chroniony zakres informacji, jak i granice dopuszczalnego dostępu do nich.

Przepis określa, w jaki sposób Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej powinien uwzględniać dokumenty i stanowiska przyjmowane na poziomie europejskim przy stosowaniu ustawy. Chodzi o zapewnienie możliwie spójnego podejścia do regulacji komunikacji elektronicznej.

W pierwszej kolejności Prezes UKE uwzględnia, w możliwie największym stopniu, wytyczne i zalecenia Komisji Europejskiej, przy czym bierze pod uwagę ich aktualne brzmienie. Szczególne zasady dotyczą zaleceń mających zapewnić zharmonizowane stosowanie dyrektywy ustanawiającej Europejski kodeks łączności elektronicznej, określany w przepisie jako „EKŁE”. W takim przypadku Prezes UKE może odstąpić od stosowania zaleceń, ale musi powiadomić o tym Komisję Europejską i uzasadnić swoje stanowisko.

Przepis obejmuje również dokumenty przyjmowane przez Organ Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej, czyli „BEREC”. Prezes UKE uwzględnia w możliwie największym stopniu nie tylko jego wytyczne i zalecenia, lecz także opinie, wspólne stanowiska, najlepsze praktyki oraz metodologie. Także te materiały powinny być brane pod uwagę w ich aktualnym brzmieniu.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na wskazaniu europejskich źródeł, które powinny kształtować sposób stosowania ustawy przez Prezesa UKE. Jednocześnie przepis przewiduje wyraźny wyjątek dotyczący określonych zaleceń Komisji Europejskiej, pozwalając na odstąpienie od nich pod warunkiem poinformowania Komisji i przedstawienia uzasadnienia.

Przepis określa zasady postępowania w razie naruszenia danych osobowych przez dostawcę usług komunikacji elektronicznej. Dostawca zawiadamia Prezesa UODO w terminie i na zasadach wskazanych w „rozporządzeniu 611/2013”. Naruszeniem jest przypadkowe lub bezprawne zniszczenie, utrata, zmiana, nieuprawnione ujawnienie albo dostęp do danych osobowych przetwarzanych w związku ze świadczeniem usług telekomunikacyjnych.

Prezes UODO zapewnia bezpieczne środki elektroniczne do przekazywania zawiadomień oraz informacje o dostępie do tych środków i ich stosowaniu. Jeżeli naruszenie może niekorzystnie wpłynąć na prawa abonenta lub użytkownika końcowego będącego osobą fizyczną, dostawca powinien niezwłocznie zawiadomić również tę osobę, na zasadach określonych w „rozporządzeniu 611/2013”. Chodzi w szczególności o sytuacje, które mogą prowadzić do nieuprawnionego posługiwania się danymi, szkody majątkowej, naruszenia dóbr osobistych albo ujawnienia tajemnicy bankowej lub innej ustawowo chronionej tajemnicy zawodowej.

Zawiadomienie abonenta lub użytkownika nie jest wymagane, gdy dostawca wykaże zastosowanie środków technologicznych uniemożliwiających odczytanie danych przez osoby nieuprawnione. Spełnienie tych warunków trzeba niezwłocznie udokumentować i przekazać Prezesowi UODO. Jeżeli zawiadomienie nie zostało przekazane, Prezes UODO może w drodze decyzji nałożyć obowiązek jego przekazania, uwzględniając możliwe niekorzystne skutki naruszenia. W sprawach dotyczących osób z innych państw członkowskich Prezes UODO informuje zainteresowane organy tych państw.

Przepis określa zasady sporządzania, opiniowania, przekazywania i publikowania corocznego sprawozdania Prezesa UKE z działalności regulacyjnej. Dokument obejmuje rok poprzedni i powinien przedstawiać w szczególności stan rynku komunikacji elektronicznej, wydane decyzje, zasoby ludzkie i finansowe oraz sposób ich rozdysponowania. Uwzględnia także przyszłe plany Prezesa UKE, a także realizację polityki rządu i unijnej polityki komunikacji elektronicznej.

Prezes UKE składa sprawozdanie ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji oraz ministrowi właściwemu do spraw łączności w celu zaopiniowania. Musi to zrobić do 30 kwietnia, a następnie publikuje dokument na stronie podmiotowej BIP UKE. Publikacja zapewnia dostęp do informacji o działalności regulacyjnej i sposobie wykorzystywania pozostających w dyspozycji urzędu zasobów.

Minister właściwy do spraw łączności opiniuje sprawozdanie w części dotyczącej działalności pocztowej. Opinię przekazuje ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji w terminie 20 dni od przedstawienia sprawozdania przez Prezesa UKE. Następnie minister właściwy do spraw informatyzacji, w terminie miesiąca od przedstawienia sprawozdania, przekazuje je Prezesowi Rady Ministrów wraz z własną opinią oraz opinią ministra właściwego do spraw łączności.

Przepis przewiduje również bieżący obowiązek informacyjny. Na żądanie obu wskazanych ministrów Prezes UKE przekazuje informacje o swojej działalności. Oznacza to, że nadzór informacyjny nie ogranicza się do corocznego sprawozdania, lecz może obejmować także dodatkowe informacje żądane w toku działalności organów.

Przepis określa zasady odwołania Prezesa UKE przed upływem kadencji oraz przypadki, w których kadencja ulega skróceniu. Odwołanie jest dopuszczalne wyłącznie w razie zaprzestania spełniania któregokolwiek z warunków wskazanych w art. 415 ust. 3. Oznacza to, że przepis wiąże wcześniejsze odwołanie z konkretną przesłanką, a nie pozostawia w tym zakresie pełnej swobody.

Informację o odwołaniu, wraz z podaniem jego powodów, należy niezwłocznie podać do publicznej wiadomości. Służy do tego ogłoszenie treści informacji na stronach podmiotowych Biuletynu Informacji Publicznej ministra właściwego do spraw informatyzacji oraz ministra właściwego do spraw łączności.

Prezesowi UKE odwołanemu przed końcem kadencji z przyczyn określonych w ust. 1 przysługuje odwołanie do sądu pracy. Do tego postępowania odpowiednio stosuje się przepisy art. 45 § 2 i 3 ustawy - Kodeks pracy. Ust. 4 wyznacza sądowi pracy termin na rozpatrzenie odwołania, nie później niż 7 dni od dnia jego otrzymania.

Niezależnie od odwołania kadencja może zostać skrócona w razie śmierci Prezesa UKE, choroby trwale uniemożliwiającej wykonywanie zadań albo złożenia rezygnacji. Do takiego skrócenia odpowiednio stosuje się przepisy o odwołaniu. Do czasu powołania nowego Prezesa UKE jego obowiązki wykonuje zastępca wskazany przez Prezesa Rady Ministrów. Przepis zapewnia więc zarówno jawność powodów wcześniejszego zakończenia kadencji, jak i ciągłość wykonywania zadań organu.

Przepis określa sposób powoływania i odwoływania zastępców Prezesa UKE oraz szczegółowe zasady naboru na te stanowiska. Zastępcy są powoływani przez ministra właściwego do spraw informatyzacji na wniosek Prezesa UKE. W przypadku zastępców do spraw pocztowych wymagane jest dodatkowo zasięgnięcie opinii ministra właściwego do spraw łączności. Odwołanie może nastąpić na wniosek Prezesa UKE wyłącznie wtedy, gdy zastępca przestaje spełniać wymagania określone w ust. 2.

Kandydat musi między innymi posiadać odpowiedni tytuł zawodowy, obywatelstwo polskie, pełnię praw publicznych oraz niekaralność za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe. Wymagane są także kompetencje kierownicze, co najmniej 6-letni staż pracy, w tym 3 lata na stanowisku kierowniczym, a także wykształcenie i wiedza dotyczące spraw należących do właściwości Prezesa UKE.

Nabór ma charakter otwarty i konkurencyjny. Informację o nim publikuje się w siedzibie urzędu oraz w BIP UKE i BIP Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie musi wskazywać między innymi stanowisko, wymagania, zakres zadań, wymagane dokumenty, termin i miejsce ich składania oraz metody naboru. Termin składania dokumentów nie może być krótszy niż 10 dni od udostępnienia ogłoszenia w BIP Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

Nabór prowadzi zespół powołany przez Prezesa UKE, liczący co najmniej 3 osoby. Zespół ocenia doświadczenie, wiedzę i kompetencje kierownicze kandydatów, a następnie przedstawia ministrowi nie więcej niż 3 osoby. Przebieg naboru dokumentuje protokół, a jego wynik jest niezwłocznie publikowany w obu wskazanych biuletynach. Uczestnicy naboru mają obowiązek zachowania tajemnicy informacji dotyczących kandydatów.

Przepis określa obowiązek przekazywania przez przedsiębiorców telekomunikacyjnych danych o posiadanej infrastrukturze telekomunikacyjnej, jeżeli dane te są niezbędne do przygotowania systemów łączności na potrzeby obronności, bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego. Obowiązek ten jest ograniczony wyłączeniem przewidzianym w przepisach wydanych na podstawie ust. 6.

Dane przekazuje się Prezesowi UKE **corocznie, do 31 marca**, według stanu na 31 grudnia poprzedniego roku. Ustawa wskazuje również sposób przekazania informacji. Mają one postać elektroniczną, na informatycznym nośniku danych, jako dokument elektroniczny zamieszczony na stronie podmiotowej BIP UKE. Oznacza to, że forma i miejsce przekazania danych są określone wprost w przepisie.

Przekazane informacje są gromadzone w bazie danych utworzonej i zarządzanej przez Prezesa UKE. Następnie Prezes UKE udostępnia dane Ministrowi Obrony Narodowej oraz ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych. Udostępnienie następuje z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego tych podmiotów albo na informatycznym nośniku danych, w formacie możliwym do odczytu za pomocą powszechnie dostępnych urządzeń i oprogramowania.

Szczegółowy zakres danych oraz rodzaje przedsiębiorców wyłączonych z obowiązku określi rozporządzenie ministra właściwego do spraw informatyzacji, wydane po zasięgnięciu opinii wskazanych ministrów. Przy określaniu tych kwestii uwzględniane mają być warunki przygotowania systemów łączności, wielkość przedsiębiorcy, jego znaczenie dla gospodarki i obronności oraz potrzeba uproszczenia i ujednolicenia przekazywania danych. Praktyczne znaczenie przepisu polega na ustanowieniu stałego mechanizmu pozyskiwania, gromadzenia i udostępniania informacji o infrastrukturze telekomunikacyjnej.

Przepis określa szczególny sposób wykorzystywania częstotliwości przez podmiot wskazany w art. 15 ust. 1 ustawy o komercjalizacji i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwowe”. Rozwiązanie dotyczy wyłącznie sytuacji, w której ten podmiot wykonuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zadania z zakresu łączności kolejowej w ramach Europejskiego Systemu Zarządzania Ruchem Kolejowym, oznaczanego skrótem ERTMS.

Podstawą korzystania z częstotliwości jest **decyzja o rezerwacji częstotliwości**. Decyzję wydaje Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, przy czym jej wydanie wymaga wcześniejszego uzgodnienia z ministrem właściwym do spraw transportu. Przepis wskazuje zatem zarówno organ wydający decyzję, jak i organ, z którym decyzja musi zostać uzgodniona. Uzależnia też zastosowanie tej regulacji od łącznego spełnienia określonych warunków: odpowiedniego statusu podmiotu, wykonywania zadań łączności kolejowej, związku tych zadań z ERTMS oraz ich wykonywania na terytorium Polski.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na ustanowieniu odrębnej podstawy korzystania z częstotliwości na potrzeby kolejowego systemu zarządzania ruchem. Jednocześnie wyraźnie wyłączono stosowanie art. 104 ust. 3. Oznacza to, że przy decyzji dotyczącej częstotliwości wykorzystywanych do wskazanych zadań ten konkretny przepis nie znajduje zastosowania. Art. 66 nie określa natomiast szczegółowych warunków technicznych działania ERTMS ani parametrów rezerwowanych częstotliwości. adart 66.

Przepis wymaga, aby osoby pracujące na stanowiskach znajdujących się daleko od siebie mogły łatwo się ze sobą porozumiewać i przekazywać sobie informacje. Dotyczy to stanowisk, które współpracują, więc ich oddalenie nie może utrudniać wykonywania wspólnych zadań ani wymiany potrzebnych informacji. Na statku trzeba zatem zapewnić taki środek lub sposób komunikacji, aby kontakt między tymi miejscami był dogodny i sprawny.

w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na morskich statkach handlowych.

Przepis wyznacza sposób organizacji wymiany informacji dotyczących asysty telemedycznej. To Służba SAR ma ustalać i na bieżąco aktualizować zasady łączności zarówno z krajową Służbą TMAS, jak i z odpowiednimi służbami innych państw. Nie robi tego samodzielnie: przy tworzeniu i zmianach procedur musi współpracować ze Służbą TMAS. Ustalenia powinny odpowiadać wytycznym Międzynarodowej Organizacji Morskiej.

Łączność

Łączność w przepisach

Prawo komunikacji elektronicznej14 przepisów

w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na morskich statkach handlowych.1 przepis

w sprawie Morskiej Służby Asysty Telemedycznej#sup#2)#sup#1 przepis