Kwalifikacja wojskowa

Kwalifikacja wojskowa to przewidziane w polskim prawie postępowanie administracyjne służące ustaleniu zdolności osoby do służby wojskowej oraz ujęciu jej w ewidencji na potrzeby obronności państwa. Nie jest równoznaczna z powołaniem do wojska ani z rozpoczęciem służby. Jej przeprowadzenie ma umożliwić ocenę stanu zdrowia i predyspozycji osoby oraz określenie jej przydatności do służby.

W ramach kwalifikacji wojskowej osoba wezwana stawia się przed właściwą komisją i podlega w szczególności:

• obowiązkowym badaniom lekarskim i psychologicznym,
• ocenie zdolności do służby wojskowej,
• w razie potrzeby dodatkowym badaniom specjalistycznym albo obserwacji szpitalnej,
• czynnościom związanym z ewidencją wojskową i ustaleniem statusu na potrzeby obronności.

Wynikiem postępowania jest określenie kategorii zdolności do służby wojskowej, zgodnie z zasadami przewidzianymi w przepisach. Kwalifikacja może dotyczyć osób podlegających obowiązkowi stawienia się, w tym także kobiet posiadających kwalifikacje przydatne do służby wojskowej. Wobec takich kobiet obowiązek może powstać od ukończenia określonego wieku.

Pojęcie występuje także w znaczeniu szczególnych kwalifikacji wojskowych, czyli uprawnień lub przygotowania zawodowego przydatnych do wykonywania określonych zadań w siłach zbrojnych. Przykładem są kwalifikacje osób uprawnionych do wykonywania prac podwodnych, uzyskane w jednostkach podległych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej. Przepisy mogą określać ich równoważność z cywilnymi kwalifikacjami zawodowymi, takimi jak kwalifikacje nurka określonej klasy.

Kwalifikacja wojskowa ma znaczenie dla prowadzenia ewidencji zasobów osobowych, ustalania możliwości uzupełnienia potrzeb wojska oraz planowania wykorzystania osób w systemie obronnym państwa. Zadania organizacyjne i ewidencyjne w tym zakresie wykonują między innymi wojskowe centra rekrutacji, natomiast ocenę zdolności zdrowotnej przeprowadzają właściwe komisje lekarskie.