Przepis określa zasady uzyskiwania, utraty i publicznego wykazywania akredytacji na kształcenie ustawiczne prowadzone w formach pozaszkolnych. Akredytację mogą uzyskać placówki kształcenia ustawicznego i centra kształcenia zawodowego, a w określonym zakresie także branżowe centra umiejętności. W odniesieniu do kwalifikacyjnych kursów zawodowych krąg uprawnionych podmiotów obejmuje również między innymi publiczne służby zatrudnienia, Ochotnicze Hufce Pracy, agencje zatrudnienia, instytucje szkoleniowe, organizacje pracodawców i związki zawodowe spełniające wskazane warunki.

Akredytację przyznaje, w drodze decyzji administracyjnej, kurator oświaty właściwy ze względu na miejsce prowadzenia kształcenia, na okres 5 lat. Podmiot ubiegający się o akredytację musi prowadzić kształcenie przez co najmniej 3 lata oraz spełniać wymagania dotyczące między innymi systemu zapewniania jakości, bazy dydaktycznej, kadry, programu nauczania, bezpieczeństwa i higieny, materiałów dla uczestników oraz dokumentacji. Przy formach obejmujących praktyczną naukę zawodu konieczne jest także zapewnienie warunków jej realizacji.

Przyznanie akredytacji poprzedza ocena kształcenia przez zespół powołany przez kuratora. Postępowanie wiąże się z opłatą w wysokości 1023 zł, waloryzowaną corocznie, która nie podlega zwrotowi od dnia złożenia wniosku. Z opłaty zwolnione są podmioty prowadzące całość kształcenia nieodpłatnie. Kurator może cofnąć akredytację po wezwaniu do usunięcia uchybień, a ponowny wniosek jest możliwy nie wcześniej niż po upływie roku od cofnięcia. Przyznane akredytacje są ujmowane w publicznym wykazie zawierającym między innymi dane podmiotu, miejsce, zakres i formę kształcenia.

Prawo oświatowe

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2017/59/text/U/D20170059Lj.pdf

Przepis określa zakres rozporządzenia, które ma wydać minister właściwy do spraw oświaty i wychowania. Rozporządzenie ma uregulować szczegółowe warunki i tryb **przyznawania oraz cofania akredytacji** placówkom doskonalenia, a także zasady działania zespołu dokonującego oceny placówki.

W ust. 1 wskazano najważniejsze elementy, które muszą zostać określone. Należą do nich skład zespołu, wymagania wobec jego członków, zadania przewodniczącego, sposób oceniania placówki, w tym przeprowadzania wizyty akredytacyjnej, oraz sposób dokumentowania prac zespołu. Rozporządzenie ma również określać warunki wynagradzania członków zespołu, którzy nie są pracownikami kuratorium oświaty. Uregulowane zostaną także dokumenty przedstawiane kuratorowi oświaty oraz wysokość i tryb wnoszenia opłat przez placówki ubiegające się o akredytację.

Ust. 2 wprowadza dodatkowe wymagania dotyczące treści rozporządzenia. W skład zespołu mają wchodzić niezależni specjaliści w dziedzinie doskonalenia i kształcenia nauczycieli, niebędący pracownikami kuratorium oświaty. Przepis wiąże wysokość ich wynagrodzeń z wpływami z opłat, ponieważ łączne koszty wynagrodzeń tych członków, wraz z pochodnymi, nie mogą w danym roku przekroczyć łącznej kwoty opłat wniesionych z tytułu akredytacji. Opłata za ubieganie się o akredytację nie może natomiast przekraczać kwoty 1000 zł waloryzowanej corocznie wskaźnikiem cen towarów i usług konsumpcyjnych. Regulacja wyznacza więc zarówno organizacyjne ramy procedury, jak i granice jej kosztów.

Przepis wprowadza słownik pojęć używanych w dalszych przepisach ustawy. Określenia wskazane w art. 4 należy rozumieć w podany sposób, jeżeli dalszy przepis nie określa ich bliżej. Dzięki temu ustawa nadaje jednolite znaczenie między innymi nazwom szkół, oddziałów, placówek, uczestników kształcenia oraz dokumentów programowych.

Przepis obejmuje zarówno podstawowe pojęcia, jak „szkoła”, która obejmuje także przedszkole, jak i bardziej szczegółowe formy organizacji nauki. Definiuje między innymi szkołę i oddział specjalny, oddział integracyjny, dwujęzyczny, przygotowania wojskowego, o profilu mundurowym, międzynarodowy, przygotowawczy oraz sportowy lub mistrzostwa sportowego. Określa również, kiedy szkoła może być uznana za integracyjną albo dwujęzyczną, a także jakie warunki musi spełniać szkoła podstawowa dwujęzyczna.

Osobne definicje dotyczą szkół kształcących w określonych dziedzinach, w tym szkół rolniczych, leśnych, morskich, żeglugi śródlądowej i rybołówstwa. Przepis wskazuje także znaczenie pojęć „organ prowadzący szkołę lub placówkę”, „kurator oświaty”, „nauczyciel”, „rodzice” i „uczniowie”. Za rodziców uznaje również prawnych opiekunów oraz osoby lub podmioty sprawujące pieczę zastępczą, a za uczniów także słuchaczy i wychowanków.

Ważną grupę stanowią definicje związane z programami nauczania i kształceniem zawodowym. Obejmują one podstawy programowe, klasyfikacje zawodów, programy wychowania przedszkolnego, programy nauczania oraz kształcenie zawodowe i jego formy. Punkt 23 jest uchylony. W praktyce przepis pozwala prawidłowo odczytywać zakres obowiązków, uprawnień i rozwiązań organizacyjnych opisanych w dalszej części ustawy.

Przepis określa organizacyjne podstawy działania kuratora oświaty oraz zasady funkcjonowania kuratorium oświaty. Kurator wykonuje swoje zadania i kompetencje przy pomocy kuratorium, co wskazuje, że kuratorium stanowi zaplecze organizacyjne realizacji jego ustawowych działań.

Kuratoria oświaty mają status **państwowych jednostek budżetowych**. Przepis nie określa ich szczegółowej struktury, lecz przesądza o ich charakterze organizacyjnym i sposobie funkcjonowania w ramach administracji publicznej.

Istnieje również możliwość tworzenia delegatur kuratorium. Decyzję w tym zakresie podejmuje wojewoda, ale następuje to na wniosek kuratora oświaty. Delegatura może więc powstać wtedy, gdy zostanie zgłoszona taka potrzeba przez kuratora, a wojewoda ją uwzględni. Jej obszar działania wyznacza zakres terytorialny, na którym kierownik delegatury może prowadzić powierzone sprawy.

Kierownik delegatury działa z upoważnienia kuratora oświaty. W ramach tego upoważnienia może prowadzić sprawy na obszarze działania delegatury, w tym sprawować nadzór pedagogiczny oraz wydawać decyzje administracyjne. Oznacza to, że delegatura może wykonywać nie tylko zadania organizacyjne, lecz także określone kompetencje związane z nadzorem i rozstrzyganiem spraw administracyjnych.

Szczegółową organizację kuratoriów oraz zasady tworzenia ich delegatur określi, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, działając w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw administracji publicznej. Przepis wyznacza zatem podstawowe ramy ustroju kuratoriów, pozostawiając uregulowanie szczegółów aktowi wykonawczemu.

Przepis określa organizację i zakres nadzoru pedagogicznego, wskazując organy odpowiedzialne za jego sprawowanie oraz ich wzajemne kompetencje. Centralną rolę pełni minister właściwy do spraw oświaty i wychowania. Nadzoruje on szkoły i placówki, o których mowa w art. 8 ust. 5, a także koordynuje nadzór pedagogiczny w kraju, w szczególności działalność kuratorów oświaty.

Do zadań ministra należy również zapewnianie sprawności i efektywności nadzoru. W tym celu opracowuje narzędzia nadzoru, organizuje szkolenia, analizuje dane oraz corocznie ogłasza informacje o wynikach nadzoru sprawowanego przez kuratorów. Prowadzi także elektroniczną platformę nadzoru pedagogicznego. Dostęp do niej mogą mieć osoby wykonujące zadania z zakresu nadzoru, nauczyciele, uczniowie, rodzice oraz przedstawiciele organów prowadzących szkoły lub placówki.

Minister ustala podstawowe kierunki realizacji polityki oświatowej państwa, kontroluje działalność kuratorów, może wydawać im wiążące wytyczne i polecenia, żądać informacji oraz organizować szkolenia i narady. Uprawnienia te nie obejmują indywidualnych spraw rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej.

Przepis rozdziela także nadzór nad określonymi jednostkami. Minister Sprawiedliwości i podporządkowane mu organy nadzorują wskazane ośrodki, zakłady, schroniska oraz szkoły przy zakładach karnych i aresztach śledczych, z wyjątkiem nadzoru nad nauczaniem przedmiotów ogólnokształcących, który sprawuje kurator oświaty. W szkole nadzór nad nauczycielami sprawuje dyrektor oraz inni nauczyciele zajmujący stanowiska kierownicze.

Minister może powierzać niektóre zadania wyspecjalizowanym jednostkom, a organy nadzoru mogą korzystać z pomocy instytucji i osób posiadających odpowiednie kwalifikacje. Szczegółowe warunki, tryb i formy nadzoru, a także zasady działania platformy i wymagane kwalifikacje określa rozporządzenie.

Przepis wprowadza liczne zmiany w Karcie Nauczyciela, dostosowując jej regulacje do ustawy - Prawo oświatowe. Obejmuje między innymi zakres stosowania Karty wobec nauczycieli zatrudnionych w publicznych przedszkolach, szkołach, placówkach i placówkach doskonalenia nauczycieli, a także aktualizuje definicję „ustawy - Prawo oświatowe”.

Istotna zmiana dotyczy awansu zawodowego. Jeżeli nieobecność nauczyciela, wynikająca między innymi z choroby, stanu nieczynnego, zwolnienia z obowiązku świadczenia pracy lub określonego urlopu, trwa nieprzerwanie dłużej niż miesiąc, staż ulega przedłużeniu o czas tej nieobecności. Nieobecność trwająca dłużej niż rok powoduje obowiązek ponownego odbycia stażu w pełnym wymiarze. Przepis wskazuje również organy właściwe do powoływania komisji kwalifikacyjnych oraz modyfikuje wymagania wobec kandydatów na ekspertów.

Dyrektor szkoły przed zatrudnieniem nauczyciela ma obowiązek uzyskać informację z odpowiedniego rejestru. Szczegółowo określono także sytuacje, w których składa wniosek o uzyskanie tej informacji, w tym brak numeru PESEL lub ustalenie, że numer znajduje się w rejestrze.

Zmiany obejmują ponadto urlop bezpłatny nauczycieli skierowanych do szkół europejskich, zasady wynagradzania i dodatków dla nauczycieli zatrudnionych w wybranych jednostkach, udział w egzaminach oraz wyłączenie prowadzenia zajęć świetlicowych i z zakresu pomocy psychologiczno-pedagogicznej w ramach określonych zajęć. Uregulowano możliwość doskonalenia zawodowego za granicą i zaliczania tego okresu do zatrudnienia w kraju, a także rozszerzono wskazanie okoliczności umożliwiających przejście na emeryturę.

Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo oświatowe

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2017/60/text/U/D20170060Lj.pdf

Przepis aktualizuje ustawę o systemie informacji oświatowej, dostosowując jej zakres i terminologię do rozwiązań przyjętych w ustawie - Prawo oświatowe. Zmiany obejmują zarówno określenie podmiotów i osób objętych systemem, jak i zakres gromadzonych oraz przekazywanych danych.

Jednym z głównych elementów jest zastąpienie określenia „ponadgimnazjalna” określeniem „ponadpodstawowa” oraz zastąpienie odniesień do „egzaminu gimnazjalnego” odniesieniami do „egzaminu ósmoklasisty”. Usunięto także wskazania dotyczące gimnazjum w wybranych przepisach. Zmieniono definicje dotyczące szkół i placówek oświatowych, nauczycieli, osób niebędących nauczycielami oraz dyrektorów niebędących nauczycielami.

Rozszerzono i doprecyzowano dane dotyczące poradni, w tym diagnoz, opinii, zajęć oraz orzeczeń. System ma uwzględniać między innymi informacje o wieku dziecka, typie szkoły i klasy, rodzaju niepełnosprawności, niedostosowaniu społecznym oraz zagrożeniu niedostosowaniem społecznym. Określono również dane dotyczące wynagrodzeń nauczycieli i pracowników odpowiedzialnych za zarządzanie oświatą.

Przepis porządkuje ponadto informacje o korzystaniu z bezpłatnego transportu lub zwrotu kosztów przejazdu, dodatkowej nauce języka polskiego, zajęciach rozwijających zainteresowania oraz różnych rodzajach oddziałów. Uzupełnia regulacje o obowiązku nauki, kwalifikacyjnych kursach zawodowych i egzaminach. Wskazuje też organy oraz jednostki przekazujące dane, w tym szkoły i placówki oświatowe, komisje egzaminacyjne, kuratorów oświaty oraz specjalistyczne jednostki nadzoru. Praktyczne znaczenie zmian polega na ujednoliceniu danych w systemie i dostosowaniu ich do nowych nazw, struktur oraz form organizacji kształcenia.

w sprawie przeprowadzania postępowania rekrutacyjnego oraz postępowania uzupełniającego do publicznych przedszkoli, szkół, placówek i centrów

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2025/464/text/O/D20250464.pdf

w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko kuratora oświaty oraz trybu pracy komisji konkursowej

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2016/2150/text/O/D20162150.pdf

Kuratoria oświaty i wychowania

Kuratoria oświaty i wychowania w przepisach

Prawo oświatowe5 przepisów

Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo oświatowe2 przepisy

w sprawie przeprowadzania postępowania rekrutacyjnego oraz postępowania uzupełniającego do publicznych przedszkoli, szkół, placówek i centrów1 przepis

w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko kuratora oświaty oraz trybu pracy komisji konkursowej1 przepis