Kredyty o stałej stopie procentowej

Określenie „kredyty o stałej stopie procentowej” oznacza w tej ustawie szczególną kategorię kredytów, wyodrębnioną ze względu na sposób ich oprocentowania oraz objęcie ustawowym systemem dopłat. Nie chodzi więc o każdy kredyt, w którym strony ustaliły oprocentowanie w określonej wysokości, lecz o kredyt spełniający łącznie warunki wskazane w przepisach ustawy.

Najważniejsze elementy tego pojęcia to:

• długoterminowy charakter kredytu, czyli jego przeznaczenie do finansowania zobowiązania rozłożonego na dłuższy okres;
• udzielenie kredytu na zasadach określonych w ustawie, a więc zgodnie z regułami, które wyznaczają zakres stosowania tego instrumentu;
• zastosowanie dopłat do oprocentowania, dzięki czemu kredyt należy do kategorii objętej mechanizmem przewidzianym w ustawie.

Pojęcie służy przede wszystkim określeniu, do jakich kredytów mogą odnosić się dopłaty do oprocentowania. Ustawa wiąże z nim zatem nie tylko cechę dotyczącą stopy procentowej, lecz także wymaganie, aby kredyt został udzielony w odpowiednim trybie i na zasadach przewidzianych w tym akcie. Wszystkie te elementy mają znaczenie łącznie. Sam długi okres kredytowania albo samo ustalenie stałego oprocentowania nie przesądza jeszcze o zakwalifikowaniu kredytu do tej ustawowej kategorii.

W praktyce definicja wyznacza granice stosowania przepisów o dopłatach. Pozwala odróżnić kredyty objęte ustawowym rozwiązaniem od innych kredytów mieszkaniowych, które nie spełniają przesłanek przewidzianych w ustawie. Ma to znaczenie przy ustalaniu, czy dany kredyt może być traktowany jako kredyt o stałej stopie procentowej w rozumieniu tego aktu, a tym samym czy może zostać uwzględniony w mechanizmie dopłat do oprocentowania. Definicja nie opisuje wszystkich warunków kredytu ani całej procedury jego udzielania, lecz wskazuje podstawowe cechy, które decydują o jego przynależności do określonej kategorii ustawowej.