Kredyt w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym

Kredyt w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym to forma kredytu związana bezpośrednio z rachunkiem konsumenta. Na podstawie umowy kredytodawca umożliwia konsumentowi korzystanie z pieniędzy w zakresie większym niż środki, które faktycznie znajdują się na jego rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym.

Istotą tego pojęcia jest połączenie kilku elementów:

• musi istnieć umowa o kredyt zawarta między kredytodawcą a konsumentem,
• kredytodawca udostępnia konsumentowi możliwość dysponowania środkami,
• dostępne środki mogą przekroczyć saldo zgromadzone na rachunku,
• kredyt jest funkcjonalnie powiązany z konkretnym rachunkiem oszczędnościowo-rozliczeniowym.

O przekroczeniu środków zgromadzonych na rachunku można mówić wtedy, gdy konsument może wykonać dyspozycję lub skorzystać z pieniędzy mimo braku wystarczającego własnego salda. Kredyt nie polega więc na samym posiadaniu rachunku ani na korzystaniu wyłącznie z pieniędzy wpłaconych przez konsumenta. Jego cechą jest udostępnienie dodatkowych środków w ramach ustalonego stosunku umownego.

W ustawie „Kredyt konsumencki” definicja ta służy zakwalifikowaniu określonego rodzaju umowy jako kredytu w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym. Ma to znaczenie dla ustalenia, do jakiej kategorii należy dana umowa i jakie przepisy ustawy mogą mieć do niej zastosowanie. W praktyce pojęcie opisuje rozwiązanie, które pozwala konsumentowi zachować możliwość dysponowania pieniędzmi także wtedy, gdy środki zgromadzone na rachunku nie wystarczają do wykonania danej operacji. Zakres takiego dostępu oraz zasady korzystania z niego wynikają z zawartej umowy kredytowej.