Krajowy zbiór danych biometrycznych

Krajowy zbiór danych biometrycznych to uporządkowany zbiór informacji wykorzystywany w ramach rozwiązań przewidzianych w ustawie „o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w systemie Eurodac”. Jego istotą jest to, że nie chodzi o pojedynczą informację, lecz o zasób danych, w którym informacje są gromadzone i przetwarzane w sposób określony przez przepisy.

Zakres tego pojęcia obejmuje:

• sam zbiór danych, czyli wyodrębniony zasób informacji,
• przetwarzane w nim informacje, w tym dane osobowe,
• dane wskazane przez odesłanie do art. 21h ust. 2 pkt 1 lit. g ustawy o Policji.

Odesłanie do przepisu ustawy o Policji ma znaczenie dla ustalenia, jakie informacje mieszczą się w tym zbiorze. Definicja nie opisuje więc wszystkich danych własnym wyliczeniem, lecz wskazuje przepis, który określa właściwą kategorię informacji. Dzięki temu zakres zbioru jest powiązany z regulacją dotyczącą przetwarzania danych w policyjnym systemie prawnym.

W kontekście ustawy o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w systemie Eurodac pojęcie wyznacza krajowy zasób danych, który ma znaczenie dla realizacji zadań związanych z udziałem Polski w tym systemie. Pozwala odróżnić dane przetwarzane w ramach krajowych rozwiązań od samego systemu Eurodac oraz wskazać, że chodzi o informacje pozostające w krajowym zbiorze, a nie o dowolne dane biometryczne znajdujące się w innych rejestrach lub systemach.

Praktyczne znaczenie tego pojęcia polega na ustaleniu, jaki zbiór podlega regulacjom ustawy i jakie informacje należy traktować jako należące do tego zasobu. Obejmuje on dane przetwarzane w określonym celu i w ramach określonych przepisami, a jego zawartość jest wyznaczana przez ustawową kategorię danych, do której odsyła definicja. Termin ten porządkuje zatem przepisy dotyczące krajowego przetwarzania informacji biometrycznych i wskazuje punkt odniesienia dla działań podejmowanych na podstawie ustawy.