Krajowy schemat certyfikacji cyberbezpieczeństwa

Krajowy schemat certyfikacji cyberbezpieczeństwa to uporządkowany system zasad, regulacji i rozwiązań służących prowadzeniu certyfikacji w obszarze cyberbezpieczeństwa. Pojęcie to obejmuje dwa powiązane elementy. Pierwszym jest krajowy program certyfikacji cyberbezpieczeństwa, o którym mowa w art. 2 pkt 10 rozporządzenia 2019/881. Drugim jest kompletny zbiór regulacji przyjętych przez krajowy organ do spraw certyfikacji cyberbezpieczeństwa.

Regulacje tworzące schemat określają ramy, w jakich ma przebiegać certyfikacja. Nie chodzi więc wyłącznie o pojedynczy dokument lub jednorazową procedurę, lecz o całość przyjętych zasad odnoszących się do danego rodzaju certyfikacji. Schemat porządkuje sposób stosowania wymagań oraz wskazuje podstawę działania organu odpowiedzialnego za krajową certyfikację cyberbezpieczeństwa.

W świetle definicji schemat może mieć zastosowanie do dwóch głównych obszarów:

• certyfikacji systemów zarządzania cyberbezpieczeństwem,
• certyfikacji osób fizycznych w zakresie cyberbezpieczeństwa.

Oznacza to, że może stanowić podstawę zarówno oceny i potwierdzania funkcjonowania określonych systemów zarządzania, jak i potwierdzania kwalifikacji osób zajmujących się cyberbezpieczeństwem. W praktyce zapewnia wspólne ramy dla prowadzenia takich procesów oraz pozwala ustalić, jakie regulacje mają zastosowanie do konkretnej certyfikacji.

Pojęcie ma znaczenie dla funkcjonowania krajowego systemu certyfikacji cyberbezpieczeństwa, ponieważ łączy rozwiązania wynikające z programu certyfikacji wskazanego w rozporządzeniu 2019/881 z krajowymi regulacjami przyjętymi przez właściwy organ. Dzięki temu krajowy schemat nie jest jedynie ogólną koncepcją, lecz kompleksowym zestawem zasad, według których może być przeprowadzana certyfikacja systemów zarządzania cyberbezpieczeństwem lub osób fizycznych w tym zakresie. Definicja tego pojęcia znajduje się w ustawie o krajowym systemie certyfikacji cyberbezpieczeństwa.