Krajowy rejestr infrastruktury (RINF)

Krajowy rejestr infrastruktury (RINF) to, w rozumieniu ustawy „Transport kolejowy”, uporządkowany zbiór informacji o infrastrukturze kolejowej znajdującej się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Obejmuje on dwa podstawowe elementy: rejestr infrastruktury kolejowej oraz dane dotyczące bocznic kolejowych, jeżeli są one eksploatowane w Polsce. Pojęcie łączy więc ogólną infrastrukturę kolejową z jej szczególnym rodzajem, jakim są użytkowane bocznice.

Istotne są zarówno przedmiot rejestru, jak i jego zakres terytorialny oraz faktyczny sposób wykorzystywania bocznic. RINF odnosi się do infrastruktury kolejowej zlokalizowanej w kraju, natomiast w przypadku bocznic znaczenie ma to, że są one eksploatowane, czyli pozostają w użyciu. Definicja nie ogranicza pojęcia wyłącznie do głównych linii kolejowych, lecz obejmuje również wskazane w niej bocznice.

W praktyce RINF służy jako wspólne określenie zasobu informacji o elementach kolejowej sieci infrastrukturalnej objętych zakresem ustawy. Ułatwia identyfikację, jakie obiekty i miejsca powinny być uwzględniane przy stosowaniu przepisów dotyczących transportu kolejowego. Ma to znaczenie przy ustalaniu, czy dana infrastruktura należy do kategorii objętej regulacją oraz czy eksploatowana bocznica powinna być traktowana jako część krajowego rejestru.

Nazwa „krajowy” wskazuje na odniesienie do terytorium Polski, a skrót RINF służy zwięzłemu oznaczaniu tego rejestru w kontekście kolejowym. Jest to zatem pojęcie zakresowe i porządkujące: wskazuje, jakiego rodzaju infrastruktura kolejowa oraz jakie bocznice należy uwzględniać w krajowym ujęciu infrastruktury kolejowej. Definicja ustawowa nie opisuje technicznej formy rejestru ani sposobu prowadzenia zawartych w nim informacji, lecz określa przede wszystkim, co składa się na jego zakres.