Art. 100 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia (Kpw) reguluje kwestie związane z poborem należności wynikających z grzywien nałożonych w drodze mandatu karnego oraz organizacją i zarządzaniem formularzami mandatów karnych.

#### § 1 - Pobór należności z grzywien

Zgodnie z § 1, uprawnionym do poboru należności wynikających z grzywien nałożonych w drodze mandatu karnego jest właściwy naczelnik urzędu skarbowego. Wyjątek stanowią grzywny nałożone przez organy Inspekcji Transportu Drogowego, gdzie uprawnionym do poboru jest Główny Inspektor Transportu Drogowego. Grzywna stanowi dochód budżetu państwa, z wyjątkiem grzywien nakładanych przez organy Inspekcji Transportu Drogowego, które stanowią wpływy Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej lub Krajowego Funduszu Drogowego, a także grzywien nałożonych przez funkcjonariuszy organów podległych jednostkom samorządu terytorialnego, które stanowią dochód tych jednostek.

#### § 2 - Zaopatrzenie w formularze mandatu karnego

Minister właściwy do spraw finansów publicznych jest odpowiedzialny za zaopatrywanie w formularze mandatu karnego oraz przydział serii i numerów mandatów karnych generowanych przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego. Dystrybucją oraz rozliczaniem formularzy zajmują się odpowiednio właściwy miejscowo dyrektor izby administracji skarbowej oraz Główny Inspektor Transportu Drogowego.

#### § 3 - Możliwość wyznaczenia organu KAS

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyznaczyć, w drodze obwieszczenia, organ Krajowej Administracji Skarbowej (KAS) właściwy do zaopatrywania w formularze mandatu karnego oraz przydziału serii i numerów mandatów karnych generowanych przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego.

#### § 4 - Ewidencja formularzy i grzywien

Organy odpowiedzialne za dystrybucję formularzy mandatów karnych oraz organy uprawnione do nakładania grzywien prowadzą ewidencję formularzy oraz przydzielonych serii i numerów mandatów karnych. Ponadto, organy uprawnione do poboru należności prowadzą ewidencję tych grzywien zgodnie z przepisami o rachunkowości.

#### § 5 - Współpraca między organami

Organy uprawnione do nakładania grzywien współpracują z organami odpowiedzialnymi za dystrybucję formularzy oraz pobór należności w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań wynikających z Kodeksu. Współpraca ta obejmuje udzielanie informacji dotyczących formularzy mandatu karnego, przydzielonych serii i numerów mandatów oraz nałożonych grzywien.

#### § 6 - Informacje o formularzach i grzywnach

Organy uprawnione do nakładania grzywien, z wyjątkiem organów Inspekcji Transportu Drogowego, sporządzają informacje dotyczące liczby otrzymanych i wykorzystanych formularzy mandatu karnego oraz liczby przydzielonych i wykorzystanych serii i numerów mandatów karnych. Informacje te są przekazywane odpowiednim organom.

#### § 7 - Ściąganie grzywien

Ściąganie grzywien nałożonych w drodze mandatu karnego odbywa się w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

#### § 8 - Rozporządzenia wykonawcze

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości określa, w drodze rozporządzenia, właściwość miejscową naczelnika urzędu skarbowego uprawnionego do poboru należności. Rada Ministrów określa sposób zaopatrywania, dystrybucji i rozliczania formularzy mandatu karnego oraz przydziału i rozliczania serii i numerów mandatów generowanych przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego, a także tryb i szczegółowy zakres współpracy między organami.

### Podsumowanie

Art. 100 Kpw szczegółowo reguluje proces poboru należności z grzywien nałożonych w drodze mandatu karnego, zarządzanie formularzami mandatów oraz współpracę między różnymi organami zaangażowanymi w ten proces. Przepisy te mają na celu zapewnienie sprawnego i skutecznego egzekwowania należności oraz transparentności w zarządzaniu formularzami mandatów karnych.

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Przepis wskazuje, że w ustawie dotyczącej autostrad płatnych oraz Krajowego Funduszu Drogowego mają zostać wprowadzone określone zmiany. Sam artykuł nie opisuje jednak ich treści, ponieważ zostały one pominięte. Na jego podstawie można więc stwierdzić jedynie, że zmieniany jest zakres regulacji zawartych w tej ustawie, bez możliwości ustalenia, jakich konkretnie przepisów dotyczą te zmiany.

o drogowych spółkach specjalnego przeznaczenia

Art. 64g Prawa o ruchu drogowym reguluje zasady przekazywania opłat za wydanie zezwoleń na przejazd pojazdów nienormatywnych. Przepis ten określa, które organy są odpowiedzialne za przekazywanie tych opłat oraz do jakich budżetów mają one trafić. Wprowadza również mechanizmy dotyczące prowizji dla urzędów celno-skarbowych oraz terminy przekazywania środków.

1. **Podział odpowiedzialności za przekazywanie opłat:**
   - **Starosta**: Przekazuje opłaty za zezwolenia kategorii I i II do budżetów właściwych jednostek samorządu terytorialnego.
   - **Naczelnik urzędu celno-skarbowego**: Przekazuje opłaty za zezwolenia kategorii II do budżetu powiatu właściwego ze względu na siedzibę naczelnika urzędu celno-skarbowego.
   - **Naczelnik urzędu celno-skarbowego i Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad**: Przekazują opłaty za zezwolenia kategorii III-V na wyodrębniony rachunek bankowy Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad.
   - **Prezydent miasta na prawach powiatu**: Przekazuje opłaty za zezwolenia kategorii V do budżetu miasta.

2. **Przeznaczenie środków:**
   - Środki gromadzone na wyodrębnionym rachunku bankowym Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad są przekazywane na rachunek Krajowego Funduszu Drogowego. Środki te są przeznaczone na budowę lub przebudowę dróg krajowych, drogowych obiektów inżynierskich i przepraw promowych oraz na zakup urządzeń do ważenia pojazdów.

3. **Prowizja dla urzędów celno-skarbowych:**
   - Urzędy celno-skarbowe otrzymują prowizję w wysokości 12% pobranej opłaty za wydanie zezwolenia. Prowizja ta stanowi dochód budżetu państwa.
   - Od opłat za wydanie zezwolenia urzędy celno-skarbowe odliczają prowizję, a pozostałą część opłaty przekazują odpowiednio do podmiotów wymienionych w ust. 1 pkt 2 i 3.

4. **Terminy przekazywania środków:**
   - Środki z opłat gromadzone na wyodrębnionym rachunku bankowym Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad są przekazywane na rachunek Krajowego Funduszu Drogowego w terminie pierwszych 2 dni roboczych następujących po tygodniu, w którym wydano zezwolenie.
   - Pozostała część opłaty, po odliczeniu prowizji, jest przekazywana przez urzędy celno-skarbowe w terminie 4 dni po upływie każdych kolejnych 10 dni miesiąca.

**Podsumowanie:**
Art. 64g Prawa o ruchu drogowym precyzyjnie określa mechanizmy finansowe związane z wydawaniem zezwoleń na przejazd pojazdów nienormatywnych. Przepis ten zapewnia transparentność i odpowiedzialność w zakresie przekazywania opłat oraz ich przeznaczenia na cele związane z infrastrukturą drogową. Wprowadzenie prowizji dla urzędów celno-skarbowych ma na celu zrekompensowanie kosztów administracyjnych związanych z obsługą tych zezwoleń.

Krajowy Fundusz Drogowy

Krajowy Fundusz Drogowy w przepisach

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia1 przepis

o drogowych spółkach specjalnego przeznaczenia1 przepis

Prawo o ruchu drogowym1 przepis

o gospodarce nieruchomościami1 przepis