Krajowe środki płatnicze, waluty obce i dewizy

Hasło oznacza zbiorczą kategorię pojęć związanych z pieniądzem i obrotem walutowym, używaną w ustawie „Rachunkowość.”. Obejmuje trzy wskazane grupy: krajowe środki płatnicze, waluty obce oraz dewizy. Ich znaczenie nie wynika jednak z samodzielnego, szczegółowego wyjaśnienia zawartego w tej ustawie. Ustawa odsyła w tym zakresie do przepisów Prawa dewizowego, dlatego właśnie tam należy szukać wiążącego sposobu rozumienia poszczególnych elementów tego pojęcia.

Najważniejsze elementy hasła:

• krajowe środki płatnicze, czyli kategoria odnosząca się do środków używanych w krajowym obrocie pieniężnym,
• waluty obce, a więc waluty inne niż krajowa,
• dewizy, czyli odrębna kategoria wskazana i określona w przepisach prawa dewizowego.

Wspólne ujęcie tych elementów ma znaczenie porządkujące. Zamiast tworzyć w ustawie o rachunkowości własny katalog i własne definicje pojęć walutowych, ustawodawca posługuje się terminologią ustaloną w innym akcie prawnym. Dzięki temu zakres hasła powinien być odczytywany jednolicie zarówno na potrzeby rachunkowości, jak i w obszarze regulowanym przez prawo dewizowe.

W praktyce pojęcie służy do ustalenia, czy określone środki pieniężne lub wartości związane z obrotem walutowym mieszczą się w kategorii, do której odwołuje się ustawa „Rachunkowość.”. Ma to znaczenie przy interpretacji przepisów dotyczących ujmowania i prezentowania zdarzeń gospodarczych związanych z pieniędzmi, walutami lub dewizami. Samo hasło nie rozstrzyga jednak, jak należy zaksięgować konkretną operację ani jak zastosować poszczególne zasady rachunkowości. W tym celu trzeba uwzględnić właściwe przepisy ustawy oraz, w zakresie znaczenia tych terminów, przepisy Prawa dewizowego.