Krajowa transakcja płatnicza

Krajowa transakcja płatnicza to transakcja płatnicza, w której zarówno dostawca usług płatniczych płatnika, jak i dostawca usług płatniczych odbiorcy prowadzą działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. O krajowym charakterze transakcji decyduje więc położenie działalności obu dostawców, a nie samo miejsce pobytu płatnika lub odbiorcy, ich obywatelstwo czy waluta użyta do rozliczenia.

Najważniejsze elementy tego pojęcia to:

• musi chodzić o transakcję płatniczą, czyli operację polegającą na przekazaniu środków pieniężnych od płatnika do odbiorcy;
• w transakcji występuje dostawca płatnika oraz dostawca odbiorcy;
• obaj ci dostawcy prowadzą działalność w Polsce.

Dla uznania transakcji za krajową konieczne jest zatem jednoczesne spełnienie przesłanki dotyczącej obu dostawców. Jeżeli dostawca jednej ze stron prowadzi działalność poza terytorium Polski, sama transakcja nie odpowiada temu podstawowemu opisowi krajowej transakcji płatniczej.

Pojęcie służy ustaleniu, z jakim rodzajem transakcji mamy do czynienia na gruncie ustawy o usługach płatniczych. Pozwala odróżnić operacje krajowe od transakcji, w których uczestniczy dostawca działający poza Polską. Ma to znaczenie przy określaniu zakresu stosowania przepisów odnoszących się do poszczególnych rodzajów usług i transakcji płatniczych, a także przy porządkowaniu obowiązków dostawców oraz uprawnień stron.

Definicja obejmuje również krajową transakcję płatniczą rozumianą zgodnie z art. 2 pkt 9 rozporządzenia (UE) 2015/751. Oznacza to, że przy posługiwaniu się tym pojęciem ustawa uwzględnia także kategorię zdefiniowaną w przepisach unijnych. W praktyce termin wskazuje więc na krajowy charakter operacji z perspektywy dostawców uczestniczących w jej wykonaniu, a nie na to, że cała transakcja musi odbywać się wyłącznie w jednym miejscu.