Przepis wskazuje, że ustawa reguluje trzy kwestie związane z kosztami komorniczymi. Po pierwsze, określa ich wysokość, czyli zasady ustalania kwot należnych w związku z czynnościami komornika. Po drugie, wyjaśnia, kto i na jakich zasadach powinien te koszty ponosić. Po trzecie, określa sposób prowadzenia spraw dotyczących kosztów, w tym rozpatrywania związanych z nimi kwestii.

o kosztach komorniczych

Przepis określa, co składa się na koszty komornicze. Są to zarówno wydatki komornika sądowego poniesione podczas prowadzenia egzekucji, jak i koszty związane z innym postępowaniem lub wykonywaniem innych czynności. Do tej kategorii należą także opłaty komornicze. Oznacza to, że koszty komornicze obejmują wydatki ponoszone w związku z działaniami komornika oraz opłaty związane z tymi działaniami.

Jeżeli postanowienie nakazujące zapłatę kosztów komorniczych stanie się prawomocne, można je wykonać bez uzyskiwania klauzuli wykonalności, czyli dodatkowego potwierdzenia umożliwiającego wykonanie orzeczenia. Przepis oznacza także, że za egzekucję kosztów komorniczych nie pobiera się opłaty egzekucyjnej. Dotyczy to kosztów wskazanych w prawomocnym postanowieniu.

Przepis wskazuje moment, od którego ustawa o kosztach komorniczych zaczęła obowiązywać. Jest nim dzień określony w tym przepisie. Oznacza to, że od tego momentu regulacje zawarte w ustawie stały się częścią obowiązującego prawa i mogą być stosowane na zasadach w niej określonych. Przepis nie reguluje wysokości kosztów ani sposobu ich pobierania, lecz wyłącznie ustala początek obowiązywania całej ustawy.

Koszty komornicze

Koszty komornicze w przepisach

o kosztach komorniczych4 przepisy