Prawo o stowarzyszeniach

Przepis określa, w jakiej kolejności mają być zaspokajane należności z osobnej masy upadłości. W pierwszej kolejności pokrywa się koszty likwidacji tej masy. Do tych kosztów zalicza się także wynagrodzenie kuratora. Na tym samym pierwszym poziomie znajdują się odsetki i inne należności uboczne związane z listami zastawnymi oraz należności wynikające z okresowych płatności odsetkowych dokonywanych w ramach instrumentów pochodnych. Dopiero po zaspokojeniu wskazanych wyżej należności uwzględnia się roszczenia z listów zastawnych, przy czym bierze się pod uwagę ich wartość nominalną. W tej samej kolejności zaspokaja się także roszczenia wynikające z instrumentów pochodnych. Przepis rozdziela więc należności uboczne, takie jak odsetki, od głównych roszczeń z listów zastawnych i instrumentów pochodnych oraz wskazuje, które z nich powinny być zaspokojone wcześniej.

Prawo upadłościowe

Przepis określa, w jakiej kolejności mają być zaspokajane należności z osobnej masy upadłości zakładu reasekuracji. W pierwszej kolejności przeznacza się ją na koszty likwidacji tej masy. Chodzi więc o wydatki związane z przeprowadzeniem jej likwidacji. Dopiero po tej kategorii wskazane są wierzytelności wynikające z umów reasekuracji. Ustawa ustanawia zatem prostą kolejność: najpierw koszty likwidacji osobnej masy upadłości, a następnie wierzytelności z umów reasekuracji. Przepis nie wymienia w tym miejscu innych kategorii należności ani nie określa szczegółowego sposobu prowadzenia likwidacji. Jego treść ogranicza się do wskazania, które należności mają pierwszeństwo przy zaspokajaniu z tej masy.

Przepis określa kolejność wypłat z osobnej masy upadłości zakładu ubezpieczeń. W pierwszej kolejności pokrywa się koszty likwidacji tej masy. Następnie zaspokaja się wierzytelności wynikające z umów ubezpieczenia, z zastrzeżeniem ust. 3, a dopiero później wierzytelności wynikające z umów reasekuracji. Oznacza to, że wskazana kolejność ma znaczenie przy podziale środków zgromadzonych w osobnej masie upadłości. Jeżeli po wykorzystaniu tej masy pozostaną niezaspokojone wierzytelności z umów ubezpieczenia, umieszcza się je w planie podziału funduszów masy upadłości w kategorii pierwszej. Przepis nie wskazuje natomiast, w jaki sposób zostaną one ostatecznie zaspokojone, lecz określa ich miejsce w tym planie. Szczególne zasady dotyczą niektórych wierzytelności związanych z ubezpieczeniami. Wierzytelności osób poszkodowanych i uprawnionych z ubezpieczeń obowiązkowych, a także wierzytelności ubezpieczonych, uprawnionych i uposażonych z umów ubezpieczeń na życie, zaspokajają Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny oraz Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. Następuje to na podstawie odrębnych przepisów i tylko w granicach określonych w tych przepisach.

Przepis określa kolejność, w jakiej z osobnej masy upadłości zaspokaja się poszczególne należności. Oznacza to, że wskazane pozycje nie są traktowane równorzędnie, lecz są uwzględniane jedna po drugiej, zgodnie z kolejnością podaną w przepisie. W pierwszej kolejności pokrywa się koszty likwidacji osobnej masy upadłości. Do tych kosztów przepis wyraźnie zalicza także wynagrodzenie kuratora. Dopiero po zaspokojeniu tych kosztów przewidziano zaspokojenie należności obligatariuszy. Należności obligatariuszy zaspokaja się w ich cenie nominalnej. Po nich przychodzi kolej na odsetki, określone w przepisie także jako kupony. Przepis nie wskazuje w tym miejscu innego sposobu ustalania ani podziału tych należności, lecz ustanawia jedynie kolejność ich zaspokajania z osobnej masy upadłości.

Przepis określa kolejność wypłat z wyodrębnionej masy majątkowej. Najpierw przeznacza się z niej środki na koszty związane z jej likwidacją, w tym na wynagrodzenie kuratora. Dopiero po ich pokryciu można zaspokajać osoby posiadające listy zastawne lub obligacje. W pierwszej kolejności otrzymują one kwotę odpowiadającą wartości nominalnej tych papierów, a dopiero później należne odsetki, określone jako kupony. Jeśli środków zabraknie, późniejsza kategoria nie zostanie zaspokojona w pełni.

Prawo wodne

w sprawie wyceny nieruchomości

§ 71 reguluje zasady wyceny nieruchomości, na których planowane jest wybudowanie, znajdują się lub są w stanie do likwidacji oczyszczalnie ścieków lub składowiska odpadów. Przepisy te mają na celu uwzględnienie specyficznych cech i okoliczności związanych z tego rodzaju nieruchomościami, które mogą wpływać na ich wartość rynkową.

1. **Nieruchomości planowane pod oczyszczalnie ścieków lub składowiska odpadów:**
   - **Odległość od miejscowości:** Wartość nieruchomości może być wyższa, jeśli znajduje się bliżej miejscowości, której będzie służyć, ze względu na niższe koszty transportu i większą dostępność.
   - **Dogodność dojazdu:** Lepsza infrastruktura drogowa zwiększa wartość nieruchomości, ponieważ ułatwia transport odpadów i ścieków.
   - **Planowana wielkość terenu i jego pojemność:** Większe tereny z większą pojemnością mogą mieć wyższą wartość ze względu na możliwość obsługi większej ilości odpadów lub ścieków.
   - **Wpływ na nieruchomości sąsiednie:** Negatywny wpływ na sąsiednie nieruchomości, np. zanieczyszczenie, hałas, może obniżać wartość nieruchomości.

2. **Nieruchomości z funkcjonującymi oczyszczalniami ścieków lub składowiskami odpadów:**
   - **Stopień wykorzystania pojemności składowiska:** Wysoki stopień wykorzystania może obniżać wartość nieruchomości ze względu na ograniczoną dalszą możliwość składowania.
   - **Stan istniejącej infrastruktury:** Dobra infrastruktura może zwiększać wartość nieruchomości, ponieważ zmniejsza koszty eksploatacji i utrzymania.

3. **Nieruchomości z oczyszczalniami ścieków lub składowiskami odpadów w stanie do likwidacji:**
   - **Koszty likwidacji:** Wartość nieruchomości może być obniżona o koszty związane z likwidacją oczyszczalni lub zagospodarowaniem składowiska, co jest istotnym czynnikiem wpływającym na ostateczną wycenę.

4. **Brak transakcji sprzedaży nieruchomości podobnych:**
   - **Wartość nieruchomości zdegradowanej lub zdewastowanej:** W przypadku braku podobnych transakcji na rynku, wartość nieruchomości określa się jako różnicę między wartością zrekultywowanej i zagospodarowanej nieruchomości a kosztami jej rekultywacji. Jest to podejście mające na celu realistyczne oszacowanie wartości, uwzględniając potencjalne koszty przywrócenia nieruchomości do stanu użyteczności.

Podsumowując, § 71 wprowadza kompleksowe podejście do wyceny nieruchomości związanych z oczyszczalniami ścieków i składowiskami odpadów, uwzględniając różnorodne czynniki wpływające na ich wartość. Przepisy te mają na celu zapewnienie sprawiedliwej i dokładnej wyceny, biorąc pod uwagę specyficzne warunki i koszty związane z tego rodzaju nieruchomościami.

Koszt likwidacji

Koszt likwidacji w przepisach

Prawo o stowarzyszeniach1 przepis

Prawo upadłościowe4 przepisy

Prawo upadłościowe1 przepis

Prawo wodne1 przepis

w sprawie wyceny nieruchomości3 przepisy