Art. 479^104 Kodeksu postępowania cywilnego wprowadza mechanizm zabezpieczenia interesów stron w postępowaniu cywilnym poprzez możliwość uzależnienia wykonania postanowienia o zabezpieczeniu środka dowodowego od złożenia kaucji przez uprawnionego. Przepis ten ma na celu ochronę interesów obowiązanego lub pozwanego, którzy mogą ponieść szkody w wyniku wykonania takiego postanowienia.

### Komentarz:

1. **Cel przepisu**:
   - Przepis ten ma na celu zrównoważenie interesów stron postępowania. Z jednej strony umożliwia uprawnionemu zabezpieczenie dowodów, które mogą być kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy, z drugiej strony chroni obowiązanego lub pozwanego przed potencjalnymi szkodami wynikającymi z wykonania tego postanowienia.

2. **Kaucja jako narzędzie ochrony**:
   - Sąd może uzależnić wykonanie postanowienia o zabezpieczeniu środka dowodowego od złożenia kaucji przez uprawnionego. Kaucja ta ma na celu zabezpieczenie roszczeń obowiązanego lub pozwanego, które mogą powstać w wyniku wykonania postanowienia. Jest to forma zabezpieczenia finansowego, która ma na celu zminimalizowanie ryzyka poniesienia szkód przez obowiązanego lub pozwanego.

3. **Pierwszeństwo zaspokojenia**:
   - Z kaucji tej przysługuje obowiązanemu lub pozwanemu pierwszeństwo zaspokojenia przed innymi należnościami, zaraz po kosztach egzekucyjnych. Oznacza to, że w przypadku powstania roszczeń obowiązanego lub pozwanego, będą one zaspokajane w pierwszej kolejności z kaucji, co daje im pewność, że ich roszczenia będą miały priorytet.

4. **Odpowiednie stosowanie art. 739 § 2**:
   - Przepis art. 739 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego stosuje się odpowiednio. Art. 739 § 2 dotyczy możliwości żądania przez sąd złożenia kaucji na zabezpieczenie roszczeń obowiązanego w przypadku zabezpieczenia roszczenia. Odpowiednie stosowanie tego przepisu oznacza, że sąd ma podobne uprawnienia w kontekście zabezpieczenia środka dowodowego, co w przypadku zabezpieczenia roszczenia.

### Wnioski praktyczne:

- **Dla uprawnionego**: Uprawniony powinien być świadomy, że sąd może nałożyć obowiązek złożenia kaucji, co może wiązać się z koniecznością poniesienia dodatkowych kosztów. Warto zatem przygotować się finansowo na taką ewentualność.

- **Dla obowiązanego lub pozwanego**: Obowiązany lub pozwany powinien być świadomy, że w przypadku nałożenia kaucji, jego roszczenia będą miały pierwszeństwo zaspokojenia z tej kaucji. Jest to istotne zabezpieczenie jego interesów.

- **Dla sądu**: Sąd powinien rozważyć, czy w danym przypadku istnieje realne ryzyko powstania szkód po stronie obowiązanego lub pozwanego i czy nałożenie kaucji jest uzasadnione. Decyzja ta powinna być oparta na analizie konkretnej sytuacji faktycznej i prawnej.

Podsumowując, art. 479^104 Kodeksu postępowania cywilnego wprowadza ważny mechanizm ochrony interesów stron postępowania, który ma na celu zrównoważenie ich praw i obowiązków w kontekście zabezpieczenia środków dowodowych.

Kodeks postępowania cywilnego

Art. 893^2 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) reguluje procedurę umarzania książeczki oszczędnościowej, która została utracona. Przepis ten wprowadza szczegółowe zasady dotyczące postępowania sądowego w tej sprawie oraz określa obowiązki zarówno sądu, jak i banku.

#### 1. Tryb postępowania

Zgodnie z art. 893^2 k.p.c., sąd rozpatruje wniosek o umorzenie książeczki oszczędnościowej na zasadach i w trybie przewidzianych w przepisach o umarzaniu utraconych dokumentów. Oznacza to, że procedura ta jest analogiczna do postępowania dotyczącego umarzania innych utraconych dokumentów, takich jak weksle czy czeki. W praktyce oznacza to, że sąd bada, czy wnioskodawca spełnia przesłanki do umorzenia dokumentu, takie jak utrata dokumentu i brak możliwości jego odzyskania.

#### 2. Zakaz zgłaszania zarzutów dotyczących zasadności roszczenia

W postępowaniu o umorzenie książeczki oszczędnościowej nie mogą być zgłaszane zarzuty dotyczące zasadności roszczenia wierzyciela. Oznacza to, że sąd nie bada, czy roszczenie wierzyciela jest zasadne, a jedynie koncentruje się na kwestii utraty dokumentu i konieczności jego umorzenia. Jest to istotne z punktu widzenia ochrony praw właściciela książeczki oszczędnościowej, który może być narażony na nieuzasadnione roszczenia.

#### 3. Koszty postępowania

Koszty postępowania obciążają właściciela książeczki oszczędnościowej. Jest to standardowe rozwiązanie w tego typu postępowaniach, gdzie koszty są ponoszone przez stronę inicjującą postępowanie.

#### 4. Obowiązki sądu i banku

Po wydaniu prawomocnego postanowienia o umorzeniu książeczki oszczędnościowej, sąd przesyła wypis postanowienia do właściwego oddziału banku. Bank jest zobowiązany do wystawienia nowej książeczki oszczędnościowej na miejsce umorzonej, po odpisaniu środków pieniężnych do wysokości należności wskazanej w tytule wykonawczym łącznie z kosztami egzekucyjnymi. Nowa książeczka jest wydawana właścicielowi.

#### 5. Nieuwzględnienie wniosku

W przypadku nieuwzględnienia wniosku o umorzenie książeczki oszczędnościowej, bank niezwłocznie odwołuje wstrzymanie wypłat z rachunku bankowego, na który wystawiono dowód imienny, i zawiadamia o tym właściciela. Jest to istotne z punktu widzenia ochrony interesów właściciela książeczki, który w przypadku nieuwzględnienia wniosku może ponownie korzystać ze swoich środków.

### Podsumowanie

Art. 893^2 k.p.c. wprowadza szczegółowe zasady dotyczące umarzania książeczki oszczędnościowej, które mają na celu ochronę interesów zarówno właściciela książeczki, jak i wierzyciela. Przepis ten zapewnia, że postępowanie jest przeprowadzane w sposób transparentny i zgodny z obowiązującymi przepisami, a także określa obowiązki sądu i banku w tej procedurze.

Art. 113s ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów reguluje procedurę egzekucji kar pieniężnych oraz okresowych kar pieniężnych nałożonych przez organy wnioskujące z innych państw. Przepis ten wprowadza szczegółowe wymagania dotyczące weryfikacji i realizacji wniosków o egzekucję tych kar przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK).

#### 1. Weryfikacja wniosku

Prezes UOKiK, po otrzymaniu wniosku o egzekucję kary, ma obowiązek niezwłocznie sprawdzić, czy do wniosku dołączono:
- jednolity instrument,
- kopię decyzji o nałożeniu kary.

Jednolity instrument musi zawierać:
- nazwę, adres oraz inne dane kontaktowe Prezesa UOKiK,
- informacje o terminie egzekucji kary oraz terminach przedawnienia,
- szczegóły dotyczące decyzji o nałożeniu kary,
- informacje o staraniach organu wnioskującego w celu wyegzekwowania kary na własnym terytorium lub brak miejsca zamieszkania/siedziby podmiotu na terytorium państwa organu wnioskującego.

#### 2. Język wniosku

Wniosek musi być sporządzony w języku polskim lub innym języku uzgodnionym przez Prezesa UOKiK i organ wnioskujący. Jest to istotne dla zapewnienia zrozumiałości i prawidłowości procedury egzekucyjnej.

#### 3. Jednolity instrument jako tytuł wykonawczy

Jednolity instrument stanowi wyłączną podstawę stosowania środków egzekucyjnych i nie podlega zatwierdzeniu, uzupełnieniu ani zastąpieniu. Jest on traktowany jako tytuł wykonawczy w rozumieniu przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

#### 4. Dodatkowe informacje i zwrot wniosku

Prezes UOKiK może zwrócić się do organu wnioskującego o dodatkowe informacje niezbędne do realizacji wniosku. W przypadku niespełnienia wymogów formalnych, Prezes UOKiK ma prawo zwrócić wniosek po uprzednim poinformowaniu organu wnioskującego.

#### 5. Przekazanie wniosku do organu egzekucyjnego

Jeżeli wniosek spełnia wszystkie wymogi, Prezes UOKiK przekazuje go do organu egzekucyjnego wraz z informacją o przeliczonej na złote kwocie kary oraz numerem rachunku bankowego UOKiK. Do wniosku dołączana jest również informacja o organie właściwym do rozpatrzenia zarzutów do jednolitego instrumentu.

#### 6. Przeliczenie kwoty kary

Prezes UOKiK przelicza kwotę kary na złote według kursu średniego danej waluty ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na dzień nałożenia kary. Organ egzekucyjny ściąga karę w przeliczonej kwocie i przekazuje ją na rachunek bankowy UOKiK.

#### 7. Informowanie o zmianach

Prezes UOKiK informuje organ egzekucyjny o wszelkich zdarzeniach mających wpływ na egzekucję kary, takich jak zmiany wysokości należności, odroczenie płatności, rozłożenie na raty, czy istnienie sporu co do należności.

#### 8. Koszty egzekucji

Prezes UOKiK może potrącić koszty realizacji wniosku ze środków przekazanych przez organ egzekucyjny. W przypadku powstania kosztów egzekucyjnych, Prezes UOKiK występuje do organu wnioskującego o ich pokrycie, przeliczając kwotę kosztów na walutę państwa organu wnioskującego według kursu średniego ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski.

### Podsumowanie

Art. 113s ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów wprowadza szczegółową procedurę weryfikacji i realizacji wniosków o egzekucję kar pieniężnych nałożonych przez organy z innych państw. Przepis ten ma na celu zapewnienie skuteczności egzekucji oraz ochronę interesów zarówno organów wnioskujących, jak i podmiotów, na które nałożono kary.

o ochronie konkurencji i konsumentów

Art. 108 Ordynacji podatkowej reguluje kwestie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich, określając warunki i procedury, które muszą zostać spełnione, aby organ podatkowy mógł orzec o takiej odpowiedzialności.

#### 1. Decyzja organu podatkowego

Odpowiedzialność podatkowa osoby trzeciej jest orzekana przez organ podatkowy w drodze decyzji administracyjnej. Oznacza to, że zanim osoba trzecia zostanie obciążona odpowiedzialnością za zobowiązania podatkowe podatnika, musi zostać wydana formalna decyzja, która określa zakres tej odpowiedzialności.

#### 2. Warunki wszczęcia postępowania

Postępowanie w sprawie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej nie może zostać wszczęte przed spełnieniem określonych warunków:

- **Upływ terminu płatności ustalonego zobowiązania**: Postępowanie nie może być wszczęte przed upływem terminu płatności zobowiązania podatkowego.
- **Doręczenie decyzji**: Postępowanie nie może być wszczęte przed doręczeniem decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego, odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta, zwrotu zaliczki naliczonego podatku od towarów i usług, należnych odsetek za zwłokę, zaległości podatkowej, o której mowa w art. 52 oraz art. 52a.
- **Wszczęcie postępowania egzekucyjnego**: W przypadku, o którym mowa w § 3, postępowanie nie może być wszczęte przed dniem wszczęcia postępowania egzekucyjnego.
- **Odstąpienie od czynności egzekucyjnych**: W przypadku, o którym mowa w § 3a, postępowanie nie może być wszczęte przed dniem odstąpienia od czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych.

#### 3. Wyjątki od wymogu wydania decyzji

W pewnych sytuacjach, przed orzeczeniem o odpowiedzialności osoby trzeciej, nie jest wymagane uprzednie wydanie decyzji:

- **Wystawienie tytułu wykonawczego na podstawie deklaracji**: Jeśli tytuł wykonawczy został wystawiony na podstawie deklaracji zgodnie z przepisami o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie jest wymagane uprzednie wydanie decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego.
- **Odstąpienie od czynności egzekucyjnych**: W przypadku odstąpienia od czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych, nie jest wymagane uprzednie wydanie decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego i decyzji, o której mowa w art. 53a.

#### 4. Egzekucja zobowiązania

Egzekucja zobowiązania wynikającego z decyzji o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej może być wszczęta dopiero w określonych sytuacjach:

- **Bezskuteczność egzekucji z majątku podatnika**: Egzekucja z majątku podatnika musi okazać się w całości lub w części bezskuteczna.
- **Odstąpienie od czynności egzekucyjnych**: Organ podatkowy może odstąpić od czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych.
- **Uprawdopodobnienie braku możliwości uzyskania kwoty przewyższającej koszty egzekucyjne**: Organ egzekucyjny musi uprawdopodobnić brak możliwości uzyskania w toku egzekucji administracyjnej kwoty przewyższającej koszty egzekucyjne.

### Podsumowanie

Art. 108 Ordynacji podatkowej precyzyjnie określa procedury i warunki, które muszą zostać spełnione, aby organ podatkowy mógł orzec o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej. Przepisy te mają na celu zapewnienie, że odpowiedzialność ta jest nakładana w sposób sprawiedliwy i zgodny z prawem, a także że egzekucja zobowiązań podatkowych jest prowadzona w sposób efektywny i zgodny z zasadami postępowania administracyjnego.

Ordynacja podatkowa

Art. 110 Ordynacji podatkowej reguluje odpowiedzialność rozwiedzionego małżonka za zaległości podatkowe powstałe w czasie trwania wspólności majątkowej. Przepis ten ma na celu zabezpieczenie interesów fiskalnych państwa, jednocześnie uwzględniając specyfikę stosunków majątkowych między małżonkami.

#### 1. Zakres odpowiedzialności

Rozwiedziony małżonek odpowiada solidarnie z byłym małżonkiem za zaległości podatkowe, które powstały w czasie trwania wspólności majątkowej. Odpowiedzialność ta jest jednak ograniczona do wysokości wartości przypadającego mu udziału w majątku wspólnym. Oznacza to, że rozwiedziony małżonek nie odpowiada za zobowiązania podatkowe byłego małżonka w pełnym zakresie, lecz tylko do wysokości swojego udziału w majątku wspólnym.

#### 2. Wyłączenia odpowiedzialności

Przepis wyłącza odpowiedzialność rozwiedzionego małżonka za:
- niepobrane należności wymienione w art. 107 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej,
- odsetki za zwłokę oraz koszty egzekucyjne powstałe po dniu uprawomocnienia się orzeczenia o rozwodzie.

Wyłączenia te mają na celu ochronę rozwiedzionego małżonka przed nadmiernym obciążeniem finansowym, które mogłoby wynikać z działań lub zaniechań byłego małżonka po rozwodzie.

#### 3. Odpowiednie stosowanie przepisów

Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio w razie unieważnienia małżeństwa oraz separacji. Oznacza to, że w przypadku unieważnienia małżeństwa lub separacji, były małżonek również odpowiada za zaległości podatkowe powstałe w czasie trwania wspólności majątkowej, na analogicznych zasadach jak w przypadku rozwodu.

#### 4. Praktyczne implikacje

W praktyce, przepis ten ma istotne znaczenie dla rozwiedzionych małżonków, którzy mogą być pociągnięci do odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe byłego małżonka. Warto zwrócić uwagę, że odpowiedzialność ta jest solidarna, co oznacza, że organ podatkowy może dochodzić całości lub części zaległości od dowolnego z byłych małżonków, do wysokości ich udziału w majątku wspólnym.

#### 5. Wnioski

Art. 110 Ordynacji podatkowej wprowadza mechanizm ochronny dla rozwiedzionych małżonków, jednocześnie zabezpieczając interesy fiskalne państwa. Przepis ten jest wyrazem kompromisu między potrzebą ściągalności zobowiązań podatkowych a ochroną majątkową osób, które zakończyły związek małżeński. Warto, aby rozwiedzeni małżonkowie byli świadomi swoich praw i obowiązków wynikających z tego przepisu, aby móc skutecznie zarządzać swoimi zobowiązaniami podatkowymi po rozwodzie.

Art. 306h Ordynacji podatkowej reguluje kwestie związane z wydawaniem zaświadczeń o wysokości zaległości podatkowych podatnika przez organy podatkowe. Przepis ten określa, kto może wystąpić z żądaniem wydania takiego zaświadczenia oraz w jakich okolicznościach zgoda podatnika jest wymagana.

### 1. Podmioty uprawnione do żądania zaświadczenia

Zgodnie z § 1 art. 306h, organy podatkowe mogą wydać zaświadczenie o wysokości zaległości podatkowych podatnika na żądanie następujących podmiotów:
- jednostek organizacyjnych uprawnionych do udzielania kredytów (pożyczek) na podstawie ustaw regulujących zasady ich funkcjonowania,
- kontrahentów podatników prowadzących działalność gospodarczą,
- dzierżawców i użytkowników nieruchomości w zakresie opodatkowania dzierżawionej lub użytkowanej nieruchomości,
- małżonka podatnika, rozwiedzionego małżonka w zakresie zaległości powstałych w czasie trwania wspólności majątkowej oraz innych osób wymienionych w art. 111,
- wspólnika spółek wymienionych w art. 115 § 1.

### 2. Zgoda podatnika

Zgoda podatnika na wydanie zaświadczenia jest generalnie wymagana, z wyjątkiem sytuacji, gdy z żądaniem występuje małżonek podatnika pozostający z nim we wspólności majątkowej (§ 2). W takim przypadku małżonek składa oświadczenie o pozostawaniu we wspólności majątkowej pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania. Jest to istotne zabezpieczenie mające na celu zapobieganie nadużyciom.

### 3. Zaświadczenia dla byłych wspólników spółki cywilnej

Organy podatkowe są również zobowiązane do wydania zaświadczenia o wysokości zaległości podatkowych rozwiązanej spółki cywilnej na żądanie byłego wspólnika tej spółki. Jest to istotne z punktu widzenia odpowiedzialności wspólników za zobowiązania podatkowe spółki.

### 4. Zaświadczenia dotyczące hipotek przymusowych i zastawów skarbowych

Przepis przewiduje również możliwość wydania zaświadczenia o wysokości zobowiązania podatkowego, zaległości podatkowych, kosztów upomnienia, kosztów egzekucyjnych zabezpieczonych hipoteką przymusową lub zastawem skarbowym na żądanie właściciela przedmiotu hipoteki lub zastawu. Dodatkowo, właściciel przedmiotu hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego, który zapłacił należności zabezpieczone tą hipoteką lub zastawem, może wystąpić o zaświadczenie o wysokości zapłaconej należności.

### 5. Znaczenie praktyczne

Art. 306h ma istotne znaczenie praktyczne, ponieważ umożliwia różnym podmiotom uzyskanie informacji o zaległościach podatkowych podatnika, co może być kluczowe w kontekście oceny ryzyka kredytowego, zawierania umów handlowych, czy też w procesach związanych z zarządzaniem nieruchomościami. Przepis ten wprowadza również mechanizmy zabezpieczające przed nadużyciami, co jest istotne z punktu widzenia ochrony interesów podatników.

### Podsumowanie

Art. 306h Ordynacji podatkowej w sposób kompleksowy reguluje zasady wydawania zaświadczeń o wysokości zaległości podatkowych, określając zarówno podmioty uprawnione do wystąpienia z żądaniem, jak i sytuacje, w których zgoda podatnika jest wymagana. Przepis ten ma na celu zapewnienie transparentności w obrocie gospodarczym oraz ochronę interesów podatników i ich kontrahentów.

Koszt egzekucyjny

Koszt egzekucyjny w przepisach

Kodeks postępowania cywilnego3 przepisy

o ochronie konkurencji i konsumentów1 przepis

Ordynacja podatkowa4 przepisy