Kopia wzorcowa

Kopia wzorcowa to egzemplarz filmu, który pełni funkcję odniesienia przy przygotowywaniu kolejnych kopii przeznaczonych do eksploatacji. Pojęcie to opisuje nie sam film jako utwór, lecz konkretną jego kopię, wybraną lub uznaną za wzór dla dalszego powielania. Definicja tego terminu znajduje się w ustawie „Kinematografia”.

Istotą kopii wzorcowej są dwa elementy. Po pierwsze, musi ona być kopią filmu, a więc utrwalonym egzemplarzem tego utworu. Po drugie, jej szczególna cecha polega na tym, że służy do wykonania kopii eksploatacyjnych. Nie chodzi zatem o dowolną kopię używaną do odtwarzania filmu, lecz o kopię, wobec której porównuje się lub według której przygotowuje się następne egzemplarze przeznaczone do udostępniania, rozpowszechniania albo innego wykorzystywania filmu.

Znaczenie praktyczne kopii wzorcowej polega na zapewnieniu wspólnego punktu odniesienia dla kolejnych kopii. Dzięki temu mogą one zachować zgodność z przyjętą postacią filmu, w szczególności w zakresie jego treści i formy utrwalenia. Kopia wzorcowa porządkuje więc proces przygotowywania kopii eksploatacyjnych i pomaga odróżnić egzemplarz stanowiący podstawę dalszej produkcji od egzemplarzy wytwarzanych już z myślą o eksploatacji.

W ramach ustawy „Kinematografia” termin ten wskazuje na funkcję, jaką dana kopia pełni w obrocie i technicznym przygotowaniu filmu. O tym, czy dany egzemplarz jest kopią wzorcową, decyduje jego przeznaczenie jako wzoru przy produkcji kolejnych kopii, a nie samo oznaczenie, wygląd lub sposób przechowywania. Z pojęciem tym wiąże się zatem relacja między egzemplarzem wzorcowym a kopiami eksploatacyjnymi, które powstają na jego podstawie.