Koordynowany dostęp

„Koordynowany dostęp” to określony w ustawie „o Krajowej Sieci Kardiologicznej” sposób zorganizowania dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej, które mają zostać udzielone przez innego świadczeniodawcę. Nie chodzi więc wyłącznie o samo wskazanie pacjentowi kolejnego miejsca leczenia. Dostęp musi być jednocześnie udokumentowany i koordynowany, a świadczenia, do których pacjent uzyskuje dostęp, muszą należeć do świadczeń gwarantowanych.

Pojęcie obejmuje kilka istotnych elementów:

• dostęp dotyczy świadczeń gwarantowanych, czyli świadczeń objętych systemem finansowania ze środków publicznych;
• świadczenia są realizowane przez innego świadczeniodawcę, a więc podmiot odmienny od tego, który organizuje lub zapewnia wcześniejszy etap dostępu;
• ten inny świadczeniodawca musi mieć zawartą z Narodowym Funduszem Zdrowia umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej;
• sposób uzyskania dostępu powinien być potwierdzony w dokumentacji i odpowiednio skoordynowany.

W praktyce oznacza to, że przejście pacjenta do świadczeń udzielanych przez inny podmiot powinno mieć uporządkowany, możliwy do wykazania przebieg. Dokumentowanie pozwala ustalić, że dostęp rzeczywiście został zorganizowany, natomiast koordynacja wskazuje na konieczność powiązania działań różnych świadczeniodawców. Rozwiązanie to służy zapewnieniu ciągłości i sprawnego przekazywania pacjenta pomiędzy podmiotami uczestniczącymi w udzielaniu świadczeń, w zakresie przewidzianym przez ustawę.

Znaczenie tego pojęcia jest przede wszystkim organizacyjne. Określa ono, kiedy dostęp do świadczeń realizowanych poza danym podmiotem może być traktowany jako element skoordynowanego systemu, a nie jako całkowicie niezależne skorzystanie z usług innego świadczeniodawcy. Warunek umowy z Funduszem wskazuje zarazem, że chodzi o świadczenia udzielane w ramach publicznego systemu opieki zdrowotnej, a nie o dowolne świadczenia oferowane przez każdy podmiot medyczny.