Koordynator

Koordynator to, w rozumieniu ustawy „Nadzór uzupełniający nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i firmami inwestycyjnymi wchodzącymi w skład konglomeratu finansowego”, organ nadzoru działający na poziomie krajowym, któremu powierzono sprawowanie nadzoru uzupełniającego. Pojęcie wskazuje więc nie na osobę wykonującą czynności organizacyjne, lecz na właściwy organ publiczny odpowiedzialny za określony rodzaj nadzoru nad podmiotami powiązanymi w ramach konglomeratu finansowego.

Znaczenie tego hasła wynika z połączenia dwóch elementów. Po pierwsze, koordynator musi być krajowym organem nadzoru, a więc instytucją należącą do krajowego systemu nadzoru. Po drugie, jego zakres działania obejmuje nadzór uzupełniający, czyli nadzór uwzględniający powiązania i łączną sytuację podmiotów tworzących konglomerat, a nie wyłącznie ocenę każdego z nich oddzielnie. Definicja nie opisuje zatem dowolnego organu kontrolnego, lecz organ pełniący konkretną funkcję w systemie nadzoru finansowego.

W praktyce określenie, który organ jest koordynatorem, pozwala ustalić, kto odpowiada za wykonywanie zadań związanych z nadzorem uzupełniającym. Ma to znaczenie dla stosowania przepisów ustawy, zwłaszcza tam, gdzie konieczne jest przypisanie kompetencji, obowiązków lub kontaktu z innymi organami nadzoru. Hasło porządkuje również terminologię ustawy, ponieważ wskazuje konkretny rodzaj funkcji nadzorczej, a nie ogólną rolę koordynacyjną.

W innych przepisach słowo „koordynator” może mieć odmienne znaczenie zależne od dziedziny. Dotyczy między innymi udziału w przeglądzie akredytacyjnym w ochronie zdrowia, organizacji opieki długoterminowej, współdziałania publicznych służb zatrudnienia, przekazywania dokumentów związanych z rozkładami lotów oraz funkcji w sekcjach polskich działających w systemie kształcenia za granicą. W tych kontekstach należy odczytywać je zgodnie z właściwym przepisem, natomiast definicja opisana powyżej odnosi się do nadzoru uzupełniającego w sektorze finansowym.