Konwencja paryska

„Konwencja paryska” w rozumieniu ustawy Prawo własności przemysłowej oznacza konkretny akt prawa międzynarodowego, a nie ogólne określenie wszystkich porozumień dotyczących ochrony własności przemysłowej. Chodzi o akt sztokholmski, którego przedmiotem jest zmiana Konwencji paryskiej o ochronie własności przemysłowej. Definicja wskazuje więc zarówno formę tego dokumentu, jak i jego związek z podstawową konwencją regulującą współpracę w dziedzinie własności przemysłowej.

Najważniejsze elementy tego pojęcia to:

• akt sztokholmski jako dokument zmieniający,
• Konwencja paryska o ochronie własności przemysłowej jako umowa, której zmiany dotyczą,
• identyfikacja tego aktu jako dokumentu właściwego dla stosowania ustawy.

Takie ujęcie ma znaczenie porządkujące. Ustawa posługuje się skróconym określeniem „Konwencja paryska”, aby wskazać właśnie ten określony akt zmieniający, a nie dowolną wersję konwencji ani samą nazwę historycznego porozumienia. Dzięki temu można jednoznacznie ustalić, do jakiego dokumentu odwołuje się dany przepis i jaki kontekst międzynarodowy należy uwzględnić przy rozumieniu regulacji dotyczących własności przemysłowej.

W praktyce definicja ułatwia odczytywanie ustawy. Jeżeli jej przepis używa określenia „Konwencja paryska”, nie ma potrzeby każdorazowego powtarzania pełnej nazwy aktu. Odesłanie obejmuje dokument wskazany w definicji, czyli akt zmieniający konwencję dotyczącą ochrony własności przemysłowej. Ma to znaczenie zwłaszcza przy interpretacji przepisów krajowych, które pozostają powiązane z międzynarodowymi zasadami ochrony takich praw jak patenty, znaki towarowe czy wzory przemysłowe. Sama definicja nie opisuje jednak szczegółowych uprawnień ani obowiązków wynikających z konwencji. Jej funkcją jest precyzyjne wskazanie dokumentu, do którego ustawa odwołuje się w dalszych przepisach.