Jeżeli wobec mianowanego kontrolera wydano decyzję zatwierdzającą ocenę negatywną, kontroler może zakwestionować tę decyzję przed sądem administracyjnym. Służy mu w tym celu skarga. Przepis przyznaje takie uprawnienie osobie mianowanego kontrolera i wiąże je z konkretną decyzją zatwierdzającą ocenę negatywną. Z samego przepisu wynika możliwość wniesienia skargi, ale nie określa on jej terminu ani wymagań formalnych.

o Najwyższej Izbie Kontroli

Przepis wskazuje dwa sposoby zakończenia zatrudnienia osoby, która została mianowana kontrolerem. Pierwszy wymaga zgodnej decyzji obu stron, czyli kontrolera i pracodawcy. Drugi zależy wyłącznie od kontrolera: może on złożyć wypowiedzenie, ale zakończenie stosunku pracy nastąpi z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia. Z przepisu wynika więc, że pracodawca nie może zakończyć tego stosunku pracy samodzielnie przez wypowiedzenie opisane w tym przepisie.

W czasie trwania wypowiedzenia mianowany kontroler może zostać odsunięty od wykonywania swoich obowiązków. Takie zwolnienie nie pozbawia go wynagrodzenia ani innych świadczeń związanych ze stosunkiem pracy. Oznacza to, że mimo niewykonywania zadań zachowuje uprawnienia finansowe i pozostałe świadczenia przysługujące mu z tytułu zatrudnienia. Przepis odnosi się wyłącznie do okresu wypowiedzenia.

Sprawy dyscyplinarne rozpatruje Komisja Dyscyplinarna w składzie trzech osób tworzących zespół orzekający. Rozprawa co do zasady nie jest dostępna dla wszystkich. Mogą w niej uczestniczyć osoby wchodzące w skład Kolegium Najwyższej Izby Kontroli oraz mianowani kontrolerzy. Jeżeli przemawiają za tym uzasadnione powody, jawność można ograniczyć w odniesieniu do całej rozprawy albo tylko jej części.

Kontroler mianowany

Kontroler mianowany w przepisach

o Najwyższej Izbie Kontroli4 przepisy