Kontakt z dzieckiem

Kontakt z dzieckiem to prawnie chroniona forma utrzymywania osobistej więzi dziecka z rodzicem oraz z innymi osobami uprawnionymi, niezależnie od tego, czy dziecko mieszka z nimi na co dzień. Obejmuje w szczególności przebywanie z dzieckiem, odwiedziny, spotkania poza jego miejscem zamieszkania, zabieranie dziecka na określony czas, a także porozumiewanie się na odległość, w tym przez telefon lub środki komunikacji elektronicznej.

Kontakty są odrębną instytucją od władzy rodzicielskiej. Rodzic może mieć ograniczoną władzę rodzicielską albo być jej pozbawiony, a jednocześnie zachowywać uprawnienie do kontaktów, jeżeli nie sprzeciwia się to dobru dziecka. Kontakty służą przede wszystkim utrzymywaniu więzi rodzinnej i powinny uwzględniać potrzeby, wiek, rozwój oraz bezpieczeństwo dziecka. Ich znaczenie występuje głównie w prawie rodzinnym, a także w postępowaniu cywilnym dotyczącym wykonywania rozstrzygnięć o kontaktach.

Sposób utrzymywania kontaktów rodzice określają wspólnie. Jeżeli nie mogą osiągnąć porozumienia, rozstrzyga sąd opiekuńczy. W sprawach rodziców żyjących w rozłączeniu sąd może określić zarówno sposób wykonywania władzy rodzicielskiej, jak i kontakty z dzieckiem. W postanowieniu lub ugodzie można ustalić między innymi częstotliwość i czas spotkań, miejsce ich odbywania, sposób odbierania i odwożenia dziecka, kontakty telefoniczne oraz zasady spędzania świąt lub wakacji. Sąd może także odpowiednio ograniczyć kontakty, określić ich wykonywanie w obecności innej osoby albo zastosować inne rozwiązania służące ochronie dobra dziecka. Rodzice mogą zostać zobowiązani do udziału w terapii rodzinnej lub skorzystania z innych form pomocy.

W razie niewykonywania albo naruszania ustalonych obowiązków dotyczących kontaktów sąd może zagrozić nakazaniem zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej, a następnie nakazać jej zapłatę. Postępowanie wykonawcze wszczyna się na wniosek, do którego dołącza się wykonalne orzeczenie albo ugodę dotyczącą kontaktów. W przypadku orzeczenia zagranicznego wymagane jest uprzednie stwierdzenie jego wykonalności.