Pacjent ma prawo do świadczeń zdrowotnych odpowiadających wymaganiom aktualnej wiedzy medycznej. Oznacza to, że udzielane mu świadczenia powinny spełniać wymagania wynikające z aktualnego poziomu wiedzy medycznej. Jeżeli możliwości udzielenia odpowiednich świadczeń są ograniczone, pacjent ma prawo do przejrzystej i obiektywnej procedury ustalania kolejności dostępu. Procedura ta powinna opierać się na kryteriach medycznych. Z przepisu wynika więc prawo pacjenta do tego, aby kolejność udzielania świadczeń nie była ustalana w sposób niejasny ani dowolny. Pacjent może również żądać dodatkowej konsultacji. W przypadku lekarza może domagać się zasięgnięcia opinii innego lekarza albo zwołania konsylium lekarskiego. W przypadku pielęgniarki lub położnej może żądać zasięgnięcia opinii innej pielęgniarki lub położnej. Lekarz może odmówić zwołania konsylium albo zasięgnięcia opinii innego lekarza, jeżeli uzna żądanie za bezzasadne. Te zasady, w zakresie zasięgania opinii, stosuje się również do pielęgniarki i położnej. Zarówno żądanie pacjenta, jak i odmowa muszą zostać odnotowane w dokumentacji medycznej.

o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta

Lekarz, który ma odpowiednio wysokie kwalifikacje i prawo wykonywania zawodu w innym państwie, ale nie ma takiego prawa w Polsce, może prowadzić teoretyczne lub praktyczne nauczanie zawodu lekarza. Może także uczestniczyć w konsylium lekarskim i wykonywać zabiegi wynikające z konsylium albo programu nauczania. Jest to dopuszczalne tylko wtedy, gdy takie czynności nie są powtarzane w sposób ciągły. Lekarz musi zostać zaproszony przez uprawnionego lekarza, podmiot leczniczy albo właściwą placówkę naukową. W zależności od przypadku potrzebna jest zgoda właściwej okręgowej rady lekarskiej, zgoda kierownika podmiotu leczniczego i rady albo samo poinformowanie rady przez zapraszającą placówkę. Okręgowa rada lekarska może odmówić zgody, jeżeli uzna, że udział zagranicznego lekarza ma charakter ciągły. Przy ocenie bierze pod uwagę między innymi czas zaproszenia oraz częstotliwość, regularność i ciągłość kolejnych zaproszeń. Jeżeli lekarz uczestniczy w takich czynnościach bez wymaganej zgody, rada kieruje do rzecznika odpowiedzialności zawodowej wniosek dotyczący lekarza, który go zaprosił. Lekarz lub lekarz dentysta będący obywatelem państwa Unii Europejskiej i mający tam prawo wykonywania zawodu może tymczasowo i okazjonalnie wykonywać zawód w Polsce bez uzyskania polskiego prawa wykonywania zawodu. Przed rozpoczęciem pracy musi złożyć w Naczelnej Radzie Lekarskiej oświadczenie oraz dokumenty potwierdzające obywatelstwo, uprawnienia zawodowe, ich aktualność i kwalifikacje. Oświadczenie składa się po raz pierwszy przed rozpoczęciem pracy, a następnie w każdym roku, w którym lekarz zamierza wykonywać zawód tymczasowo i okazjonalnie. Po złożeniu wymaganych dokumentów lekarz zostaje wpisany do rejestru prowadzonego przez Naczelną Radę Lekarską, która wydaje także odpowiednie zaświadczenie. Przepis przewiduje wyjątki dla niektórych cudzoziemców korzystających z określonych form ochrony lub pobytu w Polsce.

Konsylium lekarskie

Konsylium lekarskie w przepisach

o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta1 przepis

o zawodach lekarza i lekarza dentysty1 przepis