Konopie włókniste

„Konopie włókniste” to określenie roślin należących do gatunku konopi siewnych, oznaczanego nazwą łacińską Cannabis sativa L., które spełniają ustawowe kryterium dotyczące zawartości określonych substancji. Definicja tego pojęcia znajduje się w ustawie „o przeciwdziałaniu narkomanii” i służy do wyznaczenia, jakie konopie są traktowane jako włókniste na potrzeby tej ustawy.

Najważniejszym elementem definicji jest poziom zawartości dwóch substancji: delta-9-tetrahydrokannabinolu, czyli delta-9-THC, oraz kwasu tetrahydrokannabinolowego, określanego również jako kwas delta-9-THC-2-karboksylowy. Bierze się pod uwagę ich łączną zawartość, a nie poziom każdej z tych substancji oddzielnie. Suma nie może przekraczać 0,3% w przeliczeniu na suchą masę. Oznacza to, że wynik odnosi się do masy materiału pozbawionego wody, co pozwala stosować jednolite kryterium niezależnie od wilgotności badanej próbki.

Ocena dotyczy kwiatowych lub owocujących wierzchołków roślin. Są to części, w których analizuje się zawartość wskazanych substancji. Próbka musi pochodzić z wierzchołków, z których nie usunięto żywicy, ponieważ definicja zakłada badanie materiału w takim stanie. Nie chodzi więc o dowolną część rośliny ani o samą nazwę lub wygląd konopi, lecz o połączenie gatunku, badanej części rośliny i określonego wyniku analizy.

Suma zawartości delta-9-THC i kwasu tetrahydrokannabinolowego podlega zaokrągleniu do jednego miejsca po przecinku. Dopiero tak wyrażony wynik służy do oceny, czy zachowany został ustawowy próg 0,3%. Przekroczenie tego poziomu oznacza, że roślina nie mieści się w definicji konopi włóknistych, natomiast wynik nieprzekraczający progu pozwala zakwalifikować ją jako konopie włókniste w rozumieniu ustawy. W praktyce definicja ma znaczenie dla odróżnienia roślin objętych tym pojęciem od innych konopi oraz dla stosowania przepisów ustawy, które posługują się tą kategorią.