Koncepcja rozwoju kraju

Koncepcja rozwoju kraju to, w rozumieniu ustawy „o zasadach prowadzenia polityki rozwoju”, dokument służący przedstawieniu najważniejszych wyzwań, przed którymi stoi państwo w dłuższej perspektywie. Nie jest więc opisem pojedynczego przedsięwzięcia ani krótkoterminowym planem działania, lecz uporządkowanym ujęciem problemów i potrzeb, które mogą wpływać na rozwój kraju.

Z definicji ustawowej wynikają trzy podstawowe elementy tego pojęcia:

• forma dokumentu, czyli utrwalonego i uporządkowanego opracowania, które pozwala przedstawić przyjęte rozpoznanie sytuacji;
• zakres przedmiotowy, obejmujący wyzwania rozwojowe, a więc kwestie wymagające uwagi z punktu widzenia dalszego rozwoju państwa;
• trzy wymiary analizy, społeczne, gospodarcze i przestrzenne, oraz długi horyzont sięgający do 30 lat.

Wymiar społeczny dotyczy wyzwań związanych z funkcjonowaniem społeczeństwa i warunkami życia ludzi. Wymiar gospodarczy odnosi się do rozwoju gospodarki i czynników wpływających na jej możliwości. Wymiar przestrzenny pozwala uwzględnić sposób organizacji i zróżnicowanie terytorium kraju. Wszystkie te perspektywy powinny być traktowane łącznie, ponieważ rozwój państwa nie ogranicza się do jednej dziedziny.

W systemie ustawy koncepcja rozwoju kraju pełni funkcję długookresowego punktu odniesienia dla myślenia o polityce rozwoju. Pomaga określić, jakie wyzwania należy brać pod uwagę przy kształtowaniu kierunków rozwoju oraz jak patrzeć na nie w perspektywie wykraczającej poza bieżące potrzeby. Jej znaczenie polega przede wszystkim na porządkowaniu obrazu sytuacji kraju i wskazywaniu obszarów wymagających uwagi w wymiarze społecznym, gospodarczym i przestrzennym.

Praktycznie dokument tego rodzaju może ułatwiać spójne postrzeganie długofalowych potrzeb państwa. Łączy perspektywę społeczną, gospodarczą i terytorialną, a także przypomina, że skutki decyzji dotyczących rozwoju mogą być odczuwalne przez wiele lat. Okres do 30 lat wyznacza szeroki horyzont planowania, dzięki któremu wyzwania mogą być oceniane nie tylko z punktu widzenia teraźniejszości, lecz także przyszłych uwarunkowań.