Koncentrat

Koncentrat, w rozumieniu ustawy „o podatku od wydobycia niektórych kopalin”, to określony produkt powstały w wyniku wzbogacania rudy miedzi. Chodzi zatem nie o sam wydobyty urobek ani o dowolny materiał zawierający miedź, lecz o rezultat procesu, w którym urobek zostaje przygotowany do kolejnego etapu wykorzystania.

Dla uznania danego materiału za koncentrat istotne są trzy elementy. Po pierwsze, musi on być produktem wzbogacania, a więc efektem przetworzenia urobku, a nie wyłącznie surowcem pozyskanym z kopalni. Po drugie, proces ten musi dotyczyć rudy miedzi, co ogranicza zakres pojęcia do materiału związanego z wydobyciem tej rudy. Po trzecie, uzyskany produkt powinien mieć taką postać, aby można było poddać go dalszemu przetwarzaniu w procesach hutniczych. Nie jest więc konieczne, aby był już gotowym wyrobem metalowym. Wystarczy, że został technologicznie przygotowany do wykorzystania w hucie lub w innym etapie obróbki hutniczej.

Sformułowanie dotyczące przydatności do dalszego przetwarzania ma znaczenie praktyczne, ponieważ wskazuje na funkcję koncentratu w całym ciągu technologicznym. Koncentrat jest etapem pośrednim między wydobyciem i wzbogaceniem rudy a procesami hutniczymi. Jego postać, właściwości i sposób uzyskania powinny zatem pozwalać na rzeczywiste skierowanie go do takiego dalszego przetwarzania.

W ustawie definicja ta służy przede wszystkim wyznaczeniu, jaki produkt należy rozumieć jako koncentrat na potrzeby przepisów dotyczących podatku od wydobycia niektórych kopalin. Ułatwia odróżnienie koncentratu od urobku, rudy niewzbogaconej oraz produktów powstających na późniejszych etapach obróbki. W praktyce znaczenie ma nie sama nazwa używana przez przedsiębiorcę, lecz to, czy materiał rzeczywiście powstał ze wzbogacania rudy miedzi i nadaje się do dalszego wykorzystania w procesach hutniczych.