Komora hiperbaryczna

Komora hiperbaryczna to, w rozumieniu ustawy o wykonywaniu prac podwodnych, specjalnie przeznaczony do tego zbiornik ciśnieniowy, w którym nurkowie mogą przebywać przy ciśnieniu wyższym niż zwykłe ciśnienie atmosferyczne. Nie chodzi więc o dowolne urządzenie wytwarzające podwyższone ciśnienie, lecz o obiekt, którego konstrukcja i wyposażenie pozwalają na bezpieczne przebywanie w nim osób wykonujących prace podwodne lub poddawanych dekompresji.

Znaczenie tego pojęcia wynika z połączenia kilku elementów. Po pierwsze, komora musi mieć charakter zbiornika ciśnieniowego, a więc być przystosowana do utrzymywania określonych warunków ciśnieniowych. Po drugie, jej budowa i wyposażenie muszą umożliwiać pobyt nurków wewnątrz. Po trzecie, podwyższone ciśnienie ma być w niej wytwarzane sztucznie. Po czwarte, komora musi służyć jednemu z celów wskazanych w ustawie.

Komora hiperbaryczna może być wykorzystywana:

• podczas długotrwałych prac podwodnych, gdy nurkowie przez dłuższy czas pozostają w warunkach wymagających utrzymywania podwyższonego ciśnienia;
• podczas głębinowych prac podwodnych, związanych z wykonywaniem zadań na znacznych głębokościach;
• do przeprowadzania dekompresji, czyli stopniowego dostosowywania organizmu nurka do niższego ciśnienia po zakończeniu pobytu w warunkach podwyższonego ciśnienia.

W praktyce komora jest zatem miejscem, w którym można kontrolować warunki ciśnieniowe związane z wykonywaniem prac podwodnych i procesem dekompresji. Jej funkcja nie ogranicza się do samego wytworzenia wyższego ciśnienia. Istotne jest również to, aby urządzenie było przystosowane do pobytu nurków oraz do celu, dla którego zostało użyte. W tej ustawie definicja pozwala odróżnić komorę hiperbaryczną od innych urządzeń ciśnieniowych i wskazuje, jakie zastosowania uzasadniają posługiwanie się tym określeniem w kontekście prac podwodnych.