Przepis wskazuje, że ustawa o komercjalizacji Poczty Polskiej wprowadza zmianę w art. 4 ustawy o przedsiębiorstwach państwowych. W udostępnionej treści nie podano jednak, na czym ta zmiana polega, ponieważ jej opis został pominięty. Na podstawie samego tego fragmentu można więc ustalić jedynie, jakiego aktu i przepisu dotyczy zmiana, ale nie można określić nowych zasad ani jej skutków.

o komercjalizacji państwowego przedsiębiorstwa użyteczności publicznej "Poczta Polska"

Przepis informuje, że w ustawie o komercjalizacji i prywatyzacji wprowadzono zmianę dotyczącą art. 3. Nie przedstawiono jednak treści tej zmiany, ponieważ została ona pominięta. Na podstawie samego przepisu można więc ustalić jedynie, że zmodyfikowano wskazany artykuł, ale nie da się określić, jakie dokładnie brzmienie otrzymał ani jakie skutki ma ta modyfikacja.

Przepis wprowadza zmiany w ustawie Prawo pocztowe. Z jego treści nie wynika jednak, czego dokładnie dotyczą te zmiany, ponieważ ich wykaz został pominięty. Można stwierdzić jedynie, że nowelizacja obejmuje wskazaną ustawę i jest związana z ustawą dotyczącą komercjalizacji Poczty Polskiej. Aby ustalić konkretne nowe zasady, trzeba zapoznać się z pełnym wykazem zmian.

Przepis nie opisuje samodzielnie, jak ma przebiegać komercjalizacja Poczty Polskiej. Wskazuje, że w tym zakresie należy korzystać z konkretnych regulacji zawartych w innej ustawie, dotyczących jej art. 5-8. Oznacza to, że czynności związane z komercjalizacją powinny być przeprowadzane na podstawie tych odesłanych przepisów. Artykuł wyznacza więc źródło zasad stosowanych do Poczty Polskiej, zamiast ustanawiać odrębne reguły w tej ustawie.

Za przeprowadzenie komercjalizacji PRS odpowiada minister właściwy do spraw Skarbu Państwa. Ustawa wyznacza na wykonanie tego zadania maksymalnie trzy miesiące. Termin należy liczyć od dnia, w którym ustawa zaczyna obowiązywać. Oznacza to, że komercjalizacja musi zostać dokonana najpóźniej przed upływem tego okresu, liczonego od wejścia ustawy w życie.

o Polskim Rejestrze Statków

Przepis zmienia zasady określone w art. 69h ustawy o komercjalizacji i niektórych uprawnieniach pracowników. Jego celem jest przedłużenie okresu, w którym obowiązuje rozwiązanie przewidziane w ust. 1. Zmiana polega na zastąpieniu dotychczasowego określenia okresu nowym, obejmującym także kolejny rok.

Drugim elementem jest dodanie ust. 1a, który wprowadza szczególny sposób obejmowania akcji przez Skarb Państwa, reprezentowany przez ministra właściwego do spraw aktywów państwowych. W okresie wskazanym w tym przepisie obejmowanie akcji **może odbywać się poprzez konwersję wierzytelności Funduszu**. Chodzi o wierzytelności wynikające z udzielonych pożyczek, o których mowa w art. 56 ust. 4d, przy czym sam Fundusz został wskazany przez odesłanie do art. 56 ust. 1.

W praktyce przepis pozwala wykorzystać istniejące wierzytelności Funduszu jako podstawę objęcia akcji przez Skarb Państwa. Nie oznacza to automatycznego obowiązku zastosowania takiego rozwiązania, ponieważ ust. 1a posługuje się określeniem „może być dokonywane”. Regulacja wskazuje więc zarówno przedłużony zakres czasowy dotychczasowego mechanizmu, jak i dodatkową formę realizacji obejmowania akcji, polegającą na zamianie wierzytelności z tytułu pożyczek na akcje.

o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2025

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2024/1925/text/T/D20241925L.pdf

Przepis zmienia art. 6 ust. 3 ustawy o fundacji, której dotyczy regulacja, określając zasady nabywania akcji lub udziałów w spółce wskazanej w art. 6 ust. 2. Nowe brzmienie przepisu potwierdza, że **uprawnieni pracownicy oraz ich spadkobiercy zachowują prawo do nieodpłatnego nabycia akcji lub udziałów**. Oznacza to, że nabycie ma charakter bezpłatny, a uprawnienie obejmuje nie tylko pracowników spełniających ustawową definicję, lecz także ich spadkobierców.

Przepis odsyła również do odpowiedniego stosowania przepisów działu IV ustawy o komercjalizacji i niektórych uprawnieniach pracowników. Odesłanie to wskazuje, że zasady realizacji prawa do nabycia akcji lub udziałów mają być stosowane z uwzględnieniem regulacji zawartych w tym dziale, odpowiednio do sytuacji opisanej w art. 6 ust. 3. Jednocześnie przepis wyraźnie rozstrzyga, kto wykonuje kompetencje w zakresie zbywania akcji, powierzając je Dyrektorowi Zakładu.

W praktyce regulacja łączy więc trzy elementy: zachowanie bezpłatnego prawa nabycia akcji lub udziałów przez określone osoby, odpowiednie zastosowanie przepisów działu IV oraz wskazanie organu właściwego do zbywania akcji. Zmiana porządkuje tym samym zarówno krąg osób uprawnionych, jak i sposób stosowania odpowiednich procedur oraz kompetencje związane z akcjami.

Przepisy wprowadzające ustawę o zasadach zarządzania mieniem państwowym

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2016/2260/text/U/D20162260Lj.pdf

Przepis wprowadza szeroki pakiet zmian w ustawie o komercjalizacji i prywatyzacji, porządkując jej zakres oraz zmieniając zasady komercjalizacji przedsiębiorstw państwowych, nabywania akcji przez pracowników i funkcjonowania Funduszu Reprywatyzacji. Zmieniony tytuł ustawy podkreśla, że jej przedmiotem pozostaje komercjalizacja oraz niektóre uprawnienia pracowników.

Komercjalizacji dokonuje organ założycielski. Może nastąpić na wniosek dyrektora i rady pracowniczej albo z inicjatywy samego organu założycielskiego. W tym drugim przypadku dyrektor i rada pracownicza są zawiadamiani o zamiarze komercjalizacji, a dyrektor ma obowiązek przekazać kwestionariusz przedsiębiorstwa wraz z wymaganymi dokumentami w terminie nieprzekraczającym trzech miesięcy. Organ założycielski sporządza akt komercjalizacji, a następnie zarząd lub osoba upoważniona zgłasza spółkę do rejestru przedsiębiorców.

Przepis zachowuje uprawnienia pracowników do nieodpłatnego nabycia akcji także w określonych przypadkach zbycia akcji na rzecz jednostek samorządu terytorialnego lub spółek, których akcjonariuszami są wyłącznie podmioty państwowe. Określa również obowiązki finansowe jednostek samorządu terytorialnego, które sprzedadzą lub w inny sposób zbędą takie akcje. Część uzyskanych środków trafia do budżetu państwa i Funduszu Reprywatyzacji.

Fundusz gromadzi środki związane ze zbyciem akcji Skarbu Państwa i służy przede wszystkim zaspokajaniu roszczeń byłych właścicieli mienia przejętego przez Skarb Państwa, a także finansowaniu wskazanych kosztów postępowań i opinii. Dysponentem Funduszu jest minister właściwy do spraw finansów publicznych. Przepis wyłącza ponadto stosowanie ustawy do określonych spółek i ich mienia w czasie trwania przewłaszczenia na zabezpieczenie roszczeń Skarbu Państwa.

Przepis zmienia zasady gospodarowania udziałami i akcjami w spółkach z udziałem jednostek samorządu terytorialnego oraz reguły dotyczące ich organów. Jednym z głównych elementów jest uchylenie ust. 4 w art. 10a oraz określenie wymagań wobec kandydatów do organów nadzorczych. Kandydat wskazywany przez podmiot wykonujący prawa z akcji jednostki samorządu terytorialnego lub komunalnej osoby prawnej ma spełniać wymogi określone w art. 19 ust. 1 ustawy o zasadach zarządzania mieniem państwowym, ale bez obowiązku posiadania pozytywnej opinii Rady do spraw spółek z udziałem Skarbu Państwa i państwowych osób prawnych.

Podmiot wykonujący prawa z akcji ma także podejmować działania zmierzające do określenia, w uchwale walnego zgromadzenia albo w statucie spółki, wymagań wobec kandydata do organu zarządzającego. Zasady z art. 10a obejmują również spółki zależne. W odniesieniu do członków ich rad nadzorczych stosuje się odpowiednio art. 19 wskazanej ustawy, również z wyłączeniem wymogu uzyskania tej opinii.

Zmiany w art. 12 porządkują zasady wnoszenia wkładów, obejmowania oraz zbywania udziałów i akcji. Przy zbywaniu udziałów i akcji stosuje się odpowiednio art. 11-16 ustawy o zasadach zarządzania mieniem państwowym. Czynności zbycia dokonuje przewodniczący zarządu jednostki samorządu terytorialnego, a w gminie wójt, burmistrz albo prezydent miasta, przy czym potrzebna jest zgoda organu stanowiącego jednostki.

Ponadto uchylono ust. 4 w art. 18. W sprawach przekształcenia przedsiębiorstwa komunalnego w spółkę nie stosuje się ustawy o komercjalizacji i niektórych uprawnieniach pracowników, chyba że sama ustawa przewiduje wyjątek. പരിണ

Przepis zmienia zasady dotyczące państwowych instytucji filmowych oraz spółek powstałych w wyniku ich komercjalizacji. Do tych podmiotów stosuje się odpowiednio przepisy o komercjalizacji i niektórych uprawnieniach pracowników, z odrębnościami wskazanymi w art. 27a ust. 1.

Komercjalizacji dokonuje minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, z własnej inicjatywy albo na wspólny wniosek dyrektora i rady pracowniczej. Wpływy ze zbycia akcji spółki są przychodami Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej. O sporządzeniu aktu komercjalizacji zawiadamia się Dyrektora tego Instytutu. W okresie, gdy Skarb Państwa jest jedynym akcjonariuszem, Dyrektor może przeglądać dokumentację rachunkową i księgi handlowe spółki, a także zgłaszać uwagi i składać wnioski dotyczące jej spraw. Z dniem sporządzenia aktu komercjalizacji państwowa instytucja filmowa jest wykreślana z rejestru.

Dodany ust. 1a określa szczególne zasady zbywania akcji spółki. Co do zasady stosuje się przepisy o zasadach zarządzania mieniem państwowym, jednak przewidziano ochronę składników istotnych dla dziedzictwa filmowego:

- zasoby sztuki filmowej zgromadzone w spółce przechodzą nieodpłatnie na własność Filmoteki Narodowej;
- określone autorskie prawa majątkowe do filmów nie podlegają zbyciu i przechodzą nieodpłatnie na własność Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej;
- Rada Ministrów może, na wniosek właściwego ministra, zgodzić się na niepubliczny tryb zbycia akcji lub udziałów przez ich nieodpłatne wniesienie do tego Instytutu.

W ostatnim przypadku Instytut ma obowiązek zbyć otrzymane akcje lub udziały w terminie wskazanym w przepisie, także nieodpłatnie na rzecz jednostki samorządu terytorialnego w celu prowadzenia działalności kulturalnej.

Przepis określa zasady zwrotu mienia i przedmiotów zatrzymanych w postępowaniu po stwierdzeniu nieważności orzeczenia wydanego wobec osoby represjonowanej. Zmienia brzmienie art. 10 ustawy, wskazując zarówno zakres świadczenia, jak i sposób reprezentowania Skarbu Państwa.

Osobie uprawnionej zwraca się mienie, którego przepadek lub konfiskatę orzeczono na rzecz Skarbu Państwa, a także przedmioty zatrzymane w toku postępowania. Zwrot dotyczy jednak tylko tych składników, które znajdują się w posiadaniu państwowej jednostki organizacyjnej. Wyłączone są przedmioty, których posiadanie jest zakazane albo wymaga zezwolenia. Jeżeli zwrot mienia lub przedmiotów nie jest możliwy, wypłaca się ich równowartość ze środków Funduszu Reprywatyzacji, wskazanego w przepisie.

Regulacja ustanawia również zasady reprezentacji Skarbu Państwa w sprawach o zwrot albo wypłatę równowartości. W pierwszej kolejności reprezentuje go państwowa jednostka organizacyjna, w której władaniu znajduje się mienie podlegające zwrotowi lub mienie zatrzymane w toku postępowania. Jeżeli nie ma takiej jednostki, reprezentację powierzono organowi administracji rządowej, któremu przekazano mienie do dysponowania w wyniku orzeczenia sądu, o którym mowa w art. 2 ust. 1. W razie braku takiej jednostki Skarb Państwa reprezentuje minister właściwy do spraw finansów publicznych.

W praktyce przepis łączy restytucję w naturze z mechanizmem wypłaty równowartości oraz jednoznacznie wskazuje podmiot właściwy do występowania w imieniu Skarbu Państwa.

Przepis zmienia treść art. 21a ust. 2 ustawy o lasach. Jego istotą jest wskazanie konkretnego przedsiębiorstwa państwowego, wobec którego nie stosuje się przepisów ustawy o komercjalizacji i niektórych uprawnieniach pracowników.

Wyłączenie dotyczy przedsiębiorstwa państwowego pod nazwą „Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej” z siedzibą w Warszawie. Zmieniony ustęp określa je wprost, a następnie wyłącza stosowanie wobec niego całej wskazanej ustawy. Przepis nie ustanawia więc ogólnej zasady dotyczącej wszystkich przedsiębiorstw państwowych, lecz odnosi się do jednego, imiennie określonego podmiotu.

Znaczenie praktyczne tej regulacji polega na tym, że w odniesieniu do tego przedsiębiorstwa przepisy ustawy o komercjalizacji i niektórych uprawnieniach pracowników nie stanowią podstawy do oceny jego sytuacji prawnej w zakresie objętym tą ustawą. Rozwiązanie ma charakter szczególny i działa przez bezpośrednie wskazanie podmiotu oraz ustawy, której przepisów nie stosuje się. Art. 7 nie opisuje procedury ani dodatkowych warunków wyłączenia, lecz nadaje nowe brzmienie istniejącemu ust. 2 w art. 21a ustawy o lasach.

o gospodarce nieruchomościami

Przepis wskazuje, że dla przedsiębiorstwa państwowego planowanego do komercjalizacji stosuje się określony formularz informacyjny. Jego wzór nie znajduje się w treści samego paragrafu, lecz w załączniku nr 1 do rozporządzenia. Oznacza to, że załącznik stanowi podstawę przygotowania kwestionariusza dotyczącego takiego przedsiębiorstwa. Paragraf nie określa natomiast szczegółowej treści formularza.

w sprawie określenia wzoru kwestionariusza przedsiębiorstwa państwowego przeznaczonego do komercjalizacji oraz wykazu dokumentów niezbędnych do sporządzenia aktu komercjalizacji.

Komercjalizacja

Komercjalizacja w przepisach

o komercjalizacji państwowego przedsiębiorstwa użyteczności publicznej "Poczta Polska"4 przepisy

o Polskim Rejestrze Statków1 przepis

o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 20251 przepis

Przepisy wprowadzające ustawę o zasadach zarządzania mieniem państwowym6 przepisów

o gospodarce nieruchomościami2 przepisy

w sprawie określenia wzoru kwestionariusza przedsiębiorstwa państwowego przeznaczonego do komercjalizacji oraz wykazu dokumentów niezbędnych do sporządzenia aktu komercjalizacji.1 przepis

w sprawie wyceny nieruchomości1 przepis