Koasekuracja

Koasekuracja to forma ubezpieczenia, w której przyjęcie odpowiedzialności za ochronę ubezpieczeniową odbywa się z udziałem co najmniej dwóch zakładów ubezpieczeń. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „Działalność ubezpieczeniowa i reasekuracyjna” i służy określeniu szczególnego sposobu zawarcia oraz wykonywania umowy ubezpieczenia.

Istotą koasekuracji jest porozumienie kilku zakładów ubezpieczeń. Nie chodzi więc o niezależne, odrębne umowy dotyczące tego samego zdarzenia, lecz o wspólne uzgodnienie ich udziału w jednej umowie ubezpieczenia. Zakłady działają w porozumieniu i zobowiązują się do spełnienia określonego świadczenia, jeżeli wystąpi zdarzenie losowe przewidziane w umowie. Zdarzenie to musi być wskazane w treści umowy, ponieważ dopiero jego wystąpienie uruchamia obowiązek spełnienia świadczenia na ustalonych zasadach.

Do podstawowych elementów koasekuracji należą:

• umowa ubezpieczenia,
• udział co najmniej dwóch zakładów ubezpieczeń,
• uzgodnione, wspólne działanie tych zakładów,
• określone świadczenie, do którego spełnienia się zobowiązują,
• przewidziane w umowie zdarzenie losowe, którego wystąpienie powoduje aktualizację tego zobowiązania.

W praktyce koasekuracja pozwala kilku zakładom wspólnie uczestniczyć w zapewnieniu ochrony ubezpieczeniowej. Dzięki temu odpowiedzialność związana z daną umową może być wykonywana przez więcej niż jeden zakład, zgodnie z przyjętymi między nimi ustaleniami. Dla oceny, czy mamy do czynienia z koasekuracją, znaczenie ma zatem nie tylko sama liczba zakładów, lecz także ich działanie w porozumieniu oraz istnienie jednej umowy obejmującej uzgodnione świadczenie i określone zdarzenie losowe. Definicja ustawowa wyznacza tym samym zakres tego pojęcia na potrzeby regulacji działalności ubezpieczeniowej.