Klient świadczący pośrednie usługi rozliczeniowe

„Klient świadczący pośrednie usługi rozliczeniowe” to szczególna kategoria podmiotu występującego na rynku instrumentów pochodnych i innych transakcji objętych unijnymi zasadami rozliczania. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „Nadzór nad rynkiem kapitałowym” przez odesłanie do przepisów prawa Unii Europejskiej, dlatego jego znaczenia nie należy ustalać wyłącznie na podstawie potocznego rozumienia słowa „klient”.

Aby podmiot mieścił się w tej kategorii, muszą być spełnione dwa elementy:

• musi być klientem w rozumieniu art. 2 pkt 15 rozporządzenia 648/2012,
• musi świadczyć pośrednie usługi rozliczeniowe opisane w rozdziale II rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 149/2013.

Chodzi więc o klienta, który uczestniczy w rozwiązaniu rozliczeniowym realizowanym pośrednio, a nie o dowolnego klienta korzystającego z usług podmiotu rozliczającego. Pośrednie rozliczanie wiąże się z organizacją relacji między klientem, podmiotem pośredniczącym i systemem rozliczeń, w którym transakcje są kierowane do rozliczenia zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach unijnych. Szczegółowe warunki takich uzgodnień, w tym zasady organizacji relacji między uczestnikami, wynikają z przywołanego rozporządzenia delegowanego.

W praktyce definicja pozwala jednoznacznie ustalić, do jakiej grupy podmiotów odnosi się ustawa i które rozwiązania dotyczące nadzoru nad rynkiem kapitałowym powinny być stosowane w związku z ich działalnością. Znaczenie ma zatem nie tylko sam fakt korzystania z rozliczeń, lecz także status klienta określony w rozporządzeniu 648/2012 oraz rzeczywiste świadczenie pośrednich usług rozliczeniowych w rozumieniu wskazanych przepisów. Odesłanie do regulacji unijnych zapewnia, że pojęcie jest interpretowane zgodnie z jednolitymi zasadami dotyczącymi rozliczania transakcji i pośrednich uzgodnień rozliczeniowych.