Klasy materiałów niebezpiecznych

Klasy materiałów niebezpiecznych to sposób uporządkowania materiałów oraz przedmiotów, które stwarzają zagrożenie, według rodzaju zagrożenia uznanego za najważniejsze. Pojęcie to nie oznacza pojedynczego materiału ani jednej właściwości, lecz grupę obejmującą materiały i przedmioty zakwalifikowane do tej samej kategorii ze względu na dominujące zagrożenie.

W rozumieniu ustawy „Materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego” klasy są wyodrębniane na podstawie kryterium przewagi jednego rodzaju niebezpieczeństwa nad innymi możliwymi zagrożeniami. Oznacza to, że o przypisaniu do określonej klasy decyduje przede wszystkim charakter zagrożenia uznany za dominujący, a nie samo przeznaczenie materiału, jego nazwa czy pojedyncza cecha. Szczegółowe grupy materiałów i przedmiotów należące do poszczególnych klas określa załącznik A.

Pojęcie ma w ustawie znaczenie porządkujące i klasyfikacyjne. Pozwala opisać różne materiały oraz przedmioty za pomocą jednolitego podziału, opartego na ich najistotniejszym zagrożeniu. Dzięki temu możliwe jest stosowanie przepisów do właściwie określonej grupy, bez konieczności każdorazowego opisywania wszystkich właściwości danego materiału. Klasa stanowi więc punkt odniesienia przy ustalaniu, do jakiej kategorii należy dany materiał lub przedmiot w ramach regulacji dotyczących materiałów niebezpiecznych.

W praktyce ustalenie klasy ma znaczenie dla prawidłowej identyfikacji i oceny materiału lub przedmiotu oraz dla odczytania, które rozwiązania przewidziane w ustawie odnoszą się do danej grupy. Samo zakwalifikowanie do klasy nie opisuje wszystkich możliwych cech materiału, lecz wskazuje zagrożenie uznane za dominujące. Dlatego przy stosowaniu tego pojęcia należy uwzględniać zarówno ustawową zasadę podziału według dominującego zagrożenia, jak i zestawienie zawarte w załączniku A.