Przepis ustanawia limity wynagrodzeń w określonych jednostkach sektora finansów publicznych oraz wskazuje sytuacje, w których limit może zostać pominięty albo zwiększony. Jego podstawową zasadą jest utrzymanie wynagrodzeń na poziomie wynikającym z wcześniejszej ustawy budżetowej lub planów finansowych. Ograniczenie obejmuje między innymi urzędy organów władzy państwowej, kontroli i ochrony prawa, sądy i trybunały, Narodowy Fundusz Zdrowia, Polską Akademię Nauk wraz z tworzonymi przez nią jednostkami oraz państwowe instytucje kultury. Nie dotyczy jednak wskazanych wynagrodzeń sędziów, prokuratorów, asesorów i referendarzy sądowych ani wynagrodzeń finansowanych w ramach określonych programów.

**Ustęp 2** wyłącza z limitu między innymi wynagrodzenia przyznane z rezerw celowych, wzrost dodatkowego wynagrodzenia rocznego, środki na nowe etaty oraz szczegółowo wymienione kwoty dotyczące Kancelarii Sejmu, Naczelnego Sądu Administracyjnego, sądów powszechnych, Kancelarii Prezydenta RP, Kancelarii Senatu i Instytutu Pamięci Narodowej.

Odrębny limit, oparty na planach finansowych ujętych w projekcie ustawy budżetowej, dotyczy agencji wykonawczych, instytucji gospodarki budżetowej, państwowych funduszy celowych, Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego i innych państwowych osób prawnych należących do sektora finansów publicznych. Przy zmianie formy organizacyjno-prawnej stosuje się warunki porównywalne. Zwiększenie wynagrodzeń jest możliwe za zgodą ministra właściwego do spraw finansów publicznych, zwłaszcza gdy finansują je wyższe przychody z działalności gospodarczej i nie powoduje to negatywnych skutków dla budżetu ani kolejnych okresów. Przepis pozwala także uwzględnić przeniesienie zadań między jednostkami.

o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2018

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2017/2371/text/U/D20172371Lj.pdf

Przepis zmienia brzmienie art. 2 pkt 2 i 4 ustawy o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe. Jego istotą jest określenie, w dwóch punktach, katalogu stanowisk objętych regulacją dotyczącą wynagrodzeń osób pełniących funkcje kierownicze w państwie.

W pkt 2 wymieniono stanowiska zaliczone do jednej z kategorii, w tym między innymi Marszałka Sejmu, Marszałka Senatu, Prezesa Rady Ministrów, ministrów, Prezesa Najwyższej Izby Kontroli, Prezesa Narodowego Banku Polskiego, Rzecznika Praw Obywatelskich, Rzecznika Praw Dziecka, Rzecznika Finansowego oraz Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców. W tym samym punkcie wskazano także inne funkcje, między innymi związane z kierowaniem urzędami państwowymi, Kancelarią Sejmu, Kancelarią Senatu, Kancelarią Prezesa Rady Ministrów, Służbą Cywilną, Państwową Inspekcją Pracy i Krajowym Biurem Wyborczym.

Pkt 4 obejmuje kolejną grupę stanowisk, w szczególności Prezesa i wiceprezesa Polskiej Akademii Nauk, sekretarza stanu, podsekretarza stanu, członka Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, zastępców wybranych rzeczników, kierownika urzędu centralnego, wojewodę, wicewojewodę oraz ich odpowiednie zastępstwa wskazane w przepisie.

**Znaczenie praktyczne** polega na uporządkowaniu i doprecyzowaniu wykazu stanowisk przypisanych do pkt 2 i 4 art. 2. Zmienione brzmienie stanowi podstawę do ustalenia, które funkcje są kwalifikowane do poszczególnych kategorii przewidzianych w ustawie o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe.

Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2018/650/text/O/D20180650.pdf

Przepis określa sposób włączenia wskazanych jednostek organizacyjnych do systemu powiatowych służb, inspekcji i straży oraz zasady wykonywania związanych z tym kompetencji. Obejmuje komendy rejonowe Państwowej Straży Pożarnej i Policji, rejonowe inspektoraty weterynarii oraz terenowe stacje sanitarno-epidemiologiczne.

Jeżeli jednostka ma siedzibę w mieście będącym siedzibą władz powiatu, staje się aparatem pomocniczym właściwego kierownika powiatowej służby, inspekcji lub straży. Jeżeli natomiast znajduje się w mieście, które nie jest siedzibą władz powiatu, wchodzi w skład aparatu pomocniczego odpowiednich kierowników służb, inspekcji i straży powiatowych. Minister właściwy do spraw administracji publicznej może, na wniosek Delegata Rządu uzgodniony z właściwym starostą, ustalić inne siedziby tych jednostek.

Odrębne rozwiązanie dotyczy miast na prawach powiatu, w których znajduje się również siedziba władz powiatu. Jednostki stają się tam miejskimi jednostkami organizacyjnymi wykonującymi zadania na obszarze miasta i powiatu, z zastrzeżeniem art. 30 ust. 2. Uprawnienia określone w art. 35 ust. 3 pkt 1 ustawy o samorządzie powiatowym prezydent miasta i starosta wykonują wspólnie, na podstawie porozumienia. Porozumienie wskazuje w szczególności organ właściwy w sprawach z zakresu prawa pracy oraz składniki i wysokość wynagrodzenia. W razie braku porozumienia w przewidzianym terminie kompetencje te przejmuje wojewoda. Pozostałe uprawnienia z art. 35 ust. 3 pkt 2-5 wykonują odrębnie prezydent miasta i starosta, zgodnie z właściwością miejscową.

Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną.

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/1998/872/text/U/D19980872Lj.pdf

Przepis określa, kto odpowiada za wdrożenie reformy administracji publicznej na obszarze województwa oraz jak kształtuje się przejściowy podział zadań między Delegatem Rządu a wojewodą.

Zgodnie z ust. 1 zadania te należą do Delegata Rządu do Spraw Reformy Ustrojowej w Województwie, określanego dalej jako „Delegat Rządu”. Pełni on funkcję pełnomocnika Rządu. Oznacza to, że przepis koncentruje w jego rękach odpowiedzialność za przeprowadzenie reformy na poziomie województwa.

Ust. 2 reguluje sytuację, w której Delegatem Rządu zostaje dotychczasowy wojewoda. W takim przypadku zakres zadań i kompetencji wojewody przejmuje dotychczasowy wicewojewoda. Rozwiązanie to zapewnia ciągłość wykonywania bieżących obowiązków wojewody, mimo powierzenia mu nowej funkcji związanej z reformą.

Ust. 3 przewiduje, że z chwilą powołania Delegata Rządu Prezes Rady Ministrów powierza mu także pełnienie obowiązków wojewody do czasu powołania wojewody w trybie przepisów o administracji rządowej w województwie. Powierzenie to nie obejmuje uprawnień określonych w art. 28 ust. 1 tej ustawy. Jeżeli Delegat Rządu był wcześniej wojewodą, zachowuje wynagrodzenie przewidziane dla wojewody w przepisach dotyczących wynagrodzeń osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe.

Ust. 4 wyłącza stosowanie art. 10 ust. 4 ustawy wskazanej w ust. 1. W praktyce przepis tworzy więc szczególny, przejściowy model zarządzania województwem, łączący zadania związane z reformą z czasowym wykonywaniem obowiązków wojewody.

Przepis określa skutek prawny dla aktów powołania osób pełniących funkcje dotychczasowych wojewodów i wicewojewodów. Z dniem wskazanym w art. 9 akty te **wygasają z mocy samego przepisu**, co oznacza, że nie jest potrzebne odrębne działanie przewidziane w tym przepisie, aby nastąpiło ich wygaśnięcie. Regulacja obejmuje zarówno akty powołania wojewodów, jak i wicewojewodów, a więc odnosi się do obu wskazanych kategorii osób.

Przepis wiąże wygaśnięcie aktu powołania z dodatkowym skutkiem prawnym. Stanowi, że wygaśnięcie jest równoznaczne z odwołaniem w rozumieniu przepisów o wynagradzaniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe. Oznacza to, że dla celów stosowania tych przepisów wygaśnięcie aktu nie jest traktowane jako zdarzenie odrębne od odwołania, lecz jest z nim zrównane.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na jednoznacznym określeniu sposobu zakończenia obowiązywania aktów powołania dotychczasowych wojewodów i wicewojewodów oraz na wskazaniu, jak to zdarzenie należy kwalifikować na gruncie przepisów dotyczących wynagradzania osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe. Przepis nie opisuje innych następstw wygaśnięcia ani nie ustanawia dodatkowych przesłanek jego wystąpienia.

w sprawie szczegółowych zasad wynagradzania osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2021/2164/text/O/D20212164.pdf

Kierownicze stanowiska państwowe

Kierownicze stanowiska państwowe w przepisach

o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 20181 przepis

Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej1 przepis

Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną.3 przepisy

w sprawie szczegółowych zasad wynagradzania osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe2 przepisy