Karta pobytu

Karta pobytu to dokument pobytowy wydawany cudzoziemcowi przez właściwy organ w celu potwierdzenia jego tożsamości oraz statusu pobytowego w Polsce. Jest dokumentem związanym z określonym tytułem pobytowym, w szczególności ze zezwoleniem na pobyt czasowy, pobyt stały albo pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej. Karta może być również wydawana osobom korzystającym w Polsce z ochrony międzynarodowej, na zasadach określonych w przepisach o udzielaniu cudzoziemcom ochrony.

Dokument zawiera dane posiadacza, jego fotografię, oznaczenie rodzaju dokumentu, okres ważności oraz inne informacje pozwalające ustalić tożsamość i podstawę pobytu. Karta pobytu nie zastępuje paszportu ani innego dokumentu podróży. W połączeniu z ważnym dokumentem podróży umożliwia co do zasady wielokrotne przekraczanie granicy bez konieczności uzyskiwania wizy, o ile spełnione są wymagania dotyczące wjazdu do danego państwa.

Najważniejsze cechy karty pobytu:

• potwierdza legalny pobyt cudzoziemca w zakresie wynikającym z udzielonego zezwolenia lub przyznanej ochrony,
• ma określony termin ważności i podlega wymianie między innymi w razie upływu tego terminu, zmiany danych, uszkodzenia albo utraty,
• jest wydawana, odbierana i unieważniana w trybie określonym w przepisach,
• jej wydanie lub wymiana co do zasady wiąże się z opłatą.

W przepisach dotyczących obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin występuje także karta pobytowa, wydawana członkowi rodziny obywatela Unii, oraz dokumenty pobytowe obywatela Unii. Są to odrębne rodzaje dokumentów, potwierdzające odpowiednio zarejestrowanie pobytu albo prawo pobytu. Karta pobytu ma zatem znaczenie zarówno administracyjne, jako dowód określonego statusu cudzoziemca, jak i praktyczne, ponieważ jest używana przy przekraczaniu granicy, załatwianiu spraw urzędowych oraz potwierdzaniu prawa do pobytu.